Florence + The Machine begeestert als vanouds op nieuw album

Muziek | Op de affiche van Rock Werchter Encore (zondag 26 juni) prijkt een publiekstrekker van formaat: met Florence + The Machine strikte het eenmalig dagfestival een gedroomde headliner. Dertien jaar na haar bejubeld debuut 'Lungs' brengt Florence Welch vandaag haar vijfde studioalbum uit. De knipogen naar gothic, art deco en decadentie zijn weer legio, net als verwijzingen naar haar vorige langspelers, die van de Britse diva een wereldster maakten.

Door Proximus

Deel dit nieuws

Het Amerikaanse blad Time rekent haar vandaag bij de 100 invloedrijkste mensen op de planeet en Beyoncé citeert haar als inspiratiebron. Florence + the Machine pikte de draad na de pandemie begin 2022 weer op met een opvallende teaser. Enkele fans kregen onverwacht een roze enveloppe in de bus. De inhoud? Een speelkaart met het opschrift ‘King - Chapter 1’. Het bleek de titel van een gloednieuwe song.

'Dance Fever' werd door Rolling Stone aangekondigd als "het meest explosieve album tot nu toe van Florence + The Machine". Florence Welch heeft haar leven doorheen haar oeuvre vervat in poëtische teksten met beklijvende, krachtige melodieën. Het Londense project schoot richting sterrendom toen 'Dog Days Are Over' het in 2009 tot wereldhit schopte. Gewapend met een krachtig koppel longen piloteerde Florence haar 'Machine' naar nieuwe hoogtes met tweede album 'Ceremonials'. Sindsdien zijn hun songs plaat na plaat grandiozer en persoonlijker geworden, de volgende nog bombastischer dan de vorige.

Naar verluidt moest 'Dance Fever' klinken als "Nick Cave in de club". Medeproducers Jack Antonoff en Dave Bayley van Glass Animals hielpen Welch haar popinstincten aan te scherpen zonder zichzelf te verloochenen. Naar eigen zeggen werd het album gekneed door haar verlangen om vrij te breken na de pandemie. Zo verhaalt 'Back in Town' over een reis naar New York na het einde van de lockdown.

Florence had iets speciaals gebrouwen in de studio, en dat benadrukken de visuals van het album. Het artwork is een festival van extravagantie met opvallende kostumering, bloemstukken en koninklijke gewaden. Florence speelt de hoofdrol in haar eigen decadente fantasie in de videoclip van 'Rabbit Heart': als was ze de koningin van Florenceland nuttigt ze een laatste avondmaal van fruit met hovelingen. Ook tekstueel grenst de pathetiek aan groteske zelfverheerlijking. "I need my empty halls to echo with grand self-mythology", zingt ze in opener 'King', eraan toevoegend: "Cause I am no mother, I am no bride, I am king."

Barok spektakel voor ogen en oren

'Dance Fever' is geïnspireerd op de al even fascinerende als mysterieuze 'Dansplaag van 1518'. In juli 1518 begon een vrouw dagenlang uitbundig en onophoudend te dansen in de straten van Straatsburg. Na een week had de vrouw het gezelschap gekregen van 34 andere dansers. Die groep zwol binnen de maand aan tot ongeveer 400 dansers, van wie er een paar stierven door uitputting, hartaanvallen en beroertes. De ware toedracht is niet bekend, maar dat er gedanst werd is wel bevestigd door historische bronnen. Later werd gespeculeerd over een medische verklaring. Onder meer de ziekte ergotisme, veroorzaakt door het eten van met moederkoorn besmet graan, werd geopperd.

Zowel visueel als muzikaal verzoent Florence gratie met drama. 'My Love' opent met een lange noot van 26 seconden, waarmee ze haar vorige lange noot van 15 seconden op 'No Light No Light' overtreft. De song is het hoogtepunt van de plaat, waarin Florence zingt over een zeer mid-2020-gevoel van leegte: "There is nothing to describe / Except the moon still bright against the worrying sky", klinkt het. "All my friends are getting ill." Je merkt: corona kreeg een hoofdrol toebedeeld op 'Dance Fever'. Maar Florence verwerkt die slechte vibes als een volleerde discodiva in haar eigen cri de coeur, en neem die 'cri' maar letterlijk: "Tell me where to put my love", zet ze haar strottenhoofd wijd open. In de videoclip lijkt haar jurk recht uit de Gucci-garderobe te komen. 'Heaven is Here' grenst aan spoken word poetry en heeft iets primitiefs over zich, zelfs ritualistisch. Het resoneert met de songstructuur van 'Sky Full of Song' en de wilde energie van 'Big God'.

Er zijn zoveel aanwijzingen dat 'Dance Fever' meer is dan een nieuw album voor Florence + The Machine. Zo bevat 'King' een referentie aan 'Never Let Me Go' en knipoogt 'Heaven Is Here' in de tekst naar water (zie Florence's playlist 'Water to drink not to write about'), om maar enkele te noemen.

Op haar vijfde album jongleert en koketteert Florence met zelfspot, sterallures en dramatiek. Een meeslepend, barok spektakel voor ogen en oren, waarover je na afloop alleen maar kan concluderen: ja, ze is daadwerkelijk de koning van haar eigen universum.

Kijk wat je leuk vindt, waar en wanneer je wilt.

Ontdek Pickx Inloggen

Top

Top