Sector One is een naam die weinig Belgische esports-liefhebbers nog niet kennen. We ontmoeten de organisatie die net haar heerschappij over League of Legends in België heeft gevestigd.

Het zijn kleuren die tegenwoordig te zien zijn gedurende alle esports-finales in België. Wat de competitie of de game ook is, het logo van de oranje vos doet de tegenstand meteen beven! Dat is althans de vaststelling van de Belgische teams die onlangs deelnamen aan de Belgian League (LoL) of de eerste speeldag van de ESL Proximus Cup op CSGO. Maar dit succes is niet het resultaat van toeval. Wel van hard werken door een ambitieuze staf. We blikken met Sector One terug op de Belgian League en polsen naar toekomstige doelen.

Positieve frustraties

Vorig jaar was echter een frustrerend jaar voor Eli “Tafikay” Bonny, de League of Legends-manager, die toegeeft een emotionele achtbaanrit te hebben meegemaakt. “Ik had persoonlijk een slechte periode na de ESL Proximus Championship. 2019 was emotioneel een moeilijk jaar met veel tweede plaatsen. Gezien de splitsing tussen de Belgische en de Nederlandse scene was ons doel de eerste plaats, die we in de finale hebben laten liggen.” De ontgoocheling was des te groter omdat het team zelf het gevoel had dat ze alles aankonden. “Gecombineerd met de ongelooflijke locatie van de finale en de vele fans die aanwezig waren, was de nederlaag vernietigend voor het team en mezelf,” vertelt Captain Night. “Het was een van de eerste toernooien waarin ik het gevoel had dat we de favorieten waren.

Een vreselijke teleurstelling, maar wel een die een keerpunt werd voor toekomstige competities. “Ik wist dat dit team me niet in staat zou stellen om de overwinning te behalen in de split van de eerste Belgian League“, zegt hij. “De spelers waren niet op elkaar afgestemd en er waren veel problemen met de motivatie en de doelen.” Deze bevinding werd bevestigd door de manager die moest reageren. “Vanaf dan was mijn doel eenvoudig: terugkeren naar de basis om een veel sterker team te creëren, zodat het jaar 2020 onze recente teleurstellingen zou uitwissen.” De staf besloot toen om rond Night als kapitein opnieuw een team te bouwen. Night gaf zichzelf de missie om een betere speler te worden om zo de best mogelijke teamgenoten aan te trekken.

De boeman

Enkele weken later is de situatie helemaal anders. S1 is de onverslaanbare boeman geworden binnen de Belgische scene van League of Legends, ontstaan door de nieuwe samenwerking tussen Riot en META (voorheen 4Entertainment). Met deelname aan de nieuwe Belgian League en de voorjaarssplit zouden de “Foxes” het opnemen tegen de beste teams van het land. Opnieuw was het doel duidelijk: de titel. “Vanaf het moment dat ik onze tegenstanders zag, wist ik dat we het beste team hadden“, herinnert Night zich. “Op dat moment baseerde ik mij alleen op het individuele niveau van de spelers. Vanuit mijn oogpunt hadden we de beste spelers op elke positie. Terwijl de eerste weken van de competitie een beetje slordig waren vanwege de korte tijd die we hadden om een identiteit en tactieken te creëren, hebben we naarmate de competitie vorderde de kloof met de andere teams vergroot.

Het gat heeft geen enkel team uiteindelijk weten te dichten. Met een totaal van 15 overwinningen in evenveel wedstrijden stond de oranje overheersing buiten kijf. De manager geeft toe dat hun allereerste wedstrijd tegen TimeOut het moeilijkst te benaderen was gezien de onzekerheden van de eerste speeldag van het kampioenschap. Maar de regerende kampioen legde verschillende keren een mooie prestatie op de mat, zo ook tijdens de inhaalwedstrijd na het uitstel van de vijfde speeldag. “We wonnen de confrontatie in slechts 17 minuten. Het was een mooie revanche voor de verloren finale van de ESL Proximus Championship.

Staf is primordiaal

Hoewel, gezien het klassement, TimeOut hun grootste concurrent was, leek het niveauverschil zó groot dat zelfs de eerste uitdager niet in staat was om S1 te destabiliseren. Tafikay legt in twee punten uit hoe dat komt. “Het grootste probleem is waarschijnlijk het gebrek aan talent in België en Nederland. Persoonlijk denk ik dat er twee dingen nodig zijn om een geweldig team op te bouwen: goede spelers die vooruitgang willen boeken en een sterke staf die hen ondersteunt. Je hebt een staf nodig om je spelers in de juiste richting te begeleiden en om ervoor te zorgen dat je ze op hun weg kunt ondersteunen, zolang ze maar in staat zijn om te strijden voor de eerste plaats. Dat is wat we gedaan hebben met onze midlaner en kapitein Night. Het heeft ons een kleine voorsprong gegeven op onze tegenstanders. Zo hebben we ook kunnen mikken op de EUM-play-ins.” Ter herinnering, de kampioen van de Belgian League kreeg €2.500 prijzengeld en het recht om het op te nemen tegen de beste Europese teams op de EU Masters.

Tussen Europese tenoren

Ook daar was Sector One dicht bij de scene waar iedereen van droomt. De Foxes waren slechts één overwinning verwijderd van het eindtoernooi, met veel van Europa’s tenoren. In groep D van de EUM met K1CK Neosurf, WLGaming Esports en PIGSPORTS deden onze vertegenwoordigers het goed met een tweede plaats en kwalificatie voor de knock-outfase, de laatste stap voor het het eindtoernooi. “In het algemeen waren onze prestaties goed“, legt de manager uit. “We hadden ons hoofddoel bereikt door de groepsfase te overleven. Hoewel ik denk dat we het beter hadden kunnen doen tegen K1CK Neosurf.” Helaas faalde S1 vervolgens tegen de Nederlandse kampioen Defusekids in een broederduel. “Wat jammer is, is dat we de finale verloren in een zure laatste wedstrijd.” Nadat de tussenstand na de eerste twee games in een spannende BO3 nog gelijk stond (1-1), haalde DK het ticket voor de main stage binnen na een eenrichtingswedstrijd op de laatste map.

Tafikay blijft echter positief en duidt op de voordelen na de deelname. “Persoonlijk denk ik dat de druk een rol moet hebben gespeeld in onze nederlaag. Maar we konden ervaring opdoen op het Europese niveau dat hoger ligt dan het niveau in België. We doen er dus alles aan om ons team te verbeteren en ik kan u verzekeren dat de tweede split in de Belgian League nog beter zal zijn dan de eerste. Het team heeft veel potentieel getoond en de spelers zijn ruwe diamanten.

De belofte klinkt in ieder geval als een waarschuwing voor de tegenstand, die zich ongetwijfeld aan het voorbereiden zijn om de onverslaanbare vossen van de troon te stoten!

Het dreamteam

Voor degenen die nog niet de kans hebben gehad om het kampioensteam te ontdekken, volgt hier een korte presentatie.

Maarten “Phoenix” Van Dyck

De Belgische toplaner speelde in het verleden voor teams zoals RCSC Charleroi, ToxicFalcons en Aethra Esports. Met dat laatste team won hij de ESL Proximus Championship alvorens terug te keren naar Sector One, waar hij in 2018 ook al deel van uitmaakte.

Janne “Dibu” Heikkonen

De Finse jungler is niet heel bekend binnen de Belgische scene. Hij heeft Europa doorkruist met een top 5-6 op de ESL Vodafone Championship in Italië, net na het winnen van de Finse competitie met MJ-Esports.

Jeroen “Night” Segers

De Belgische kapitein moet niet meer geïntroduceerd worden. Het middelpunt van Sector One kwam in het verleden uit voor Spawn, Victorious Ace en LowLandLions. Na een jaar 2019 vol zilveren medailles, ziet het ernaar uit dat dit nieuwe jaar van de midlaner met goud zal worden versierd.

Ömer “Practice” Türgüt

De Duitser heeft ook een mooi palmares met een titel op de Nordic Invitational en een vijfde plaats met Wind en Rain Nordic in de Swedish Esports League. De speler met Turkse roots domineerde de hele competitie lang de botlane.

Vladlen “Saviour” Dvoretsky

Voor de positie van support besloot de staf het vertrouwen te behouden in hun Russische talent. Saviour vulde die rol in het verleden al in voor Futur Perfect, met wie hij de LGL-lente 2019 won.

© Belgian League