One day, one goal: Mancini's elegante hieltje laat Buffon kansloos achter

Iconische doelpunten hebben hun status meestal te danken aan een of meerdere van volgende ingrediënten: een klassefits, een uitstekende timing of het toneel waarop ze worden vertoond. In de loop van het seizoen 1998-1999 illustreert Roberto Mancini zijn uitstekende techniek met een subliem staaltje vernuft.

Het Italiaanse voetbal kent haar glorieperiode tijdens de jaren 90 en begin jaren 2000. Sampdoria, Parma, Lazio ... stuk voor stuk geven ze zowel in de Serie A als in Europa de toon aan. Het calcio staat in die periode garant voor ijzersterke defensies, maar kent ook een aantal offensieve killers, zoals Filippo Inzaghi of Alessandro Del Piero.

Ook Roberto Mancini behoort tot het lijstje illustere spelers uit de glorieperiode van de Serie A. Als speler van Sampdoria vormt hij een gevreesd aanvalsduo met Gianluca Vialli, wat hen de bijnaam I Gemelli del Gol (de doelpuntentweeling) oplevert. De technisch vaardige schaduwspits ruilt na 15 seizoenen de Blucerchiati in voor Lazio Roma, waar hij opnieuw in een sterrenteam terecht komt.

Fantastische hakbal beslist titanenduel

Op de laatste speeldag van de heenronde in het seizoen 1998-1999 staat een absolute kraker op het programma. De competitieleider Parma ontvangt het nummer drie Lazio. Een affiche om duimen en vingers bij af te likken, want de Gialloblu beschikken over een ijzersterke defensie met Gianluigi Buffon, Lilian Thuram en Fabio Cannavaro. Voorin maken Hernan Crespo en Enrico Chiesa - vader van - de wacht uit. Lazio op zijn beurt moet niet echt onderdoen, met sterren als Sinisa Mihaljovic, Alessandro Nesta, Christian Vieri en Roberto Mancini.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de troepen van Alberto Malesani en de bende van Sven-Göran Eriksson elkaar in de eerste zestig minuten geen duimbreed toegeven. Een penaltydoelpunt van Salas wordt al snel uitgewist door Crespo. In de 68ste minuut zorgt een subliem staaltje branie en techniek echter voor de beslissing in deze kraker. De Biancocelesti dwingen een hoekschop af en Mihaljovic zet zich achter de bal. Met zijn sublieme linkervoet dropt hij de bal op de rand van de kleine rechthoek, waar Roberto Mancini zich tracht vrij te lopen. In een flits van absolute branie spreekt het nummer 10 zijn technisch vernuft aan en devieert hij met de rug naar doel en zonder te kijken de bal met zijn hak in het dak van het doel. Het subliem staaltje techniek krijgt Parma definitief op de knieën, waarna Christian Vieri in de absolute slotfase de 1-3 eindstand vastlegt.

Van offensieve speler tot defensieve trainer

Noch Parma noch Lazio zullen dat jaar echter de Scudetto mogen claimen, want het is AC Milan dat met de oppergaai aan de haal gaat. Het jaar nadien verwezenlijkt Lazio, met Mancini die in de nadagen van zijn carrière steeds meer op de tien wordt uitgespeeld, de dubbel, waarna de Italiaan beslist zijn voetbalschoenen aan de haak te hangen en zich te storten op een trainerscarrière.

De coach Mancini staat echter haaks op de voetballer. Terwijl hij op het veld uitblinkt omwille van zijn offensieve vista zweert Mancini als trainer bij pragmatisch voetbal en het houden van de 0. Reeds op 36-jarige leeftijd krijgt hij de teugels bij Fiorentina in handen, maar het is pas bij Inter en later Manchester City dat de huidige bondscoach van Italië grote zwier maakt. Hij bezorgt de Nerazzurri drie opeenvolgende landstitels en installeert bij the Sky Blues de winnaarsmentaliteit die van hen een pletwals in de Premier League zal maken.

Fan van onze reeks iconische doelpunten? Lees dan ook over Dalibor Veselinovic die het Ottenstadion met verstomming slaat

Serie A

Bekijk alles
Top