Current language: nl

Arno viert zijn zeventigste verjaardag met Santeboutique

Arno is 70 geworden, en we mogen binnenkort een nieuw album verwachten met de naam Santeboutique. De single 'Oostende Bonsoir' is alvast een geslaagd voorsmaakje.
Arno viert zijn zeventigste verjaardag met Santeboutique © Isopix

Tijd om een paar scharniermomenten uit de rijkgevulde carrière van de flamboyante Oostendenaar op een rijtje te zetten.

Een eigen geluid

Een eigen geluid

Muziek en sport boden Arno een uitlaatklep voor zijn stotterprobleem, vertelde hij een paar jaar geleden in De Standaard. De Oostendenaar wist naar eigen zeggen dat hij een muziekcarrière wilde uitbouwen vanaf het moment dat hij kennismaakte met de bluesmuziek van Sonny Boy Williamson en Robert Johnson.

Aan het begin van de seventies vervoegde hij de band van Paul Decoutere en Paul Vandencasteele, Freckle Face, als mondharmonicaspeler. Ze speelden eerst bluescovers, maar later begon Arno eigen songs te schrijven. In die tijd leerde de heer Hintjens de man kennen die een constante zou vormen gedurende zijn carrière: Danny Willems werd zijn fotograaf, hoesontwerper, productiemanager, lichtman en videoclipregisseur.

Tjens Couter, de groep van Hintjens en Paul Decoutere, maakte twee platen met als hoofdingrediënt blues, aangevuld met een snuifje reggae. De groepsnaam was een samentrekking van hun beider namen. Later werd de band een kwintet, en anno 1980 vloeide Tjens Couter naadloos over in TC Matic. Hier haalde men de mosterd voor de groepsnaam dan weer bij een combinatie van Tjens Couter en de Servische dichter Dušan Matic. Arno had zijn zinnen gezet op een mix van dance en funk, maar daar was Decoutere niet mee akkoord. Hij poetste de plaat, en met Jean-Marie Aerts werd er een waardig vervanger gevonden. Ook Serge Feys, Ferre Baelen en Rudy Cloet vervoegden de groep. Marcel Vanthilt was toendertijd lichtman en roadie.

Populair … maar eerst in het buitenland

Populair … maar eerst in het buitenland © Isopix

Oh La La La is tegenwoordig een klassieker, maar dat was ten tijde van de release werd het nummer in België maar lauw onthaald. Het eigen label van de manager van TC Matic moest de single uitbrengen omdat de platenfirma’s er niets van moesten weten. Toen het een hit werd, zongen ze wel een toontje lager. Toch was TC Matic aanvankelijk populairder in het buitenland dan in België. Ze mochten zelfs de Red Hot Chili Peppers tot hun fans rekenen. Het gezelschap mat zich een indrukwekkende live-reputatie aan, en in 1986 mochten ze op tournee met de Simple Minds. Niet zo lang nadien ging TC Matic op de fles, volgens Arno omdat de groepsleden na jaren samenwerken op elkaar waren uitgekeken. In de jaren ’80 onmoette hij Marvin Gaye, die een tijdlang in Oostende verbleef. Volgens Arno praatte hij met Gaye nooit over muziek, maar enkel over vrouwen.


Solo

Solo © Isopix

In 1986 ging Hintjens solo. Eén van z’n meest bejubelde platen is Idiots Savants uit 1993. De Amerikaanse producer Glenn Rosenstein, die bekend is van samenwerkingen met Talking Heads en U2, werkte mee aan de plaat, die in Nashville werd opgenomen. Met het album Arno à la Française brak hij definitief door in Frankrijk. Arno zingt in het Frans, Engels en Nederlands, maar ook in het Oostends. De koningin der badsteden is volgens hem ook één van de enige steden waar ze ‘hun dialect met klasse spreken’, zo liet hij ooit optekenen in een interview.

Samen met onder meer Roland Van Campenhout bracht Arno in 1991 een album uit onder de groepsnaam Charles et les Lulus. Later werd dat Charles and the White Trash European Blues Collection, zonder Van Campenhout maar wel met dEUS-bassist Alain Gevaert, gitarist Geoffrey Burton en drummer Herman Crambé.  

Arno heeft, net als Pharell Williams, synesthesie. Da’s een aandoening die ervoor zorgt dat zintuiglijke waarnemingen met elkaar vermengd worden: geluid heeft dan bijvoorbeeld een link met kleur. Ooit liet hij zich ontvallen dat hij zijn muzikanten op een bepaald moment vertelde dat een song ‘als een oranje bol’ moest klinken.

Film

Film © Isopix

Hij nam de titelsong voor de Vlaamse versie van Toy Story voor zijn rekening, net als de soundtrack voor Hombres Complicados van Dominique Deruddere. Maar hij acteerde ook zelf, onder meer in Skin, Préjudice, Camping Cosmos en Alors Voilà.

Hintjens was ook niet te beroerd om zich aan een duet te wagen: met Jane Birkin bracht hij een eigen versie van Elise van Serge Gainsbourg, en met Ray Davies van The Kinks waagde hij zich aan Moments, dat op Davies’ album See My Friends staat. 

In de bloemetjes

In de bloemetjes © Isopix

Het album Arno Charles Ernest uit 2002 is een eerbetoon aan zijn grootvaders, die Charles en Ernest heetten. In datzelfde jaar ontving hij de Franse onderscheiding Ridder in de Kunsten en Letteren (Ordre des Arts et des Lettres). Drie jaar later eidigde hij als 34ste in de Vlaamse versie van de Grootste Belg-verkiezing (aan de andere kant van de taalgrens strandde hij op de 83ste plaats). En hij is nog ereburger van Oostende en Brussel ook.


Santeboutique

Santeboutique © Isopix

Binnenkort komt het nieuwe album Santeboutique er dus aan. De plaat moet in september verschijnen, maar de single Oostende Bonsoir werd nu al gelost. Het is een eerbetoon aan zijn thuisstad, waar hij op z’n verjaardag ook een concert ten beste gaf.

Top