Start to gothic: met welke tien platen kan je jezelf al een beetje gothic noemen?

Start to gothic: met welke tien platen kan je jezelf al een beetje gothic noemen?

© EPA

Zwart als de nacht waden goths door het ondermaanse, op zoek naar muziek die hen bekoort en ontroert. In hun queeste botsen ze op donkere melodieën en intense teksten. Wie graag wat gothic leert kennen, komt hier tien keer aan zijn trekken.

Within Temptation – Mother Earth

Within Temptation – Mother Earth

© EPA

Gothic rock, deze Nederlandse band die we leerden kennen dankzij hun passage op Rock Werchter in 2002, waar ze een heel goeie beurt maakten. De band bestond toen al 8 jaar en had al een hele schare fans. Hun eerste album was ‘Enter’, waarin vooral gothic en doom metal elkaar versterken. Zeer succesvol dankzij de klep van zangeres Sharon den Adel – wat een bereik -, die zich weet geruggensteund door een band die vooral grossiert in stevige gitaarriffs, zich laat beïnvloeden door Keltische muziek en er live een bijzondere podiumshow tegenaan gooit, met vuurwerk en filmbeelden. Het aandeel gothic is bij elke release anders; hun laatste worp is ‘Resist’ (2018), rijk gearrangeerd, met iets meer rock- en metalinvloeden. Als er al zoiets bestaat: een gothic moker. Bekendste hit: ‘Ice Queen’, uit ‘Mother Earth' (2000).  

Epica – The Phantom Agony

Epica – The Phantom Agony

© EPA

Net zoals hun collega’s van Within Temptation afkomstig uit Nederland, en ook hier staat een vrouw achter de microfoon: Simone Simons; geen strikte gothic, maar gothic doorspekt met metal, en dat al 13 albums lang. Epica haalt inspiratie uit verschillende culturen en laat zich graag beïnvloeden door film- en musicalmuziek, met de bekende uitkomst: melodische gothic-metal uit dezelfde stal als The Gathering, Nightwish en After Forever. Thema’s? Het leven van alledag, maar dan vooral de zaken waar mensen van wakker liggen: de aanslagen op de WTC-torens, de moord op Pim Fortuyn... Als er een album is dat je in huis moet halen, laat het dan ‘The Phantom Agony’ zijn, hun eerste plaat, en meteen een schot in een bloedende roos. ‘Carmina Burana’ is niet veraf, hier. 

Evanescene – Synthesis

Evanescene – Synthesis

© EPA

Little Rock, Arkansas. Begonnen als een christelijke rockband, een genre dat ze al snel achter zich lieten, en later geëvolueerd naar gothic. Alhoewel, die-hard goth fans zullen dat ten stelligste ontkennen en zeggen dat Evanescence meer aanleunt bij de nu-metal, dan bij gothic. Hoe het ook zij: met de megahit ‘My Immortal’, een ballad die onder de huid kruipt, wisten ze zich wereldfaam bij elkaar te spelen. Pathos, piano en een openbarsting met stevig gitaarwerk. Definitieve doorbraak was ‘Fallen’, het album dat in 2003 gereleased werd. Met ‘Synthesis’ – het laatste album – breien ze alvast een prachtig vervolg aan een al indrukwekkend palmares.  

Bauhaus - In the Flat Field

Bauhaus - In the Flat Field

© Wikimedia

Geïnspireerd door de gelijknamige kunstrichting én David Bowie, ontstaan in 1976. Hebben niet zo heel erg lang bestaan, maar verwierven wel een cultstatus dankzij singles als ‘Bela Lugosi’s Dead’ en ‘She’s in Parties’. Bauhaus was één van de eerste gothic rock bands evah; de zanger – Peter Murphy – was een vriend van oprichter Daniel Ash, die vond dat Murphy zanger moest worden omdat hij de juiste looks had. Murphy probeerde et voilà. ‘Bela Lugosi’s Dead’ was Bauhaus' eerste single, een muzikaal epistel van maar liefst 9 minuten. Bauhaus bracht vijf platen uit, maar tussen de laatste twee zat 25 jaar. Wat je moet horen? Deze:  

Siouxsie & The Banshees - Juju

Siouxsie & The Banshees - Juju

© Wikimedia

Wie voor het eerst met Siouxsie & The Banshees in aanraking komt, weet nooit hoe de bandnaam wordt uitgesproken. Laat dat nu voorgoed verleden tijd zijn: het is gewoon Suzy. Siouxsie wordt steevast ingedeeld bij de new wave en gothic, maar dat geldt eigenlijk enkel voor het album ‘Juju’ (1981); het was een conceptplaat met nogal wat donkere elementen. De critics labelden de plaat, maar niet iedereen was het erover eens wat het nu precies was: art rock, gothic rock of postpunk. Zelf luisteren en ontdekken, is de boodschap. Siouxsie & The Banshees is alvast de afdaling naar de jaren 1980 meer dan waard.  

The Cure – Standing on a Beach

The Cure – Standing on a Beach

© EPA

Ja! The Cure, nog steeds very much alive and kicking en als er één band geassocieerd mag/kan worden met new wave, gothic dan toch die van Robert Smith en zijn trawanten. Akkoord, The Cure heeft ook een aantal prachtige new wave-pop parels geschreven zoals ‘Friday I’m in Love’, ‘Why Can’t I Be You’ en ‘A Forest’, maar in hun aderen stuwt zwart bloed. De plaat die je in huis moet halen? ‘Standing on a Beach’, een compilatie singles van een band die toen al groot was. Met daarop ‘Killing an Arab’, ‘Boys Don’t Cry’, ‘The Hanging Garden’... Zeer invloedrijke band, en niet enkel qua muziek, maar ook wat looks betreft. 

Anne Clark – Changing Places

Anne Clark – Changing Places

© EPA

‘Sleeper in Metropolis’ zal altijd en overal verbonden blijven met Anne Clark, door velen enkel geassocieerd met dat ene nummer... Maar Clark is veel meer dan dat: oorspronkelijk een dichteres die haar poëzie op elektronische muziek zette en zich zo een heel universum bij elkaar schreef (check zeker ook Kate Tempest, die in haar voetsporen trad). Te checken ‘The Sitting Room’ (1982), haar eerste album en uiteraard ook ‘Changing Places’, met daarop ‘Sleeper in Metropolis’. Verder luisteren? ‘Our darkness’! Anne Clark treedt nog steeds op, en de hernieuwde aandacht voor all things wave gave her credit where credit is due. 

Dead Can Dance - Dead Can Dance

Dead Can Dance - Dead Can Dance

© EPA

Down under. Melbourne, bakermat van Dead Can Dance, dat later naar Londen verkaste en tekende bij het fantastische 4AD-label; hun eerste plaat ‘Dead Can Dance’ (1984) was meteen al een beginselverklaring, en leunde sterk aan bij het werk van hun collega’s Cocteau Twins. ‘Dead Can Dance’ is as goth as goth can be, met een hoes die de titel van de plaat en de naam van de band verklaart. Brendan Perry: “Het masker, hoewel ooit een levend deel van een boom, is dood; desalniettemin is het door de kunst van zijn maker vervuld met een eigen levenskracht. Denk, om te begrijpen waarom we de naam kozen, aan de transformatie van niet-bewegend naar bewegend.... Denk aan de processen die leven uit de dood en van dood naar leven betreffen. Zoveel mensen hebben de inherente symboliek niet begrepen en namen aan dat we "morbide-gothic-types" moesten zijn, een vergissing die we betreurden en betreuren.”

The Sisters of Mercy  -  First and Last and Always

The Sisters of Mercy  -  First and Last and Always

© EPA

Met een naam die ze ontleenden aan Leonard Cohen (‘Songs of Leonard Cohen’, geschreven voor Robert Altman’s film ‘McCabe & Mrs Miller’ (1971)), begonnen Gary Marx en Andrew Eldritsch aan een queeste die hen wereldfaam zou geven. Vooral tijdens de eerste jaren van The Sisters of Mercy zochten de twee hun heil in donkere gothic-pop, en werden ze een underground fenomeen. Met hun eerste single ‘The Body Electric’, ‘Adrenochrome’, ‘Alice’ en hun eerste EP ‘The Reptile House’ wisten ze de aandacht te trekken van de radio’s. Hun eerste plaat ‘First and Last and Always’ wordt nu beschouwd als een classic. Get it!  

Siglo XX - K7

Siglo XX - K7

© none

Daar zijn de Belgen! Opgericht in Genk en actief tussen 1979 en 1991. Siglo XX (kortweg: de 20ste eeuw), de naam werd ontleend aan de Boliviaanse kopermijn waar sociale onrust heerste, heeft nogal een oeuvre bij elkaar geschreven, sterk beïnvloed door Joy Division en Factory Records, en zelf een grote invloed op de Belgische muziekscene. Ze waren met vijf, en hun eerste single, ‘The Naked And The Death’ was een semi-dodenmars, wat meteen de toon zette voor hun verdere oeuvre.  Zwart, somber en koel. En cult, dankzij de singles 'The Art of War', 'Dreams of Pleasure' en 'Obsession'. 



Luister naar Gothic in je favoriete streaming-apps met eindeloze mobiele data, dankzij Epic Beats

Top