David Byrne: veel meer dan de frontman van Talking Heads

"I have a tape I wanna play." Het is de welbekende introzin van 'Stop Making Sense', een van de bekendste concertfilms ooit gemaakt. Op het podium, een jonge Talking Heads, met David Byrne in een te groot maatpak en scherp als een mes. Byrne, iedereen kent hem als de frontman van de in de jaren '80 en '90 razend populaire band Talking Heads, die pop hertekende zoals niemand het hen ooit had voorgedaan...

David Byrne staat zondag 8 juli op het podium van Rock Werchter!
David Byrne: veel meer dan de frontman van Talking Heads

© epa

Hoekig, absurd, creatief en artistiek, want als er een ding is dat Talking Heads ademde, dan toch artisticiteit. Met Talking Heads injecteerde Byrne de New Yorkse scene met een dosis pure newwave punk. Amper een jaar na hun ontstaan – in 1974 – mochten ze al openen voor The Ramones in het beruchte CBGB. Uit het eerste album 'Talking Heads: 77' kwam onder andere de hit 'Psycho Killer'. Maar deze biografie gaat over Byrne, en hij is veel meer dan de frontman van Talking Heads.

Met Brian Eno van Roxy Music – nog zo'n icoon – nam hij bijvoorbeeld het legendarische en grensverleggende album 'My Life in the Bush of Ghosts' op, een voor die tijd erg vooruitstrevende dansplaat, waarin volop samples gebruikt werden, van onder andere koranverzen en een Amerikaanse 'exorcist' dominee. Dat Byrne van vele markten thuis was, bleek later nog – kort na het stoppen van Talking Heads – uit zijn grote liefde voor wereldmuziek.

Zijn eerste soloplaat 'Rei Momo' (1989) is doordrongen van de Braziliaanse cultuur. En Byrne bleef prachtplaten releasen, de ene al wat toegankelijker dan de andere, maar altijd met een open geest en een liefde voor de wereld om zich heen. 'Uh-Oh' (1992), 'David Byrne' (1994), 'Feelings' (1997), 'Look into the Eyeball' (2001), 'Grown Backwards' (2004, met de single 'Lazy'), 'Everything That Happens Will Happen Today' (2008) – nog een samenwerking met Eno – 'Love This Giant' (2012), met St. Vincent, en ten slotte 'American Utopia', in 2018, zijn eerste soloplaat in 14 jaar tijd.

En dan hebben we het nog niet over zijn theater- en filmwerk gehad. Oh, hij is ook labelbaas, van Luaka Bop, ooit in het leven geroepen om hoofdzakelijk Latijns-Amerikaanse compilaties op de wereld los te laten. Kortom, een icoon. Op Rock Werchter een man om niet te missen.

Bijzondere man, want...

Bijzondere man, want...

© epa

Muzikant

Byrne is muzikant, maar hij is een bijzonder muzikant die al zijn hele leven lang een eigen pad bewandelt. Toen hij nog een jonge jongen was, speelde hij al gitaar, viool en accordeon. Nog voor hij aan de middelbare school begon. Hij werd zelfs uit het schoolkoor gezet wegens 'niet toonvast', maar vooral omdat hij 'te veel op zijn eigen eiland zat'. Over zichzelf zegt Byrne dat hij 'borderline Asperger'-is.

Byrne Dansant

Byrne vastpinnen op een genre of een kunsttak, dat gaat niet. De man heeft zoveel interesses dat je hem niet in een hokje kan steken. Muzikant, producer, filmscore-composer, auteur (lees absoluut 'How Music Works'), kunstenaar (hij releasete een boekje Arboretum, een schetsboek facsimile van zijn Tree Drawings). En ook: hij schreef de muziek voor een dansvoorstelling van Wim Vandekeybus, 'In Spite of Wishing and Wanting.'

Designer. Fietser. New Yorker

Byrne is een fietser. En niet zomaar één. Hij is een activist, zeker wanneer hij zich met de fiets verplaatst in New York. Hij heeft geen auto en is in die mate verknocht aan zijn fiets dat hij er zelfs een boekje over schreef 'Bicycle Diaries'. Byrne tekende ook het ontwerp van een aantal New Yorkse fietsrekken. Hij ontwierp een fietsrek volgens een design van een dollarteken voor Wall Street en een volgens het ontwerp van een elektrische gitaar voor de kunstwijk Williamsburg.

Drie keer Byrne. Drie keer de wereld

Stop. Making. Sense

Niet te missen, deze concertfilm, als introductie op de wondere wereld van Byrne. Hij ontwierp het decor, de regie is in handen van Jonathan Demme.



Een keer? Duizend keer

Niemand weet hoeveel keer hij deze song al gespeeld heeft. Maar dat ie op de setlist zal staan, daar zijn we dan weer wel zeker van.



A saint?

Van de samenwerkingen van de afgelopen jaren schiet die met St. Vincent er wel bovenuit. Hier bijvoorbeeld, in een bijzondere clip.



Kijken!

Waarom zou je dit willen missen? Byrne zorgt altijd voor een fijne show en verschijnt nooit ten tonele als een kopie van iets wat hij bij vorige passage deed. Of hij terug in dit pakje kruipt, is dus onwaarschijnlijk, maar het zou wel cool zijn.



Ja, Byrne. Hier ook, in een captatie van de BBC. Iets akoestischer. Wel beklijvend.



Drie keer Byrne aan je been

Who's who? Byrne die zichzelf interviewt. Het lijkt wel slapstick. Humor, een beetje in de trant van 'Kids in the Hall' (checken!).



Brazil

Net als nieuwsanker Lieven Verstraete heeft ook David Byrne een ongelooflijke liefde voor all things Brazilian music. Hier, bijvoorbeeld!



Trumpyrne

Of Byrne hiermee echt tevreden is, daar hebben we het gissen naar, maar het is wel hilarisch. Postmoderne metakunst!



Luister naar David Byrne in je favoriete streaming-apps met eindeloze mobiele data, dankzij Epic Beats

Top
k