In the spotlight: Marthe Schneider

Films | Niet voor één gat te vangen, dat is wat je kunt zeggen van Marthe Schneider. Je kunt haar kennen van haar rollen in 'Glad IJs', de oorlogsprent 'De Slag om de Schelde' of misschien van 'Gevoel voor tumor'.  Binnenkort maakt ze haar opwachting in de serie 'FOMO', het tweede luik van de gelijknamige film. Of zag je haar al met playField, het collectief dat de relatie tussen publiek en acteur onderzoekt? Bezig is ze alleszins.

Door MF

Deel dit nieuws

We starten deze rubriek steeds met de vraag van de vorige interviewee, in dit geval Charlotte De Bruyne. Een mooi brugje naar de serie waar je in oktober te zien zal zijn: heb je zelf last van FOMO en wat doe je eraan als je het ervaart?

“Ja, zoals iedereen wel eens zeker? Maar ik probeer er toch niet te veel aan toe te geven. Als ik ergens graag wil bijzijn, en ik er niet raak, ga ik thuis niet zitten kniezen, omdat ik het mis. Ik heb me de reflex eigen gemaakt om dan iets voor mezelf te doen. Te tekenen, een liedje te schrijven of iets anders waar ik zelf veel voldoening van heb. Ik mag dan wel niet naar dat ene feestje kunnen gaan, ik heb dan toch mooi iets gedaan waar ik blij van word en heb mijn tijd gespendeerd aan iets dat echt van mezelf is.”

FOMO, zo heet ook de nieuwe reeks waarin je in oktober te zien bent. De serie sluit aan op de gelijknamige film. Het is horror waarin een groepje influencers in afzondering te maken krijgen met een moorddadig sujet.

“Ja, heel leuke ervaring was dat. Ik ben doorgaans niet zo’n fan van horror. Ik word veel te snel bang om een enge, bloederige film helemaal uit te kijken, maar ik wilde wel eens weten hoe het was om in een dergelijke productie mee te draaien. En ik heb me dat geen enkel moment beklaagd: er ging een nieuwe wereld open. Bijzonder indrukwekkende grime, special effects, stunt coaches, ... Echt een leuke ervaring met een kleine, hechte ploeg. Een kleine productie ook, met een beperkt budget, maar dat maakte het net iets intensers.”

In een horrorserie spelen en niet meteen een horrorfan, dat klinkt een beetje als springen in het diepe.

“Dat was een beetje zo. Ik had Leander (Hanssens, de regisseur, red.) vooraf wat referenties gevraagd, omdat ik me toch wat wou voorbereiden, maar ik heb dat snel losgelaten en mijn verbeelding laten werken. Mijn personage is toch wel een crazy en ietwat ‘psycho bitch’. Het was leuk om die kant te verkennen. Gelukkig kon ik dat personage na het draaien wel snel lossen.” 

Geen method acting voor jou? 

“Neen. Als ik ‘cut’ hoor, dan is de scène voorbij en ben ik weer mezelf. Acteren is een vak, hé. Al moet ik wel zeggen dat een vriendin me tijdens de opnames van 'Glad IJs' wel vertelde dat ik tijdens het draaien wat korter was, meer ad rem en cassanter. Je neemt altijd wel iets mee, denk ik, maar ik ben niet de actrice die haar bitchy personage ook mee naar huis neemt.”

Welk soort rollen speel je graag of zou je graag eens spelen?

“'De Slag Om De Schelde' was tot nu toe de grootste productie waarin ik heb meegespeeld. Echt indrukwekkend, zeker de scènes op het slagveld. Honderden mensen samen. Ik kreeg er voor het eerst een taalcoach, omdat ik het Vlissingse dialect onder de knie moest krijgen. Dat alleen deed me anders spelen. Als je je taal verandert, dan verander je als persoon. Echt een fijne ervaring, en iets wat ik nog zou willen doen, maar ik speel even graag in een kleine, onafhankelijke productie. Wat ik echt eens graag zou doen, is in de huid kruipen van een topsporter. Maanden voorbereiden, trainen, de fysieke uitdaging, helemaal opgaan in de rol, dat lijkt me echt wel iets.”

Met je zus Lana en Tim De Paepe richtte je Playfield op. Wat doe je daar precies?

“Het is een collectief waarmee we de grenzen en de relatie tussen speler en publiek willen verkennen; het bevindt zich op de grens tussen wetenschap en cultuur en laat ons toe om te onderzoeken wat de rol van een publiek is, en in welke mate een publiek een voorstelling mee kan vormgeven of hoe je een publiek bij een stuk kunt betrekken door het actief te laten participeren. We bestaan ondertussen zes jaar en hebben in die tijd tien voorstellingen gemaakt. Veel, ja. We werken te hard.” 

Work hard en play hard. Met wie zou je graag eens samenwerken?  

“Lukas Dhondt, zeker. En internationaal? Thomas Vinterberg (regisseur van onder andere 'Jagten', 'Kursk' en 'Drunk'). Of Veerle Baetens, Lynn Van Royen of Viviane De Muynck  ...” 

En van welke film of serie was je laatste nog ondersteboven?  

“'Beautiful People'! Hoe mooi en oprecht. Een heel mooi verhaal, zeer goed geacteerd en heel geloofwaardig. Je zag de liefde zo van het scherm spatten. Ik was helemaal mee, omdat het zo’n eerlijke serie was, pretentieloos en recht uit het leven gegrepen.”

De volgende in deze reeks is Maïmouna Badjie. Wat zou je haar willen vragen?

Ik zou haar willen vragen welk verhaal (gebeurtenis, boek, historisch of fictief) ze graag vertaald zou zien naar het grote scherm.

‘De Slag om de Schelde/The Forgotten Battle' en 'Gevoel voor tumor' zijn te zien op Netflix, 'Glad IJs' op Streamz.

Gerelateerde onderwerpen

Kijk wat je leuk vindt, waar en wanneer je wilt.

Ontdek Pickx Inloggen

Top

Top