Deze maand ontmoeten we Raphaël Crabbé. Zijn naam zal je misschien niet veel zeggen, maar waarschijnlijk doet Targamas wel een belletje rinkelen. De Belg is al enkele jaren een professionele League of Legends-speler en speelt als support voor Karmine Corp. Het team wordt geleid door Kameto en Prime, twee Franse streamers en influencers, en staat momenteel eerste in het Franse kampioenschap. KCorp kwalificeerde zich onlangs, na een meer dan overtuigend seizoen, voor de European Masters. We mogen er dus wel een goede prestatie van het team verwachten. In de aanloop naar het toernooi hadden we een babbel met een van de beste Europese supports.

 

Dag Targamas! Hoe gaat het?

Met de resultaten die we nu boeken, kan het alleen maar goed gaan. Dank u!

Vertel ons eerst eens hoe je in de wereld van videospelletjes terecht bent gekomen.

Ik ben jong, heel jong begonnen. Ik kan er niet eens een leeftijd op plakken, omdat ik het gevoel heb dat ik er altijd in heb gezeten. Ik heb een oudere broer en zoals veel jongere kinderen ben ik door hem beginnen spelen. Mijn eerste console was de Game Boy Color, met al zijn klassiekers.

Hoe ben je in League of Legends beland?

Ik heb altijd van online games gehouden. Toen ik 9-10 jaar oud was, speelde ik al MMO’s en ik vond het altijd leuk dat ik tegen echte mensen speelde. Dat is trouwens ook gelinkt aan het tweede aspect waardoor ik echt van de game ben gaan houden: de competitieve kant. Ik heb getennist toen ik jong was en de competitieve geest is altijd een deel van mij geweest. Toen ik die competitieve dimensie ook in LoL terugvond, raakte ik echt verslaafd aan het spel.

Over competitie gesproken, weet je nog wanneer je tegen jezelf zei: oké, ik wil en ik kan van het competitieve League of Legends mijn beroep maken?

Eigenlijk ging dat stap voor stap. Ik had nooit gedacht dat ik goed zou worden in het spel. Ik begon met kleine toernooien. In die tijd zat ik nog op school, ik denk in het 3e of 4e middelbaar. Het was dus ondenkbaar dat ik zou stoppen met school en me volledig zou richten op een carrière in esports. Het jaar daarop werd ik lid van Gamers Origins. Ook al deden we het erg goed, ik had nooit gedacht dat ik het seizoen daarop in de LCS zou spelen. Ik herinner me dat ik midden in de examens zat toen Giants me contacteerde, dat was een echte verrassing. Mijn enige wens toen was om LoL te blijven spelen, in de eerste plaats voor de fun, zoals ervoor.

Was je als toeschouwer al een beetje geïnteresseerd in de professionele scene?

Ja, zeker! Ik ben altijd een “viewer” geweest, zoals ze zeggen. Het eerste evenement dat ik zag, was de Worlds in seizoen 2, denk ik. Ik was 11-12 jaar oud en ik weet nog dat ik de hele nacht opbleef om naar de eindfase te kijken die in Noord-Amerika werd gespeeld.

In 2019, terwijl je op het hoogste Europese niveau speelt, beslis je om een beetje meer afstand te nemen van de esportswereld. Kan je uitleggen wat de reden hiervoor was?

Op het moment dat ik die beslissing nam, zag ik esports niet langer als een onbekend pad dat ik wilde verkennen. De kick waardoor ik van die wereld was gaan houden, was een beetje verdwenen. Ik was gefrustreerd en had wat afkeer tegenover sommige spelers in het milieu, die ik op dat moment nogal respectloos vond. Ik had de passie verloren die me aan het spel bond, die voor mij essentieel was. Vanaf het moment dat ik mezelf moest verplichten om een spel te spelen, was mijn niveau niet meer hetzelfde en had het dus geen zin meer om te spelen. Het plezier was weg, en zo ook de prestaties. Dus besloot ik esports op een laag pitje te zetten en de deur open te laten voor toekomstige voorstellen, omdat ik wist dat ik gewoon tijd nodig had. Ik moest iets anders proberen in mijn leven.

Aangezien je op zeer jonge leeftijd bent begonnen, moeten je ouders vrij snel hebben ingezien dat je baadde in het milieu. Wat was hun reactie?

Mijn ouders zijn gelukkig altijd erg ruimdenkend geweest. Het belangrijkste voor hen is dat ik gelukkig ben en het feit dat ik op financieel vlak een stabiel leven heb. Voor hen was dit een kwestie van onderwijs, dus het belangrijkste was dat het goed ging op school. Wat mijn esportscarrière betreft, waren ze vooral blij dat ik iets deed dat ik leuk vond. Mijn ouders zijn wel geen gamers, dus misschien hadden ze liever gehad dat ik tennisser was geworden (lacht)! Als ik gelukkig ben, zijn zij ook gelukkig. Ik denk dat je het zo moet zien.

Maar ze willen natuurlijk wel dat ik enige zekerheid voor de toekomst heb. Dat is waarom ik verder studeer. Ik doe het vooral voor mezelf omdat ik hun mening deel. Carrières zijn kort en ze geven je geen garantie voor de toekomst, tenminste niet in de nationale competitie.

Volgen ze regelmatig je wedstrijden?

In het begin volgden ze mijn wedstrijden niet. Eerlijk gezegd weet ik niet wat ze overkomt, maar ze volgen al mijn wedstrijden met KCorp sinds het begin van het LFL-seizoen (lacht). Laten we zeggen dat het zo groot is geworden dat ze, denk ik, een beetje trots zijn als ze de cijfers zien.

Om het nog eens over je studies te hebben, ik weet dat je universiteit je een speciale status als student probeert te geven, zodat je je schema kunt regelen. Is het moeilijk voor je om studies en esports met elkaar te combineren?

Eigenlijk ben ik nooit een harde werker geweest. Zelfs als ik niets anders te doen heb, ben ik iemand die lessen overslaat en de leerstof inhaalt zodra de examens eraan komen. Op dit moment focus ik me volop op het LFL-seizoen en als we het einde van het jaar naderen, zal ik me meer op mijn lessen concentreren. We hebben wel het hele jaar groepswerken, waaraan ik deelneem, maar het grootste deel van mijn aandacht gaat in zo’n periode naar de competitie. Het is een evenwicht dat je op de een of andere manier moet vinden.

Laten we het even over de LFL hebben. Waarom ben je als Belgische speler naar Frankrijk getrokken?

Om te beginnen bestond er in België geen stabiel en gevestigd circuit op het moment dat ik met competitief spelen begon. Als ik mijn competitieve carrière verder wilde zetten, moest ik naar een andere competitie trekken. In die tijd was dat ofwel Frankrijk ofwel Nederland. Aangezien ik Franstalig ben, had ik heel wat contacten in Frankrijk en dus koos ik ervoor om daarheen te gaan. Ik ken eigenlijk bijna niemand binnen de Belgische scene en zelfs vandaag is de Belgische scene veel minder ontwikkeld en beschikt ze over minder middelen dan haar Franse tegenhanger. Als ik echt goede prestaties wil leveren, vooral internationaal dan, zoals bijvoorbeeld op de European Masters, is het duidelijk dat ik meer kansen heb in een Frans team (KCorp plaatste zich onlangs voor de play-infase door het reguliere seizoen als eerste te eindigen; red.).

Vanuit jouw standpunt als speler, wat ontbreekt er in de Belgian League om dezelfde opwinding te krijgen als in de LFL dit seizoen?

Helaas denk ik dat België een trieste toekomst tegemoet gaat. Misschien zullen we er op termijn in slagen om een competitie te hebben die in eigen land een kleine aanhang heeft, maar ik denk dat het enorme verschil tussen competities zoals de Belgian League en de LFL of de Duitse competitie onvermijdelijk is. Wat er nodig is om de competitie van de grond te krijgen? Dat is een heel moeilijke vraag. Ik denk dat je ook niet mag vergeten dat League of Legends evolueert met een relatief stabiele spelersbasis. Het is duidelijk dat als Riot, waar mogelijk, nationale competities gaat creëren, we een lager niveau mogen verwachten, vooral in de kleinere competities. De grotere competities, met een beetje meer mogelijkheden, moeten simpelweg de portemonnee bovenhalen om de beste spelers aan te trekken. Verder heeft de komst van teams als Solary of KCorp, gesteund door streamers of mensen die dicht bij de internetgemeenschap staan, de LFL zeker veel geholpen.

Je team, KCorp, post regelmatig video’s van jullie communicatie tijdens wedstrijden en we merken dat je je steeds meer laat gelden op bepaalde beslissingsmomenten. Hoe structureer je je communicatie tijdens wedstrijden, zodat iedereen gehoord wordt?

In principe is Cinkrof, onze jungler, verantwoordelijk voor de meeste shotcalling in early game en mid game. In die fases is hij degene die de meeste spreektijd zal hebben, omdat hij het ritme aangeeft in het hele begin van het spel. Zijn communicatie is trouwens een van zijn grote kwaliteiten. Als support, en met de meta van het spel op dit moment, heb ik wel veel te zeggen en daar heb ik ook veel aan gewerkt. Als ik bepaalde kampioenen kies, zoals Sett bijvoorbeeld, is het belangrijk voor mij om te zeggen wat ik nodig heb, vooral in termen van visie, flank (de tegenstander in de zij aanvallen terwijl een frontale clash met de rest van het team plaatsvindt; red.) enz. Verder heb ik een belangrijke rol bij de communicatie in mid game en late game, omdat ik mijn kalmte kan bewaren, zelfs in meer intense situaties.

Laten we het over het einde van vorig seizoen hebben. Je werd Frans kampioen met Misfits Premier en je beslist om over te stappen naar een ander team, een gloednieuw team dat nog niets heeft bewezen op dit niveau. Vertel ons een beetje over hoe dat allemaal gegaan is.

Mijn contract liep af bij Misfits. Samen hadden we een uitstekende split afgewerkt. Dat seizoen markeerde een beetje mijn terugkeer in esports, met een volledige split met het team en heel hard trainen om de titel te winnen. En dat ging heel goed. Ik had opnieuw echt zin om me in esports te gooien en ik wilde geweldige prestaties neerzetten. Onze resultaten op de European Masters (het team bereikte de kwartfinales; red.) waren echter niet voldoende om te hopen op een aanbieding uit het LEC. Ik zocht vooral in de LFL en het KCorp-project trok me het meest aan.

Wat waren de redenen hiervoor?

Ik wilde altijd al “een team samenstellen” en de kans krijgen om een familieproject als dit op te bouwen. Ik ben natuurlijk niet de eigenaar van het team. Shanky, de team manager, en ik hebben het project samen op poten gezet. We hadden elkaar ontmoet bij Gamers Origins en hadden zin om samen iets te doen, iets met wat meer fun dan wat je in andere organisaties ziet. Bij KCorp kregen we het volste vertrouwen van Kamel om zelf het team samen te stellen.

We weten dat het relationele aspect een enorme impact kan hebben op de prestaties van een team. Is dat een parameter waarmee je rekening hebt gehouden tijdens het samenstellen van je team?

Ja, natuurlijk. Voor mij is dat het belangrijkste aspect, naast het spelniveau van de spelers natuurlijk. In het geval van KCorp kenden we bijna alle leden al voordat ze tekenden. We hebben elkaar nog niet in het echt ontmoet omdat alle wedstrijden online doorgaan, maar het gaat heel goed. Natuurlijk is er soms wat onenigheid omdat de spelers verschillende meningen hebben, maar over het algemeen is de sfeer echt goed.

Je had het hier net over elkaar in het echt ontmoeten. Er zijn geruchten over een gaming house project voor Karmine Corp. Is dat een idee dat echt in de pijplijn zit?

Er zijn inderdaad plannen. Helaas duurt het, gezien de huidige situatie, veel langer voordat dit soort projecten wordt gerealiseerd. We hebben bootcampopties die in de loop der tijd wat duidelijker zullen worden, maar meer weet ik er momenteel ook niet over.

Je kan genieten van een oorverdovend publiek en een grote fanbase dankzij de community van Kameto, een van de CEO’s van de organisatie. Hoe beleef je dat? Is er niet een beetje extra druk als je weet dat gemiddeld de helft van het publiek er is om je te steunen?

Ik ervaar dat helemaal niet als extra druk. Ik zet mezelf al constant onder druk om de wedstrijden, de LFL en de European Masters te winnen. Ik vind, aangezien ik ook deel uitmaakte van de titelverdedigers, dat ik beter moet doen. Het zou een mislukking zijn als ik niet hetzelfde niveau als vorig jaar zou halen. Wat wel verandert is de intensiteit van de emoties. Als je 100.000 mensen achter je hebt staan, is een nederlaag veel moeilijker te slikken omdat er op sociale media altijd wel een paar negatieve berichten te vinden zullen zijn. Van de overwinningen kan je daarentegen nog meer genieten.

Je spreekt over enkele negatieve berichten. Enkele weken geleden was er een groot debat in het Franse ecosysteem over de manier waarop sommige teams en hun fans soms op een felle manier reageren op sociale media. Hoe zie jij dat?

Teams zijn er om te spelen en een beetje uitdagen hoort er helemaal bij. Nu, het is logisch dat als je speelt, je blootgesteld bent aan een reactie. Ikzelf heb nog nooit negatieve commentaar in privéberichten ontvangen en ik lees uiteraard niet alle tweets die over KCorp worden geschreven. Ik denk dat een meerderheid van de fans het goed bedoelt, maar er zal altijd wel een minderheid zijn die te ver gaat.

Een klein slotvraagje: heb je een boodschap voor de Karmine Corp ultras die jullie elke week steunen?

Doe zo verder, jullie steun is fantastisch. Ik heb dat nooit eerder zo meegemaakt omdat de teams waarvoor ik uitkwam een kleinere fanbase hadden of geen Frans spraken. Het is geweldig om de fans zo betrokken te zien.

Copyright afbeelding: Riot Games, Karmine Corp