Er was eens een Rode Duivel: Didier Quain

Voetbal | In 2022 blikt Proximus Pickx terug op Rode Duivels die slechts een voetnoot in de geschiedenis van onze nationale ploeg zijn. Hoewel zij slechts een handvol wedstrijden internationals waren, zijn ze toch opgenomen in het geschiedenisboek van onze nationale ploeg. Deze keer zoomen we in op Didier Quain.

Door Proximus

Deel dit nieuws

In onze reeks botsten we reeds vaak genoeg op spelers die één cap wisten te bemachtigen bij de Rode Duivels. Vandaag gaan we nog een stapje verder. Met Didier Quain, een speler die vooral furore maakte in de jaren 80 en 90, zetten we een speler in de spotlight die amper één keer werd opgeroepen en die ook slechts één keer de bank haalde bij de nationale ploeg. De arme man mocht niet invallen en verdween daarna uit beeld bij onze Rode Duivels.

Bekerwinnaar met RFC Luik

Op 15 december 1960 zag Didier Quain het levenslicht in het Henegouwse Doornik. Snel zou op jonge leeftijd duidelijk worden dat Quain in de wieg was gelegd voor het voetbalspelletje. Op zijn 10 jaar trok hij het shirt aan van US Tournai om negen jaar later richting KV Kortrijk te trekken. Heel toevallig werd Quain ontdekt door de West-Vlamingen, die in principe een andere speler kwamen scouten. Maar Quain speelde de match van zijn leven en werd nadien beloond met een plekje in de Kortrijkzaanse kern van coach Henk Houwaart.

Quain had het bijzonder naar zijn zin in West-Vlaanderen. Zo vertoefde hij tot 1986 bij KV Kortrijk. Verscheidene topclubs zoals Standard en Club Brugge trokken aan de mouw van de centrale middenvelder, maar Quain besloot om richting RFC Luik te trekken. “Als wilde ik naar een gerenommeerde club in het zuiden van ons land. En Robert Waseige was er toen coach. Zijn uitleg trok me definitief over de streep”, vertelde Quain daar ooit over. De overstap bleek een goede zet te zijn voor Quain. Met de Luikenaars werd hij vice-kampioen en won hij in 1990 de Beker van België.

Na zijn periode bij Luik bolde Quain nog even uit bij clubs als Seraing, Visé en Hannutois. Nadien richtte Quain zich op het trainersschap, zij het in de lagere regionen van het Waalse voetbal. Ook werkte hij enkele jaren als adviseur en waarnemer voor de Belgische voetbalbond.

Pech

Ondanks een mooie carrière in eigen land wist Quain geen florerende carrière uit te bouwen op internationaal niveau. Bij de Rode Duivels wist hij maar één selectie te bemachtigen, voor een vriendschappelijk duel tegen Nederland in 1987. Ik zat tegen Nederland op de bank en ik kreeg te horen dat ik opnieuw opgeroepen zou worden, maar kort daarop liep ik een knieblessure op", zei Quain. “Nadien kreeg ik nooit meer een oproepingsbrief.”

Op die manier heeft Quain nooit één cap bemachtigd voor de Rode Duivels, naar eigen zeggen het grootste manco in zijn carrière. “Ik heb op clubniveau nog wel mooie momenten beleefd in Europa, maar het is wel bijzonder jammer dat ik nooit een cap voor de Rode Duivels kon verkrijgen”, aldus Quain.


Meer van deze reeks? Lees hier het verhaal van Geert Emmerechts.

Gerelateerde onderwerpen

Kijk wat je leuk vindt, waar en wanneer je wilt.

Ontdek Pickx Inloggen

Top

Top