Tien jaar geleden stond een onverschrokken Thomas De Gendt op het podium van de Giro

Wielersport | Thomas De Gendt heeft de afgelopen seizoenen een reputatie opgebouwd als ontsnappingsspecialist wanneer hij vooraan in het peloton rijdt, maar misschien wel zijn grootste exploot tot dusver verwezenlijkte hij aan het begin van zijn carrière: op het eindpodium van een grote ronde pronken. Dat was tien jaar geleden, in de Giro.

Door Pickx

Deel dit nieuws

Ons land wachtte al sinds 1995 op een Belg op het podium van een grote ronde. Toen eindigde Johan Bruyneel als derde in het algemeen klassement van de Vuelta. In 2012 maakte Thomas De Gendt aan die droogte een eind. Akkoord, er was Jurgen Van den Broeck en zijn derde plaats in de Tour de France van 2010, die hij op papier behaalde met de declassering van Alberto Contador twee jaar na dato. Maar de laatste landgenoot die de tricolore vlag op een eindpodium van een rittenkoers vertegenwoordigde, heet Thomas De Gendt.

Mee met de besten

Sinds 2012 is Thomas De Gendt niet langer een onbekende in het peloton. De renner van Vacansoleil-DCM, die in 2009 prof werd, had toen al een aantal overwinningen op zijn naam staan, vaak afgedwongen met zijn handelsmerk: als baroudeur. Hij won etappes in Parijs-Nice en een rit in de Ronde van Zwitserland, waar hij de sterkste was in de kopgroep en Andy Schleck versloeg in de bergen.

Dat seizoen zou de Sint-Niklazenaar in mei de Giro rijden. Het was de tweede grote ronde uit zijn carrière na de Ronde van Frankrijk een jaar eerder, waarin hij verschillende keren zijn geluk beproefde en vierde werd in de tijdrit in Grenoble. In Italië bleef De Gendt aanvankelijk op de achtergrond. Hij onderscheidde zich voor het eerst na twee weken koers, in de eerste echte bergetappe. De Gendt eindigde toen als achtste en naderde de top tien in het algemeen klassement.

Krachttoer op de Stelvio

Zijn vorm groeit in aanloop naar het laatste weekend van de Giro, bestaande uit de koninginnenrit in de bergen en de slotetappe. Hij staat nu achtste in het klassement, vijf minuten achter de roze trui: Joaquim Rodriguez. De 20e etappe van de Giro 2020 is 219 kilometer lang en komt aan op de top van de besneeuwde Stelvio, op een hoogte van meer dan 2.700 meter. Maar voor het zover is, doemen de verschrikkelijke Passo Del Tonale, Aprica, Teglio en Mortirolo op.

Het is op deze laatste pas dat De Gendt in de aanval gaat, samen met zijn ploegmaat Matteo Carrara in de kopgroep, die hem die dag fantastisch assisteerde. Niemand in de groep der favorieten zou de Vacansoleil-DCM renner volgen: een grote blunder. De Gendt bekampte de Stelvio met een comfortabele voorsprong op Rodriguez, Hesjedal, Scarponi en Basso. Met nog 13 km te gaan liet de Belg Damiano Cunego en Mikel Nieve, zijn twee laatste vluchtmakkers, achter. Hij was op weg naar het eerste grote wapenfeit van zijn carrière.

Op weg naar het podium

Die dag overstijgt hij de anderen op een klim die hij kent als zijn broekzak. "De Stelvio heeft geen geheimen voor mij", legde hij toen uit. "Ik kom hier al zes jaar om te trainen. Ik heb deze pas tussen de 20 en 30 keer beklommen. Ik had het gevoel dat ik vleugels had, maar ik moet ook toegeven dat ik in de laatste 10 km begon af te zien. Het is een geweldig gevoel om te kunnen winnen op je trainingsveld in de bergen." Na bijna 7 uur koers en 60 kilometer ontsnapping schrijft De Gendt deze verschrikkelijke etappe op zijn erelijst, maar vooral: hij schuift op naar de vierde plaats in algemeen klassement, 27 seconden achter de betreurde Michele Scarponi.

De laatste 28 kilometer van de Giro 2012 werden tijdens een vrij vlakke tijdrit nabij Milaan verreden. De Gendt rijdt de vijfde tijd en wipt zo over Scarponi in het algemeen klassement om achter Ryder Hesjedal, de eindwinnaar, en zijn runner-up Joaquim Rodriguez, te eindigen. Thomas De Gendt was zo de eerste Belg die het podium haalt in de Giro sinds Johan De Muynck won in 1978. "Mijn ritzege op de Stelvio en mijn derde plaats in deze Giro zetten me op de wielerkaart", vertelde de renner aan Sporza.

Eens een baroudeur, altijd een baroudeur

Ondanks deze krachttoer was een carrière als ronderenner niet aan hem besteed, zoals hij in 2019 verklaarde. "Als je kopman bent, moet je elke dag presteren, en dat is erg stressvol. Alles kan fout gaan in een fractie van een seconde. Ik kon die stress niet aan. Ontsnappingen liggen me veel beter en uiteindelijk denk ik dat ik een langer palmares bijeen gereden heb dan mocht ik me op de algemene klassementen hebben gefocust."

Je kan het hem niet kwalijk nemen als je een blik op zijn palmares werpt: ritzeges in de drie grote rondes en in de meest prestigieuze rittenkoersen op de wielerkalender.

Andermaal, in sport kan alles!

Kijk wat je leuk vindt, waar en wanneer je wilt.

Ontdek Pickx Inloggen

Top

Top