Marianne Vos was in eerste instantie enorm teleurgesteld met zilver na wereldkampioene Elisa Balsamo, maar kon een uurtje later haar tweede plek al iets meer appreciëren. "Uiteraard is het zuur als je er zo dicht bij bent. Aan de andere kant is het ook wel ergens mooi, maar in het begin was het even lastig om dit te verwerken."
Vos moest nog een gaatje dichten op het eind vooraleer ze haar sprint kon beginnen. Verloor ze daar een regenboogtrui? "Neen, ik verlies omdat Elisa sterker was in de sprint", reageerde ze op het persmoment. "Ik had gewoon niet meer die snelheid in de benen, anderzijds, achteraf maak je voortdurend analyses: waar verloor ik te veel energie, had ik daar nog wat meer kunnen besparen. Natuurlijk kost die inhaalbeweging wat kracht, maar Elisa was hier gewoon sneller. Dat moet je durven toegeven."
Na de wedstrijd werd er kritiek geuit op de Nederlandse strategie. Liep het allemaal wel zoals het moest lopen? "Het plan was duidelijk, we wilden er een harde wedstrijd van maken, al vroeg het tempo hoog leggen om de groep uit te dunnen. Als er geen Nederlandse weg was in de finale, gingen we gewoon blijven aanvallen, wilden we iedereen moe maken en ik moest onderweg mezelf zo veel mogelijk sparen voor de sprint. Dat verliep eigenlijk allemaal goed. Behalve op het moment dat die Spaanse kampioene (Mavi Garcia) weg sprong. Er was niemand mee, toen moest Annemiek wel stevig aan de bak om haar terug te halen. Ik denk dat we een goede wedstrijd reden met de ploeg."
Er werd geopperd dat die vele aanvallen haar misschien wel de perfecte leadout kosten. "Misschien wel, die leadout had iets beter gekund, maar anderzijds, met die aanvallen maakten we de andere snelle rensters wel moe. Het is een keuze die gemaakt werd", klonk het diplomatisch. 
Overigens was de titel van Balsamo voor Vos geen verrassing. "Ik had vooraf tegen veel mensen gezegd dat ze voor mij één van de favorietes was voor deze wedstrijd. Ik heb ze bezig gezien dit voorjaar, onder meer in de Brabantse Pijl. Ze koerst goed in de klassiekers. Ze is meer dan een sprinter, ze kan overleven op een zwaar parcours en hier vond ze een omloop op maat. Bovendien is Italië een ploeg die altijd heel toegewijd is op kampioenschappen, ze koerste in één van de te kloppen teams, dus neen, voor mij is dit geen verrassing."
Kasia Niewiadoma toonde zich tevreden met haar bronzen medaille. "Ik probeerde het nog met een aanval voor de sprint, omdat ik niet de snelste ben, maar tevergeefs , het gaatje werd gedicht. Daarna probeerde ik het wel, maar ik ben meer een puncher dan een sprinter. Dit parcours lag me, en ik voelde me bij de sterkere rensters, maar in een sprint tegen die echt snelle meisjes is het moeilijk. Nu goed, ik ben wel tevreden met mijn eerste medaille op een WK."