Op zondag 26 september doet de crème de la crème van het internationale wielerpeloton in Leuven een gooi naar de oppergaai: de regenboogtrui. We rijden onze benen los met een terugblik op enkele minder bekende Belgische winnaars van het wereldkampioenschap wielrennen. In onze vijfde en laatste aflevering blikken we terug op een van de meest controversiële wereldkampioenschappen uit de wielergeschiedenis.
 
WK's in Ronse: vervloekt?

Een wereldkampioenschap wielrennen in Ronse lijkt wel vervloekt: in 1988 maakte Claude Criquelion, die al eerder wereldkampioen was geworden in Barcelona in 1984, kans op zijn tweede regenboogtrui. Hij ging de laatste rechte lijn in met de Canadees Steve Bauer en de jonge Italiaan Maurizio Fondriest. Criquelion leek op 200 meter van de finish voorbij de Canadees te gaan, maar de Belg raakte de elleboog van de Canadees en viel nadat hij tegen een politieman was gereden. Fondriest werd wereldkampioen, Bauer werd gediskwalificeerd. Criquelion, die met zijn gehavende fiets te voet over de finishlijn wandelde, werd uiteindelijk 11e.Het 'Verraad van Ronse'

Ronse was ook al het toneel geweest van een andere controversieel wereldkampioenschap wielrennen, in 1963. De absolute kopman bij de Belgen was Rik Van Looy die in Ronse zijn derde wereldtitel kon pakken, na 1960 in Hohenstein-Ernstthal in de DDR, en 1961 in het Zwitserse Bern. Iedereen zou in dienst rijden van de 'Keizer van Herentals', maar Benoni Beheyt (winnaar van Gent-Wevelgem dat jaar) en Gilbert De Smet besloten de avond voor de koers om voor zichzelf te rijden. Beheyt moest de spurt aantrekken voor Van Looy, maar de Oost-Vlaming zei krampen te hebben. In de laatste rechte lijn viel Van Looy stil en Beheyt, in het wiel van Van Looy, ging hem voorbij en werd wereldkampioen. Op het podium leek hij zich te schamen dat hij de regenboogtrui mocht aantrekken. Van Looy was zichtbaar woedend.Zijn de plooien achteraf snel gladgestreken of besloot Van Looy het Beheyt betaald te zetten? De meningen over die kwestie lopen uiteen, maar in 1964 won Beheyt wel nog de Ronde van België en een rit in de Ronde van Frankrijk. Hij werd ook tweede in de Ronde van Vlaanderen en tweede in Parijs-Roubaix.Een kleinzoon in het huidige peloton

Door blessures moest hij al in 1968 stoppen met wielrennen, maar hij bleef wel actief in de wielersport. Hij was ruim 30 jaar motard voor de Belgische wielerbond. Beheyt heeft nog altijd een band met het huidige wielerpeloton: zijn kleinzoon Guillaume Van Keirsbulck begon zijn profcarrière bij QuickStep en rijdt dit seizoen bij Alpecin-Fenix.

(DC/Picture : Photo News)Van dit artikel genoten? Ontdek hier de andere afleveringen van onze reeks "De 'vergeten' Belgische wereldkampioenen".

Al verschenen artikels :
Karel Kaers, de kolos uit de Kempen (1934)
Eloi Meulenberg, de eerste Waal in de regenboogtrui (1937)
Marcel Kint, de langst regerende wereldkampioen (1938)
- Stan Ockers, een ware mythe (1955)