Binnen enkele weken verzamelen de beste ploegen ter wereld zich opnieuw in Europa voor de twaalfde editie van het wereldkampioenschap. Het ideale moment om dit legendarische evenement eens onder de loep te nemen. Zet je schrap, want we leggen echt alles uit!

Het wereldkampioenschap League of Legends is een evenement dat je echt niet mag missen. Tegenwoordig is het evenement the place to be voor fans van over de hele wereld, maar die populariteit was niet altijd het geval. Het begon als een klein evenement met zo een honderdtal aanwezigen in Zweden, maar groeide uit tot een evenement met volle stadions. Het heeft een lange weg afgelegd, maar is nu een van de grootste esportscompetities ter wereld.

Een eerste editie met een lokale LAN-party

De eerste editie was er eentje met maar acht ploegen die uit de vier verschillende hoeken van Europa kwamen. Toen was de game nog niet zo bekend en werd het competitieve circuit nog georganiseerd door ESL en Dreamhack. Toch is er één ploeg die toen al furore maakte op Summoner’s Rift en dat ook vandaag nog doet: Fnatic!

Het team wist zich toen te plaatsen voor het evenement, maar de eerste dagen van de competitie begonnen al in mineur. De sterspeler van toen, xPeke, zag zijn vlucht naar Denemarken vertraging oplopen en hij kon niet deelnemen aan de eerste wedstrijden.

Een speler die we goed kennen, kwam naar het toernooi kijken als bezoeker, maar mocht toen invallen voor de pechvogel. Die speler was niemand minder dan de Belg Bram “wewillfailer” de Winter, die dit seizoen met IONSQUAD de poorten van de Belgian League openbrak! Inderdaad ja, je leest het goed! Fnatic versloeg uiteindelijk Team aAa in de finale en mocht de wereldtitel en de prijzenpot van 50 000 dollar mee naar huis nemen.

 

Het tweede seizoen van het kampioenschap zag er al heel wat anders uit. Riot Game (toen nog zonder de ‘s’) nam de organisatie over van kleine onafhankelijke organisaties. Daardoor schoot ook de prijzenpot de hoogte in tot maar liefst 1 000 000 dollar voor de winnaars.

Hoewel Riot de organisatie had overgenomen, was er nog heel wat ruimte voor verbetering voor het evenement. Zowel praktisch als wat het format betrof. Er ontstonden wat akkefietjes zoals spelers die het grote scherm voor het publiek hadden gebruikt om de minimap te kunnen zien, waardoor ze de posities van hun tegenstanders kon achterhalen. Van de vijf ploegen die zich als 1st seed konden plaatsen, moesten vier ploegen niet aantreden in de groepsfases. Een beslissing die er kwam na een loting.

In die tweede editie werd de grote finale gespeeld tussen Taipei Assassins en het Koreaanse Azubu Frost. Taipei Assassins won die finale en die zege zorgde alweer voor een primeur, want de wereldkampioenen mochten speciale skins ontwerpen voor de champions waarmee ze in de finale hadden gespeeld.

Het begin van een Zuid-Koreaanse dominantie

Het spel begon overal ter wereld aan populariteit te winnen en fans van over de hele wereld kwamen samen naar evenementen om hun favoriete spelers aan te moedigen. Eén regio, en vooral één bepaalde speler, begon toen de hele scene te domineren: Zuid-Korea met de speler Lee “Faker” Sang-hyeok.

De derde editie van het wereldkampioenschap was het begin van de dominantie van SKT T1 Telecom. Na een geweldig regulier seizoen, gingen ze ook op het kampioenschap als een razende tekeer. In de grote finale stond Royal Club China hen op te wachten. Zij hadden zich via de kwartfinales en hun eerste plaats in het reguliere seizoen direct weten te plaatsen. Iedereen hield de adem in voor een spannende finale, maar SKT ging als een pletwals van start en gaf Royal Club geen kans. Een droge 3-0 was de start van een lange regeerperiode voor de Zuid-Koreanen.

Inmiddels is het enorme palmares gekend, maar T1 kende ook een mindere periode in het jaar 2014. De All-Stars van Parijs werden toen wel nog gewonnen zonder één nederlaag, maar ze konden zich op het einde van het seizoen niet plaatsen voor de Worlds. Een andere historische club nam toen de fakkel over: Samsung White, de tweede legendarische Zuid-Koreaanse ploeg. Ook in die finale moest Royal Club (toen omgedoopt tot Star Horn Royal Club) het onderspit delven. De eeuwige tweede van het toernooi was geboren.

In 2015 mocht het wereldkampioenschap een tweede keer haar tent opzetten op Europese bodem. En wie maakte daar plots weer furore? Inderdaad, SKT T1 Telecom wist een van de mooiste prestaties op een eindtoernooi ooit neer te zetten. Maar één keer van de zestien wedstrijden tijdens de competitie konden ze niet winnen. Faker en zijn companen hadden geen medelijden met de tegenstanders en mochten opnieuw de wereldbeker in de lucht steken. Deze keer werd KOO Tigers een nobele figurant in de finale.

Maar het jaar waarin SKT T1 echt geschiedenis schreef en alle records wist te breken, was 2016. De competitie werd gedomineerd door de Koreanen en ze hadden maar liefst drie teams in de halve finales: SKT T1 Telecom, ROX Tigers en Samsung Galaxy. SKT liet zich niet doen door de andere getalenteerde ploegen en versloeg ROX met 3-2 om nadien in de finale Samsung Galaxy met dezelfde score naar het zilver te jagen.

Het seizoen 2017 betekende het einde van de regeerperiode van SKT T1, maar Korea bleef wel domineren. De grote finale werd een rematch van het jaar voordien. Opnieuw stonden SKT T1 en Samsung Galaxy tegenover elkaar, maar de uitkomst van de wedstrijd was wél anders. Deze keer haalde Samsung het met een zware 3-0.

China slaat terug

In 2018 en 2019 kregen de Europese ploegen het moeilijk. Fnatic en G2 Esports waren eerst nog de twee ploegen die furore maakten tijdens de eerste twee edities, maar in de finales keken ze de Chinese teams Invictus Gaming en FunPlus Phoenix in de ogen. Het verdict was zwaar. De Europeanen werden kansloos naar huis gestuurd zonder ook maar één ronde te kunnen winnen.

In 2018 hadden de Belgische fans wel iets om naar uit te kijken in de Worlds, in bijzondere omstandigheden. Toen was de meta (de manier waarop je de game speelt, nvdr) gericht op tanks in de botlane, een tactiek die men amper zag. Gabriël “Bwipo” Rau, vervanger in de toplane, mocht enkele wedstrijden in de plaats spelen van Rekkles, ADC van het team, maar ook van de legende “SoaZ” Boyer.

Het vervolg ligt nog iets frisser in het geheugen. Na een chaotisch jaar gebukt onder de pandemie, worden de Worlds last minute georganiseerd in Shanghaï, met strikte sanitaire maatregelen wel. Alle spelers moesten eerst twee weken in quarantaine blijven in hun hotelkamer, zonder contact met de buitenwereld of hun ploeggenoten. Deze maatregelen werden destijds door velen toegejuicht, gezien de situatie en de vastberadenheid van Riot Games om de Worlds koste wat kost te organiseren.

Zoals Kaas, coach van MAD Lions, voorspelde in een interview, en ondanks de Chinese dominantie doorheen de competitie, stond er geen maat op DAMWON Gaming. Opnieuw stond de kroon te blinken op een Zuid-Koreaans team. De Chinese fans konden de Koreaanse triomf niet verkroppen en de winnaars kregen het boegeroep over zich heen. Een reactie die sterk bekritiseerd werd door casters en fans.

En nu?

Eén ding is zeker: het niveau van de competitie dit jaar gaat hoog liggen. China zou volgens veel waarnemers de beste kaarten hebben om de titel binnen te halen met teams van kosmisch niveau. Maar het wordt ook uitkijken naar de terugkeer van Faker en SKT T1 op de Worlds, na een opvallende afwezigheid van een jaar.