Hij is een van de renners in de schaduw, zoals er honderden zijn. Hard werkend, bescheiden, een renner die nooit grote woorden in de mond nam. Jarenlang stond hij nederig in dienst van zijn kopmannen die luisterden naar namen als Cadel Evans, Robbie Mc Ewen of Peter Van Petegem. De trots van Wim Vansevenant, de vader van Mauri, momenteel actief in de Vuelta? Drie keer op rij helemaal onderaan eindigen in het algemene klassement van de Tour de France. Een waar huzarenstuk…
 
Lof der traagheid

We schrijven juli 2008. De voorlaatste etappe van de Tour de France. Wim Vansevenant begint aan de twintigste en voorlaatste etappe, een tijdrit van 53 km tussen Cérilly en Saint-Amand-Montrond. Zijn doel? Langzaam genoeg rijden... om de Oostenrijker Bernhard Eisel, 42 seconden achter hem in het algemeen klassement, voor hem te laten eindigen in het klassement. Vansevenant, op dat moment in de trui van Silence-Lotto, eindigde de tijdrit in wat we bijna een slakkengang kunnen noemen, op 1:35 van Eisel.Een unieke drie op een rij

De renner uit Diksmuide, 37 jaar oud op dat moment, heeft zojuist een unieke prestatie geleverd in de annalen van de wielersport: drie keer als laatste eindigen in de Tour. In 2005 eindigde hij voorlaatste in de Grande Boucle, voor de Spanjaard Iker Florès. En omdat 'Sevie', zoals zijn bijnaam luidde, op een idee kwam, eindigde hij als laatste in 2006 en 2007. Nu hij zijn droom had waargemaakt, kon hij zijn fiets aan de haak hangen en in alle rust de familieboerderij in Bovekerke, een gehucht van de gemeente Koekelare, overnemen. Nu kan hij genieten van de prestaties van zijn zoon Mauri, toen 9 jaar oud en nu prof bij Deceuninck-Quickstep.De weg naar bekendheid

De bijzonder pragmatische Vlaamse renner kon in zijn hele carrière maar één wedstrijd winnen, de GP Beeckman-De Caluwé (Ninove). Maar dat hij drie keer de rode lantaarn in de Tour in de wacht sleepte, bracht hem toch wat extra geld op aan startpremies in de criteriums na de Tour. "Ik schrijf hier toch een beetje geschiedenis, hé. Dit record zal voor altijd aan mijn naam verbonden blijven, ook na mijn carrière. Ik hoop dat het de renners in de toekomst inspireert. Net zoals de zeven Tourzeges van Armstrong", zo liet hij bij Het Laatste Nieuws optekenen over zijn laatste plaatsen in de Ronde van Frankrijk."Ocharme, hij moet nogal hebben afgezien"

In de Ronde van Italië reed de laatste renner in het klassement lange tijd rond met een zwarte trui, wat enigszins stigmatiserend overkwam. In de Ronde van Frankrijk wordt de renner die het laagst staat geklasseerd in het algemeen klassement steevast de 'rode lantaarn' genoemd. Een verwijzing naar de spoorwegen, waar een lantaarn hing aan de laatste wagon van een lang konvooi.

De rode lantaarn kan altijd rekenen op de sympathie van het publiek en de bijbehorende aandacht van de media. "De mensen kijken naar het klassement: wie is de gele trui? En wie is de laatste? Ze denken: 'ocharme, hij moet nogal hebben afgezien'," zo vertelde Vansevenant aan een Franse krant.Strijden... voor de laatste plaats

Maar hoe wordt iemand voor de eerste keer laatste? In het geval van Vansevenant is het eerder toevallig gebeurd, toen hij samen met Gert Steegmans laatste en voorlaatste stond. Omdat journalisten in de laatste week van de Tour vragen bleven stellen over deze 'strijd', besloten ze maar om de 'rode lantaarn' tot einddoel te maken.

Want vergis je niet, je wordt niet zomaar rode lantaarn, daar wordt om gestreden en vergt enig koersinzicht. De makkelijkste manier om tijd te verliezen doet zich niet voor (zoals men zou kunnen denken) in de lastige bergetappes. Vansevenant legde uit dat in de ritten die eindigden op een massasprint hij zich uit het peloton liet lossen toen zijn werk voor zijn kopmannen was opgeknapt. Zo kon mij makkelijk een tiental minuten verliezen in de slotkilometers van een rit. In een bergetappe is het steeds opletten om niet buiten tijd binnen te komen: je laten lossen uit de grupetto brengt het risico met zich dat een renner de volgende dag niet meer mag starten.En om de rode lantaarn te bemachtigen is het vaak ook opletten tot de laatste kilometers van de Tour: in de Tour van 2008 had Vansevenant maar een kloof van een twintigtal seconden met Bernhard Eisel. In de laatste kilometer liet Eisel het peloton rijden om in extremis nog die allerlaatste plaats te bemachtigen. Gelukkig had Vansevenant het plannetje van de Oostenrijker door en liet hij zich ook lossen. Want anders was het voor 'Sevie' bij twee rode lantaarns gebleven.

(DC/Picture : Photo News )