Neilson Powless heeft zaterdag verrassend de Clasica San Sebastian gewonnen, de belangrijkste Spaanse eendagskoers van het seizoen. Het was de eerste profzege ooit voor de jonge Amerikaan van EF Education-Nippo, en die deed hem uiteraard glunderen.
De 24-jarige Powless moest tot zijn vierde seizoen als profrenner wachten voor zijn eerste profzege. "Ik ben zo blij. Ik kan niet beschrijven hoeveel dit voor mij betekent", genoot hij na afloop. "Ik ben dit jaar al zolang aan het proberen. Fysiek voelde ik dat ik klaar was voor dit soort resultaten, maar in de koers moeten alle puzzelstukjes in elkaar vallen op de juiste dag. Ik ben zo blij dat dat vandaag eindelijk gebeurt."
"Onze sportdirecteur 'Juanma' (de Baskische oud-renner Juan Manuel Garate, red.) was zó enthousiast om met ons naar deze koers te komen. Het was zeker een voordeel dat hij in de auto zat. Hij kent deze koers als zijn broekzak, en toonde gisteren bij de verkenning waar het zou gebeuren. Ik ben zo blij dat ik mijn eerste profzege hier kan pakken, in San Sebastian, met zo'n enthousiast publiek en met een ploegleider uit deze streek. We hadden geen favorieten in onze ploeg, dus probeerden we slim te koersen. En uiteindelijk speelden we onze kaarten uitstekend uit."
Zijn zege had Powless voor een stukje aan het GPS-toestel op zijn stuur te danken. Hij was de enige van een kopgroep van vier die in een linke bocht in de laatste afdaling niet in de problemen kwam. "Ik keek op mijn Garmin naar de kaart, en zag dat er een scherpe bocht aankwam. Ik denk dat de anderen in de vlucht meer bezig waren met de koerssituatie en minder met het traject. Zij vielen in de bocht, ik ben blij dat ik daar recht kon blijven, en zo fris kon blijven voor het einde."
In de sprint haalde Powless het uiteindelijk verrassend van Matej Mohoric en Mikkel Honoré. "Ik voelde dat Mohoric supersterk was. Toen hij zijn sprint aanzette, ging het hard, maar Juanma zei in mijn oortje hoe belangrijk deze koers wel is en wat voor een kans dit was. Ik moest wel winnen. Ik had nog zoveel energie. Normaal is Mohoric een iets betere sprinter, maar dankzij de emoties die in mij zaten, kon ik hem toch nog voorbij gaan."