De grote afwezigen van het EK: Roberto Baggio, op de top van zijn kunnen, mist het EK 1992 met Italië

In 1992 was het nog helemaal anders dan de 24 teams die op dit EK 2020 aanwezig zijn. In die tijd streden slechts acht landen om de beste van het continent te zijn. Italië heeft daar het meest van te lijden gehad, ondanks het feit dat het zich midden in een gouden periode bevond.

Italië heeft op dit Euro 2020 weer wat van zijn voetbal teruggekregen, na het trauma van een paar jaar geleden en de niet-deelname aan het WK 2018 in Rusland. In 1992 kreeg de Squadra Azzura een soortgelijke tegenslag te verduren tijdens het EK dat in Zweden werd gehouden. Tot grote spijt van Roberto Baggio.
 
En toch behoorde Italië tot de top van de wereld. In 1990, op het wereldkampioenschap voetbal dat thuis werd gespeeld, haalde Italië de halve finales. In Napels verloren ze echter van het Argentinië van Maradona in een strafschoppenserie. De Italianen konden zich troosten met een overwinning in de kleine finale tegen Engeland.

Een slechte start van de kwalificaties

Het WK was een groot succes, maar liet bij de Italiaanse directie toch een gevoel van onvermogen achter. Azeglio Vicini bleef echter aan als coach. Italië kreeg een groep toegewezen die binnen hun bereik lag om zich te kwalificeren voor Euro 1992: Hongarije, Noorwegen, Cyprus en de USSR, de enige ploeg die ook op het Wereldkampioenschap had gestaan.
 
Maar de campagne kende een slechte start met twee gelijke spelen en vooral moeilijkheden om te scoren. Schillaci, 's werelds topscorer, was niet in staat om een doelpunt te maken. De Squadra herstelden zich tegen Cyprus en Hongarije, maar de vreugde was van korte duur want Italië verloor van Noorwegen. De coach zat in de hot seat en de sfeer hielp het team niet. De USSR stonden bovenaan in de groep en Italië ging erheen om hun laatste kaart te spelen. Maar de twee teams belandden in een nek-aan-nekstrijd. Sacchi verving Vicini op de bank, maar er kon niets worden gedaan: Italië zou niet naar Euro 92 gaan.

Baggio wint de Gouden Bal maar mist strafschoppen

Roberto Baggio kreeg niet de kans om zijn talenten te tonen, omdat hij net een seizoen met Juventus had afgesloten als tweede in de Italiaanse competitie met 18 doelpunten. Het seizoen daarop zou hij zich echter troosten met het winnen van de UEFA Cup met Juve en, bovenal, de Gouden Bal.
 
Hij speelde met de nationale ploeg in de Wereldbeker van 1994 in de Verenigde Staten. Baggio was een van de Italiaanse helden en scoorde 5 doelpunten. Maar Italië verloor in de finale van Brazilië in een strafschoppenserie. Het was Roberto Baggio die zijn laatste schot in de lucht van Passadena verstuurde. Baggio speelde uiteindelijk drie wereldbekers met Italië, maar verliet het toernooi telkens na een verloren strafschoppenserie.
 
Ben je fan van onze serie? Ontdek Erling Haaland, het fenomeen dat op zijn tijd zal moeten wachten.
 
 

Euro 2020

Bekijk alles
Top