De Vergeten Duivels: Tom De Mul

De Rode Duivels zullen op het EK een gouden kans trachten te grijpen om hun eerste grote succes te boeken. De laatste decennia mochten tal van spelers het felbegeerde nationale shirt dragen, sommigen verdwenen helemaal uit het collectieve geheugen. Zo’n Vergeten Duivel is Tom De Mul, een man met benen vol vuur maar met een lichaam van glas.

We schrijven het jaar 2014. In de zomer raakt bekend dat Tom De Mul op zijn 28ste reeds een punt zet achter zijn profbestaan als voetballer. Aanhoudend blessureleed noopte de winger tot deze drastische beslissing. "Tom De Mul had veel meer uit zijn carrière kunnen halen maar kende veel pech met blessures. Jammer, want hij had erg veel potentieel", zei een van zijn ex-coaches Jean-François De Sart over hem toen het nieuws bekend raakte.

Tom De Mul werd gezien als een van de grootste talenten van zijn generatie. Al snel, op zijn 15de, pikte de jeugdopleiding van Ajax De Mul weg bij Germinal Beerschot. Er werd de flankspeler een grote toekomst voorspeld. Ooit zou hij een belangrijk figuur worden in de kern van Ajax en bij uitbreiding de Rode Duivels.

Te vroeg naar Sevilla

Reeds op zijn 17de krijgt Tom De Mul de kans om zijn debuut te maken bij het A-elftal van Ajax. Op 25 januari 2004 komt het jonge, blonde kopje piepen in een competitiematch tegen NEC Nijmegen. Twee speeldagen later krijgt hij nog een invalbeurt tegen ADO Den Haag. Maar pas na een uitleenbeurt aan Vitesse, in het seizoen 2005-2006, zal De Mul zich ontpoppen tot een vaste waarde bij Ajax. In zijn eerste volwaardige seizoen bij de A-kern wint hij de beker van Nederland.

Wanneer ze in Nederland eindelijk vlagen kunnen zien van De Muls kunnen, komt Sevilla aankloppen. De Mul kan de Spaanse zon niet weerstaan en vertrekt naar Andalusië. Achteraf gezien zou hij zich die keuze beklagen. “Ik zou het niet opnieuw doen. Nu besef ik dat ik nog niet uitgeleerd was bij Ajax”, zei De Mul ooit over zijn transfer.

Maar ook zijn lichaam begint snel parten te spelen. Waar hij bij Ajax wel eens geregeld in de lappenmand durfde te vallen, was dat Sevilla nog een tikkeltje erger. Naast de moordende concurrentie op zijn positie met Sevilla-boegbeeld Jesus Navas krijgt De Mul in Spanje af te rekenen met veel blessures. De Mul staat van 2007 tot 2012 op de loonlijst van Sevilla, maar zal amper 18 matchen het shirt van de club dragen. De Belg wordt in die periode ook uitgeleend aan Standard en Genk, maar enkel bij die laatste zal hij wat kilometers malen en zelfs de beker van België winnen.

In de zomer van 2012 verlaat De Mul Sevilla, maar een club zou hij nooit meer vinden. Twee jaar later houdt hij het voor bekeken als voetballer. “De beslissing om te stoppen viel me zwaar'', zei De Mul tegen de Belgische media. “Ik heb er alles aan gedaan. Maar de blessures bleven komen.”

Gerespecteerd spelersmakelaar

Het hoeft niet te verwonderen dat ook het hoofdstuk van Tom De Mul bij de nationale ploeg eentje is met weinig alinea’s. In 2007 kreeg hij in de EK-kwalificatiematchen tegen Portugal en Finland speelminuten, maar bij deze twee caps bleef het dan ook voor de flankaanvaller.

Toch maakte De Mul deel uit van een speciaal stukje voetbalgeschiedenis voor ons land. Zo was hij in 2008 actief op de Olympische Spelen met de Belgische ploeg. De Belgen raakten tot in de halve finales en werden in de troostfinale afgehouden door Brazilië, dat het brons pakte. “Jammer dat we naast de medaille grepen, maar het bleek uiteindelijk wel het startschot van een mooi verhaal voor de nationale ploeg”, aldus De Mul, die alle wedstrijden speelde op de Olympische Spelen.

Ook al deed het bijzonder veel pijn om te stoppen als topsporter, De Mul is vandaag de dag nog steeds actief in de voetballerij. Hij is spelersmakelaar en medeoprichter van het voetbalmanagementbedrijf A-Group Management & Consultancy. Een van zijn taken is het begeleiden van jonge spelers door hen advies te geven. Zo is hij onder meer de makelaar van Charles De Ketelaere, het groeibriljantje van Club Brugge.

Nieuws

Bekijk alles
Top