In Luik-Bastenaken-Luik van 1970 was de wedstrijd al in een beslissende plooi gevallen in de buurt van Stavelot, op de beroemde Côte de Stockeu, op meer dan een uur van de aankomst in Luik. Die 19e april rijden nog zeven Belgen vooraan in de Doyenne. Over de overwinning wordt beslist in een donkere tunnel, uit het oog van de camera... 
 
Op 50 kilometer van de aankomst is het natuurlijk Eddy Merckx, het jaar voordien al winnaar in Luik, die alle aandacht naar zich toetrekt en de uitgesproken favoriet is. Noch de Kannibaal, noch Herman Van Springel en zijn ploegmaat George Pintens, noch Frans Verbeeck kunnen die dag de Belgische kampioen Roger De Vlaeminck van de zege houden, met de hulp van zijn broer Eric in de kopgroep. Na zijn succes in de Omloop Het Volk in 1969 wint Roger zijn eerste grote klassieker. 
 
Hoe is Roger er toch in geslaagd de Doyenne te winnen, haast op mysterieuze wijze, met 12 seconden voorsprong op zijn concurrenten? Deed zijn broer Eric, viervoudig wereldkampioen veldrijden, professioneel "de deur toe" in de tunnel onder de tribunes naar de wielerbaan van Rocourt waar toen de finishlijn getrokken was?
 
Buiten het oog van de televisiecamera's en de toestellen van fotografen was Eric, altijd handig met de fiets en zwijgzaam bij journalisten, Merckx te slim af. De twee broers gingen op kop de tunnel in en dus kon Eric 'het gat laten vallen' voor zijn broer en Merckx verhinderen om de achtervolging in te zetten.
 
Roger De Vlaeminck had zijn wraak op Merckx die hem een week eerder, in Parijs-Roubaix op meer dan vijf minuten had gereden in een heroïsche helletocht vol modder en regen. In de sprint voor de tweede plaats op Rocourt was Verbeeck sneller dan Merckx, Eric De Vlaeminck, Pintens (die Luik-Bastenaken-Luik zou winnen in 1974) en Van Springel. 
 
Merckx zou zich later niet meer uitlaten over het maneuver van de broers De Vlaeminck en zette snel daarna de puntjes op de i. Amper twee dagen later won hij de Waalse Pijl.
 
De top 10 van Luik-Bastenaken-Luik van 1970
 
1 Roger De Vlaeminck (Flandria-Mars)"
2 Frans Verbeeck (Geens-Watney-Diamant) op 12"
3 Eddy Merckx (Faema-Faemino)
4 Eric De Vlaeminck (Flandria-Mars)
5 Georges Pintens (Mann-Grundig) 
6 Herman Van Springel (Mann-Grundig) 
7 Willy In't Ven (Mann-Grundig) op 4'10"
8 Raymond Poulidor (Fagor-Mercier)
9 Italo Zilioli (Faema-Faemino)
10 Lucien Van Impe(Sonolor-Lejeune)

(DC/Picture : Belga)

Genoten van dit artikel ? Hier zijn nog andere afleveringen van onze rubriek Cyclopedia:

 
Video: Net als de broers Planckaert vormen Eric en Roger De Vlaeminck een broederpaar dat onlosmakelijk verbonden is met de wielersport. Het palmares van Roger, met vier keer winst in Roubaix en een van de weinigen die de 5 monumenten op zijn naam kon schrijven, is uitzonderlijk. Maar ook dat van zijn broer is niet mis. Naast zeven regenboogtruien in het veldrijden (1966, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972 en 1973) werd hij ook vier keer Belgisch kampioen in het veld. Op de weg won hij de Ronde van België (1969) en een rit in de Ronde van Frankrijk (1968).