Van chauvinisme naar nostalgie met ‘Reizen Waes’ in Antwerpen

‘Reizen Waes’ bleef nog nooit zo dicht bij huis als afgelopen zondag. Tom zocht het in zijn eigen thuisstad en zijn eigen provincie: Antwerpen. Zo werd deze aflevering wel erg persoonlijk voor de presentator. Dit zijn onze favoriete momenten uit de aflevering.

Het programma begint meteen met een vleugje chauvinisme van Waes. Hij doet het gordijn van zijn appartement open om te genieten van het uitzicht over de stad en toont dan een kaart van de provincie waarop alles behalve de stad is aangeduid als “parking”. Het is een oud grapje, maar de reactie van de crew maakt het toch helemaal af. “Ik snap de mop niet”, zeggen ze droog om Tom het plezier niet te gunnen.


Tom zoekt een echte ‘sinjoor’ op, de 86-jarige Marcel. Omdat er geen moederhuis meer is in het centrum van de stad, zijn de echte sinjoren een uitstervend ras. Hopelijk heeft Antwerpen echter geen tekort aan mensen met zoveel liefde voor hun stad, of aan inwoners met zoveel gevoel voor humor. De havenbuurt brengt nostalgische gevoelens naar boven bij Marcel. Al denkt hij vooral aan de schone dochter van zijn vroegere buurman …
 
In de Joodse buurt leert Tom Jeremy kennen, die zijn eigen bieratelier heeft. De man geeft een spoedcursus joodse gebruiken. Tussen het wassen van de handen en de eerste hap brood mag je bijvoorbeeld niet spreken. “De arme man, hij is het niet gewoon om niet te praten”, lacht de vrouw van Jeremy.
 
Uitersten

Dan gaat Tom, als een echte rijke Antwerpenaar, met het vliegtuig naar de Kempen. “Welkom bij het gewone volk”, begroet Tijs Vanneste, alias Jef Van Echelpoel hem daar. Wat zullen ze doen? Op een boot een pintje drinken. Alleen zijn de eenpersoonsbootjes een pak kleiner dan Tom had gedacht. Na twee uur dobberen geraken ze maar een paar honderd meter ver, maar genieten doen ze in elk geval wel. “Als je makkelijk content bent, dan ben je ook vaak content”, orakelt Tijs.


In Meersel-Dreef vindt Tom het meest noordelijke punt van ons land, ook al wist zelfs de burgemeester dat niet. Er stond al een paal om de landsgrens aan te duiden, maar nog geen bordje, dus zetten ze er maar eentje. In de voortuin van Johan nog wel, die volgens Tom duizenden toeristen per jaar over de vloer zal krijgen. En de eerste toeristen, die komen al aan terwijl ze aan het filmen zijn. Geotoerisme, misschien wordt dat wel de nieuwe hype?
 
Geel is uniek in de wereld, in die zin dat enkel daar psychiatrische patiënten in een pleeggezin of gastgezin kunnen verblijven. Tom bezoekt Roan, een autistische jongeman die al zeven jaar bij pleegouders verblijft. Met paard en koets trekken ze naar het centrum van Geel voor een limonade op een zonovergoten terras.
 
Als wij heimwee kregen van het terrasje, dan kreeg Tom heimwee naar Kasterlee. Daar ging hij jarenlang elke zomer op een camping staan met zijn ouders, en daar haalde hij steevast kattenkwaad uit. Van een brugje springen om kajakkers op de Nete nat te maken, bijvoorbeeld. Tom krijgt kippenvel van de herinneringen en nadat hij een paar pompoenen honderden meters ver schiet, keert hij terug naar het brugje voor de afsluiter: Tom herbeleeft zijn jeugd.

Onlangs werd overigens aangekondigd dat Tom Waes binnenkort ook naar Nederland trekt om daar het vervolg te maken. Dat gebeurt in samenwerking met de VPRO, waar 'Reizen Waes' al te zien was.

'Reizen Waes: Vlaanderen' is elke zondagavond te zien om 20u05 op één.

Films

Bekijk alles
Top