De vele gezichten van de rockmuziek

Wat nu precies rock-‘n-roll is en wat niet, daar valt moeilijk een lijn in te trekken. Het genre is zo divers en opgedeeld in zo veel subcategorieën dat zelfs fans het vaak niet eens zijn of hun favoriete groep nu post-punk of proto-punk maakt. Rock betekent vaak rebellie en dus niet in een vakje geduwd willen worden, maar wij lichten toch een paar subgenres toe. Let wel: deze lijst is allesbehalve volledig.

Surfrock
 
Een van de eerste subgenres van de rockmuziek ontstond in de jaren 50 en 60 als de muziek van surfers. Die bouwden verder op de experimenten van gitaristen die hun versterkers luider zetten dan die aankonden en zo het effect distortion uitvonden. Surfrockers voegden daar een hoop reverb en een paar nieuwe technieken aan toe. Denk maar aan het beroemde ‘Misirlou’ van surfrocker Dick Dale, een nummer dat onder andere blijft verderleven in het werk van Quentin Tarantino.




Punk
 
Link Wray, een van de eerste echte rockgitaristen, wordt vaak genoemd als de uitvinder van de powerchords, een krachtig klinkende combinatie van noten op een gitaar waar in latere genres dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Nergens vinden we meer powerchords terug dan in de punkrock. Met namen als The Ramones, The Sex Pistols en The Clash had het alternatieve, luide en kwade genre tegen helfweg de jaren 70 een aardige reputatie opgebouwd. Tot op de dag van vandaag blijven nieuwe soorten post-punk het levenslicht zien. Tenslotte: Punk is not dead!
 
Grunge
 
Nirvana en de betreurde frontman Kurt Cobain worden altijd in één adem genoemd met dit alternatieve genre dat uit de punk rock en de heavy metal ontstond. Met nog namen als Pearl Jam, Soundgarden en Stone Temple Pilots die zich aan het genre linkten, was grunge het geluid van het begin van de jaren 90. Het begon als een nieuw geluid in enkele garages in Seattle, en bracht intussen enkele van de grootste rock-anthems voort, die nog steeds overal luidkeels meegezongen worden.



Glamrock
 
Terwijl punkers in de jaren 70 aan de ene kant van het spectrum hun jeansbroeken scheurden en zich dagenlang niet wasten ter voorbereiding van een optreden, kozen de glamrockers aan de andere kant voor flamboyante kostuums, make-up, plateauzolen en glitter. De glamrock werd vooral populair in het Verenigd Koninkrijk, waar David Bowie, Slade, Roxy Music en Gary Glitter de ene hit na de andere scoorden. Toen het genre iets zwaarder werd met de glam metal, gooide Kiss in de Verenigde Staten toch nog hoge ogen met make-up en bijzondere kostuums.
 
Progrock
 
De stevige powerchords en de rauwe, eenvoudige structuren waren niet genoeg voor een groep rockers die zich meer lieten inspireren door jazzmuziek. The Beatles waren de popliedjes beu toen ze voor ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ voluit gingen experimenteren, al dan niet onder invloed van bepaalde geestesverruimende stoffen. The Doors, The Grateful Dead en ook de Beach Boys gingen steeds meer voor jazzy akkoordstructuren, langgerekte geïmproviseerde solo’s en het gebruik van omgevingsgeluiden. Andere voorlopers zijn Pink Floyd, King Crimson, Rush, Yes en de modernere The Mars Volta en King Gizzard & the Lizard Wizard.

Bluesrock
 
Rockers lieten zich niet alleen inspireren door complexe jazz, maar ook door de iets eenvoudigere bluesmuziek, die al evenzeer ideaal is voor improvisaties en waar gitaristen hun hele ziel in kunnen blootleggen. Eric Clapton, The Rolling Stones, Jeff Beck en Jimi Hendrix zijn enkele grote namen die het genre lanceerden. Voor hen ging rauwe emotie in het spelen altijd voor op virtuoos veel noten aframmelen. In de afgelopen 20 jaar brachten onder anderen Jack White, Gary Clark Jr., John Mayer en The Black Keys de bluesrock weer helemaal terug.



Hardrock
 
In de Jaren 60 experimenteerden bluesrockersmet steeds meer distortion door hun materiaal steeds meer tot het uiterste te drijven. Bands als The Who, Boston, Deep Purple en Led Zeppelin waren met dat geluid de grondleggers van de hardrock. Het stevigere broertje van de poprock zou nadien steeds donkerder worden en plaveide de weg naar de nog zwaardere metalgenres, dankzij bijdrages van bands als Judas Priest en Black Sabbath.
 
New wave
 
Na de hoogdagen van de punkmuziek gingen sommigen verder met steeds hardere gitaren, anderen gingen helemaal de andere richting uit. Distortion maakte plaats voor tremolo-effecten, gitaren werden vervangen door synthesizers en de politieke boodschap ruimde de weg voor meer introspectieve teksten. Talking Heads, Simple Minds en iets later ook The Cure luidden het nieuwe geluid van de underground in. Dat geluid leeft nu verder in pakweg synthwavemuziek, of in de popmuziek van The Weeknd en Tame Impala.



Indie
 
Indierock werd eerst als term gebruikt voor muzikanten die niet bij de grote platenlabels tekenden. Vandaag de dag, nu de invloed van die grote labels steeds kleiner wordt en onafhankelijk releasen via streamingplatforms steeds makkelijker, is het vooral de term die een alternatief geluid omschrijft. Indierock is dus zeker een ruim interpreteerbaar genre dat doorheen de jaren vaak van betekenis veranderde. Vandaag doet het genre vooral denken aan namen als Editors, Arcade Fire, Kasabian en The War on Drugs.


 
Folkrock
 
Sinds de beginjaren van de rockmuziek combineren artiesten het luide genre met hun eigen traditionele muziek. In de VS denken we daarbij vooral aan Bob Dylan en Simon & Garfunkel, of recenter aan Mumford & Sons. Bewoners van de Brits-Ierse eilanden, die veelal uitweken naar de VS, namen hun traditionele fluiten, harpen en violen mee en gaven vorm aan de Celtic rock. Denk maar aan The Pogues, The Dropkick Murphys en Flogging Molly.
 
Als dat uit de voorgaande lijst nog niet duidelijk was: het kluwen van genres dat rockmuziek omvat ontrafelen, is bijna onbegonnen werk. De muziek kent vele gezichten en iedereen werd beïnvloed door iedereen. Net daarom kunnen er ook in 2021 nog nieuwe subgenres de kop opsteken. Wij kijken er alvast naar uit.

Fan van het betere gitaarwerk? Kijk dan zeker naar de docureeks 'Guitar Stories' op Pickx.be.

Muziek

Bekijk alles
Top