Pelé en Maradona hadden ei zo na in hetzelfde team gespeeld. Abedi Pelé wel te verstaan, want in de zomer van 1989 stond de Argentijnse stervoetballer Diego Maradona op een zucht van een transfer naar Olympique Marseille. Alleen gooide de Napolitaanse mafia roet in het eten...
We schrijven eind mei 1989. Het Olympique Marseille van de excentrieke voorzitter Bernard Tapie wint zijn eerste van vier opeenvolgende landstitels. Maar Tapie wil aan het sterrenensemble, met onder meer Jean-Pierre Papin, Eric Cantona, Karlheinz Förster en Abedi Pelé nog wat extra cachet toevoegen. Voor die extra impuls valt zijn oog op niemand minder dan Diego Maradona, die Napoli net naar de overwinning in de UEFA Cup had geloodst.

Alles in kannen en kruiken

Tapie stuurt toenmalig sportief directeur Michel Hidalgo in het grootste geheim naar Napels. Hidalgo mag niet met een commerciële vlucht naar het zuiden van Italië afzakken, uit "schrik dat de journalisten mijn naam zouden spotten", vertelt Hidalgo enkele jaren geleden aan Europe 1. De sportief directeur wordt daarna naar de "niet echt luxueze" villa van Pluisje gebracht in een "wijk zonder uitstraling" in Napels. "Het was de doop van zijn dochter en voor de gelegenheid waren heel veel journalisten en fotografen uitgenodigd", herinnert Hidalgo zich. "Er was heel veel commotie en ik moest de hele tijd in de keuken blijven, zodat ik uit het zicht was."

De onderhandelingen duren slechts enkele minuten. Maradona ziet de transfer wel zitten en verzekert dat ook de voorzitter zijn fiat zal geven. "Als hij me niet laat gaan, zal ik hem het leven zuur maken", vertelt hij aan Hidalgo. El Pibe de Oro heeft in een interview na de gewonnen finale tegen VfB Stuttgart namelijk publiekelijk aangekondigd dat hij een transfer wou om te ontsnappen aan het verstikkende leven in het zuiden van Italië.

Napolitaanse mafia schiet transfer af

De Argentijnse sterspeler die zijn land naar WK-winst had geloodst in 1986 zou in de Franse havenstad het dubbele van zijn salaris gaan verdienen. De voorzitter van Napoli, Corrado Ferlaino, had zijn sterspeler verzekerd dat hij na het winnen van de UEFA Cup mocht vertrekken, maar trekt al gauw zijn staart in. De Napolitaanse mafia ziet hem namelijk niet graag vertrekken... "Kort gezegd, Maradona wou vertrekken en de club ging ermee akkoord, maar dat was buiten de Camorra gerekend", vertelt Maria Albano, journalist van La Provence. "De sportieve en economische belangen waren namelijk te groot."

Wanneer Maradona als Argentijns bondscoach in 2009 voor de interland Argentinië - Frankrijk uiteindelijk naar Marseille afzakt, geeft Pluisje toe dat hij een contract getekend had bij L'OM. "Ik was een speler van Marseille. De voorzitter Corrado Ferlaino wou me niet laten gaan, maar ik had een contract getekend met Bernard Tapie." Volgens Tapie had hij zelfs ook de handtekening van Ferlaino, maar toen lekten de onderhandelingen uit en moest hij het contract laten varen... En zo kwam misschien wel de grootste voetballer aller tijden uiteindelijk niet in actie voor Marseille. Met hem hadden ze alvast geen 13 verliespartijen op een rij in de Champions League laten noteren...

Wie zich nog eens helemaal wil onderdompelen in het leven van Maradona, kan de beklijvende docu 'Diego Maradona' bekijken in de VOD catalogus van Proximus.