Vlaamse remakes van buitenlandse reeksen: goed idee of niet?

Heel wat Vlaamse series kregen al een remake in het buitenland, maar ook het omgekeerde is waar. Op de Vlaamse televisieschermen zijn de herwerkingen van buitenlandse series ook legio. Proximus Pickx nam er enkele onder de loep.

Opvallend is dat remakes veelal op de commerciële zenders te vinden zijn. Dat heeft vast en zeker te maken met het feit dat er aan een herwerking van een bestaand script minder werk is en dus minder kosten verbonden zijn. Een buitenlands succes is daarenboven vaak een goede indicatie dat een versie van eigen bodem kan werken. Een remake is financieel gezien dus vaak een veilige keuze. Maar is het in de praktijk wel altijd een goed idee?

De Luizenmoeder

Toen de Nederlandse successerie ‘De Luizenmoeder’ een Vlaamse remake zou krijgen, was daar zowel bij ons als bij onze noorderburen heel wat rond te doen. De Nederlanders volgden met argusogen hoe we zouden omgaan met hun geliefde reeks. Eerst werd er gezegd dat de Vlaamse versie wat braver zou zijn dan de Nederlandse, maar bij het lanceren van de serie kwam vanuit Vlaamse hoek de kritiek dat er te weinig aan gesleuteld was. Recensenten waren lovend, maar misten een Vlaamse noot, want zelfs de term luizenmoeder is typisch Nederlands.
 
Toch werd de reeks een kijkcijferhit in Vlaanderen. Maar nadat de makers er in Nederland een einde aan breiden, besloot VTM ook om er na twee seizoenen mee te stoppen. Een seizoen met enkel scenario’s van eigen bodem zit er dus niet aan te komen.

#hetisingewikkeld

Ben Segers heeft er intussen al een paar remakes op zitten, en twee van zijn recentste wapenfeiten zijn afkomstig uit Denemarken. De populaire Deense reeks ‘Klovn’, met een acteur die zichzelf speelt en constant in gënante situaties terecht komt, kreeg een herwerking van Ben en Axel Daeseleire onder de naam ‘Auwch_’.
 
Ook ‘#hetisingewikkeld’ kwam naar Segers overgewaaid via Denemarken. ‘Bedre skilt end aldrig’ werd overigens niet alleen in Vlaanderen opnieuw gemaakt, maar ook in de VS onder de naam ‘Splitting Up Together’. Daar ging de vrouwenlijke hoofdrol naar Jenna Fischer, die we kennen als Pam uit de Amerikaanse versie van ‘The Office’. In de VS werd de reeks niet universeel gesmaakt. In Vlaanderen was de reactie niet overweldigend, maar wel positief genoeg om een tweede seizoen te bestellen.

Danni Lowinski

Regisseurs Christophe Ameye en Gijs Polspoel waagden zich eerst op het territorium van de remakes met ‘De Rodenburgs’. De serie over een decadente, rijke familie uit Kortrijk was gebaseerd op (alweer) een Deense serie genaamd ‘2900 Happiness’. In 2013 deden ze het opnieuw met ‘Danni Lowinski’, een remake van een Duitse serie die ook in Nederland hermaakt werd. Verschillende Amerikaanse televisiezenders toonden ook interesse.
 
De hoofdrol in de Vlaamse versie ging naar Nathalie Meskens, die toen als een trein door ons televisielandschap denderde. Recensenten merkten vooral de vele clichés op in het programma, maar noemden de serie in elk geval vermakelijker dan de Nederlandse remake.

Gent-West

‘Gent-West’ heeft qua concept wat weg van ‘Orange Is the New Black’, maar is eigenlijk gebaseerd op de Australische reeks ‘Wentworth’, die tegelijk met de Netflixreeks over een vrouwengevangenis tot stand kwam. ‘Wentworth’ is overigens een remake van een Australische reeks uit de jaren 80, die op zijn beurt gebaseerd was op een Britse reeks uit de jaren 70. Om maar aan te tonen dat iedereen wel ergens de mosterd haalt.
 
‘Wentworth’ was enorm populair in Australië en Vlaanderen was niet de enige die een remake maakte. In Nederland verscheen ‘Celblok H.’, in Duitsland werd het ‘Block B – Unter Arrest’ en in Turkije heette de serie ‘Avlu’. ‘Gent-West’ gooide ook hoge ogen, met een topcast bestaande uit Ruth Becquart, Gilda De Bal, Charlotte Anne Bongaerts, Michael Pas en Evelien Bosmans.

Music Maestro

Bekijk alles

Sport in de kijker

Bekijk alles

Focus op films, series & tv

Bekijk alles

Nieuws van het esport-front

Bekijk alles
Top