De iconische muziek van Juliette Gréco

De Franse zangeres en actrice Juliette Gréco, de “grande dame noire van het Franse chanson”, is woensdag op 93-jarige leeftijd overleden. Ze leidde een bewogen leven en had een lange en succesvolle carrière, waar vooral prachtig vertolkte levensliederen uit kwamen. Dit zijn onze favorieten.

Déshabillez-moi

Voor de ene is dit een sensueel stukje dwingende poëzie, voor de andere is het platte pornografie. Gréco brengt tekst van Robert Nyel alsof ze heel haar publiek in vervoering wil brengen. Ze kijkt recht in de camera en met haar typisch rokerige stem vraagt ze de luisteraar om haar, niet te snel en met de nodige verleiding, uit te kleden. Het nummer eindigt met een bevel om ook je eigen kleren uit te doen, een toevoeging die Gréco zelf zou hebben bijgedragen.
 
Naar de normen van vandaag is het nummer vrij tam, maar in 1967 ontketende het een waar schandaal. Maar dat kon de vrijgevochten Gréco niet schelen. Zij wilde het nummer net zo wulps mogelijk maken. Tot in haar tachtiger jaren bleef ze het lied opvoeren.




Je suis comme je suis

De vrijgevochten geest van Gréco is ook sterk aanwezig in ‘Je suis comme je suis’, waarin ze bezingt dat ze nu eenmaal is wie ze is, omgaat met wie ze wil omgaan en houdt van wie ze wil houden. En wie daar een probleem mee heeft, moet zich maar schikken. De tekst is oorspronkelijk van de poeet Jacques Prévert, maar de muzikale versie van Gréco geeft een nieuwe dimensie aan de woorden.
 
Die woorden passen overigens perfect bij de levenswandel van Gréco, die compromisloos door het leven ging. Ze leidde haar leven volgens de existentiële filosofie. "Ik heb alleen gedaan wat ik wilde doen, ­alleen verdedigd wat mij ter harte ging en bestreden waar ik niet van hield”, zei ze in 2015 nog aan De Standaard.




Si tu t’imagines
 
Gréco leerde dit gedicht van Raymond Queneau kennen via de filosoof Jean-Paul Sartre, niet toevallig de vader van het Franse existentialisme, waar Gréco haar leven naar leidde. De filosoof en de zangeres, die toen nog actrice was, waren goed bevriend in de jaren 40, toen Sartre nog volop zijn filosofieën ontwikkelde. Het was Sartre die haar aanzette om te beginnen zingen.
 
Sartre is niet de enige bekende die het pad kruiste van Gréco. Haar relaties – vriendschappelijk of intiemer – met onder andere Albert Camus, Miles Davis, Quincy Jones en Jacques Brel hebben haar mogelijk ook helpen vormen tot wie ze was. Bovenal was ze een onwrikbare, revolutionaire en koppige vrouw die heel wat betekende voor de seksuele revolutie van de jaren 60 en die nu zeer gemist zal worden.


Music Maestro

Bekijk alles

Sport in de kijker

Bekijk alles

Focus op films, series & tv

Bekijk alles

Nieuws van het esport-front

Bekijk alles
Top

Kinderslot geactiveerd

Voer uw pincode in om kinderslot gedurende 10 minuten uit te schakelen.

Je pincode vergeten? Bel 0800 99 696

Hulp?