Director's cuts, tops en flops

Op VTM4 kan je donderdagavond kijken naar de sciencefictionklassieker ‘Alien’. De zender opteerde specifiek om de director’s cut te tonen en niet de versie die in de cinemazalen kwam. Die versie zou de fans vooral een frissere ervaring moeten opleveren, maar dat is bij een director’s cut zeker niet altijd het geval.

Een director’s cut is een versie van een film die vaak jaren na de originele uitgebracht wordt. De regisseur heeft dan de kans om zijn eigen visie honderd procent op te leggen aan de monteerders, terwijl de beslissingen voor het origineel vaak door producers worden genomen. Hier leggen we de term in meer detail uit. Soms zorgt de visie van de regisseur voor een veel betere film, maar soms gaat het ook helemaal de mist in.

Top: Kingdom of Heaven

Gewoonlijk duurt het een paar jaar vooraleer een regisseur de privilege van een director’s cut krijgt. ‘Kingdom of Heaven’ is de uitzondering op de regel, want amper zeven maanden nadat het origineel lauwwarm onthaald werd in de cinema, bracht Ridley Scott zijn vervolledigde visie uit op DVD en Blu-ray. Die nieuwe versie kreeg in tegenstelling tot de theaterversie heel wat lof.
 
Verdeler 20th Century Fox zag in ‘Kingdom of Heaven’ een zomerblockbuster op het elan van ‘Gladiator’ of ‘The Lord of the Rings’, maar het historisch accurate epos over de kruistochten in de twaalfde eeuw miste heel wat elementen om een grote crowdpleaser te zijn. Toch droeg Fox op om 50 minuten aan scènes weg te knippen voor de cinemaversie, in de hoop dat het grote publiek een kortere film beter zou kunnen smaken. Critici vonden bij de release vooral dat het verhaal diepgang miste. Pas toen Scott later hetzelfde jaar de langere versie uitbracht, zag het publiek dat de film heel wat meer in zijn mars had. Voor zowat iedereen die de film kent, is de director’s cut de definitieve versie.

Flop: Apocalypse Now

‘Apocalypse Now’ van Francis Ford Coppola is volgens veel kenners een bijna perfecte film. Het verhaal over de Vietnamoorlog waarin een legerkapitein een helse tocht naar het hart van de duisternis onderneemt om een kolonel uit te schakelen, werd in 1979 bekroond met de Gouden Palm en prijkt vandaag de dag bovenaan menig lijstje van beste films ooit.
 
Van de film bestaan heel wat verschillende versies en die tonen vooral aan dat langer niet altijd gelijk staat aan beter. Een gekend voorbeeld is ‘Apocalypse Now: Redux’. Daarin zijn verschillende scènes toegvoegd, zoals de universeel afgemaakte scène op een plantage, maar sommigen houden vol dat die versie niet slecht is. Daarnaast bestaat ook een ‘Final Cut’ van 183 minuten. Die zou vooral getekend zijn door een gebrek aan ritme en te veel langgerekte scènes. Dat verbleekt echter bij de ‘First Assembly’-versie, die bijna vijf uur lang is en iedereen in slaap wiegt. Die bestaat gelukkig alleen als illegale bootleg, en niet als officiële versie.

Top: Alien

Ridley Scott heeft een visie voor films, dat zagen we al bij het eerste voorbeeld in deze lijst en dat blijkt ook uit de vele verschillende versies van ‘Blade Runner’. Ook voor zijn sci-fi meesterwerk ‘Alien’ uit 1979 wilde hij een director’s cut maken. Die kwam uit in 2003 en moest de film vooral iets moderner maken. Een riskante zet voor een van de meest geliefde films aller tijden.
 
Maar ‘Alien: Director’s Cut’ slaagde wonderwel in die opzet. Scott viel niet in dezelfde val als Coppola en voegde wel nieuwe scènes toe, maar knipte er ook enkele weg en maakte het geheel vooral strakker. Daardoor is de nieuwe versie zelfs enkele minuten korter dan de originele. Subtiele toevoegingen zorgen ervoor dat Ripley iets sneller als sterke leading lady naar voren komt. Voor echte fans van de franchise geven de gewisselde scènes een nieuwe ervaring om op te kauwen en zo bereikt Scott exact wat hij wilde.

Flop: Star Wars

Van een gemoderniseerde versie van een geliefde klassieker gesproken: de updates die George Lucas in 1997 toevoegde aan de originele ruimtetrilogie schoten bij zowat iedereen in het verkeerde keelgat. Lucas vond dat de technologie eindelijk op een punt was gekomen dat hij zijn echte visie tot leven kon brengen. Hij voegde hier en daar wat CGI toe, zoals extra rotsblokken en meer aliens, of nieuwe stemmen voor Stormtroopers, wat de meeste fans niet tegen de borst stootte. Erger was de aanpassing van de scène waarin Han Solo al dan niet het eerste schot afvuurt in een confrontatie met Greedo of de langgerekte "No" van Darth Vader aan het einde van 'Return of the Jedi'.
 
Talloze fans jammerden om de aanpassingen van Lucas, maar het werd nog frappanter omdat hij er schijnbaar voor zorgde dat alleen zijn aangepaste versies nog te vinden waren. Wie de originele versie van de ‘Star Wars’-trilogie wilde zien na 1997, moest lang zoeken. Nu de franchise in de handen van Disney is en niet meer in die van het bedrijf van Lucas hopen heel wat fans dat zij de cinemaversies opnieuw uitbrengen.

Music Maestro

Bekijk alles

Sport in de kijker

Bekijk alles

Focus op films, series & tv

Bekijk alles

Nieuws van het esport-front

Bekijk alles
Top

Kinderslot geactiveerd

Voer uw pincode in om kinderslot gedurende 10 minuten uit te schakelen.

Je pincode vergeten? Bel 0800 99 696

Hulp?