Deze maand leren we MrDoorey beter kennen, een coach die binnen de internationale FIFA-scene reeds bekend is. Samen met jou komen we meer over hem te weten.

Dag MrDoorey, zou je je kunnen voorstellen aan onze lezers die jou niet kennen?

Mijn naam is Hakim El-Kaddouri. Ik ben in Kortrijk geboren in het jaar 1997. Ik ben een grote voetbalfan. Ik speelde bij de U12 trouwens zelf tegen een aantal vrij beroemde teams, maar ik kijk ook graag naar andere sporten. Ik heb in Wevelgem en Menen gestudeerd en ben momenteel bezig met het afronden van mijn studies aan VIVES, niet ver van Kortrijk.

Waarom koos je voor de naam MrDoorey?

Mijn ouders zijn, zoals vele anderen, niet gepassioneerd door videospelletjes, laat staan door online aanwezigheid. Toen ik nog een kind was, mocht ik slechts dertig minuten per dag spelen, later werd dat één uur. Omdat ik onopgemerkt wilde blijven, heb ik de naam MrDoorey gekozen, die is ontstaan uit mijn achternaam El-Kaddouri.

Zoals ik al zei waren mijn ouders zelfs op oudere leeftijd geen fan van online games en het hebben van online vrienden, dus ik bleef spelen onder dat pseudoniem. Tot vorig jaar kenden de mensen alleen de naam MrDoorey. Ze wisten niet wat mijn echte naam is.

Wat is je relatie met voetbal?

Ik heb een paar jaar gevoetbald. Ik heb op elke positie gespeeld, behalve als doelman. Ik ben begonnen bij Wevelgem City, daarna ging ik naar White Star Lauwe (een bekende club in de Belgische lagere divisies) en uiteindelijk keerde ik terug naar Wevelgem. Voor mij is voetbal altijd een hobby geweest, ik heb het nooit te serieus genomen. Ik was altijd aanwezig op training en ik speelde overal waar mijn coach me vroeg om te spelen. Ik weet nog dat mijn coach me tijdens mijn laatste jaar bij Lauwe vertelde dat ik niet de beste speler op het veld was, maar dat ik inzicht had. “Je ziet en je begrijpt het spel, maar je weet niet hoe je het moet uitvoeren” is iets wat je op 14- of 15-jarige leeftijd niet wil horen.

Ik bleef het voetbal volgen, zelfs toen ik besloot om te stoppen met voetballen op mijn 17e. Nu komt mijn link met het voetbal via de profvoetballers die ik op FIFA help. Toen ik jong was, keek ik altijd naar die spelers op televisie. Nu speel ik met hen samen. Het is erg leuk, want je begrijpt hun leven pas als je echt met ze praat. De foto’s op Instagram zijn wat mensen zien en denken. Maar er zit zoveel werk achter hun persoon, en het is vaak heel anders in de werkelijkheid. Ik ken ook spelers uit de Premier League, MLS, Scottish League… Het verschil tussen de verschillende landen is merkbaar. Het is leuk om te zien dat voetballers ook in de wereld van videogames stappen, met bijvoorbeeld Thibaut Courtois die zich nu aan Team DUX heeft verbonden of Ritchie De Laet die een Futwiz-ambassadeur is.

Herinner je je nog je eerste ervaring op een videogame? Hoe oud was je toen?

Ik speelde “Solitaire” (op Windows XP), flipperkast en “Minesweeper” omdat ik een computer had zonder internettoegang. Ik kan me de exacte leeftijd niet herinneren, maar ik was nog vrij jong. Ik herinner me dat ik toen ook FIFA 99 en 2001 speelde, dus ik moet ongeveer 5 jaar oud zijn geweest.

Ik kocht nooit meteen de nieuwste videogames, ik kocht ze altijd een paar jaar later.

Wat is je eerste herinnering op FIFA?

Ik kan me niets herinneren van de game voor de FIFA Champions League-editie van 2004-2005 op PS2. Ik herinner me dat ik verbaasd was over de manier waarop ik vrije trappen kon trappen zoals Juninho van Lyon dat toen deed. Of met Roy Makaay bij Bayern Munchen.

De tweede is de WK 2006-editie. Ik hield van dat spel en de muziek staat nog steeds in mijn playlist. Liedjes als “Mas Que Nada” van de Black Eyed Peas en “Big City Life” van Mattafix hebben ook nu nog een bijzondere plaats in mijn muzieklijsten.

Wanner ben je in de FIFA-wereld terechtgekomen? Wat spreekt je aan in de game?

De uitdaging! De beste willen zijn en het voetbal nabootsen voor alle keren waarop ik zelf niet aan het voetballen was. Bovendien stond er altijd muziek op tijdens de eerste wedstrijden die ik speelde. Het spel was een echt tijdverdrijf, een afleiding. Als Marokkaans kind dat in West-Vlaanderen werd opgevoed, beseffen mensen niet dat je je er niet altijd kan integreren. Ik heb nooit problemen gehad op school, maar ik heb me echter ook nooit geaccepteerd gevoeld. In het voetbal of op de FIFA maakte dat niet uit, je hoefde niet na te denken en je kon gewoon beginnen spelen.

Hoe is je parcours verlopen (speler – coach – analist – …)?

Voor FIFA 15 speelde ik slechts iets meer dan honderd wedstrijden per jaar. Ik ben op 17-jarige leeftijd begonnen met werken in een chocolaterie. Hun zoon had een PlayStation 4 en hij vertelde me altijd dat hij talent had. Ik speelde dus tegen hem en ik kreeg een 8-0-pandoering om de oren. Ik hield enorm van de wedstrijd en raakte meteen in de ban van de game, ondanks het grote verlies. Ik besloot het geld dat ik had verdiend met mijn werk in de chocolaterie te gebruiken om een PS4 te kopen. Nogmaals, geen online abonnement, maar toen werd de MrDoorey geboren.

Een jaar later, op FIFA 16, versloeg ik mijn vriend van de chocolaterie en veel andere vrienden. Ze hebben me Twitch doen leren kennen. Ik begon naar streams te kijken en ik kwam in contact met een professionele speler genaamd Tony Kok (TonyKokNL). Destijds was hij betrokken bij een Europese kwalificatie op een toernooi en zo werd ik geïntroduceerd in de competitieve FIFA-scene. Ik zag hem af en toe praten en spelen en zo heb ik een Twitter-account aangemaakt om op de hoogte te blijven van wat er rondom hem gebeurde.

Bij het zien van de vlogs die hij maakte met Quinten Vandermost, destijds een FIFA-speler voor Feyenoord, besefte ik hoe leuk die toernooien leken. Tony stelde me voor aan zijn management en aan zijn vrienden bij Bundled esports in die tijd. Een van hen was een Belgische speler, Gilles Bernard. Zoals altijd, als je iemand uit hetzelfde land tegenkomt, wil je hem steunen op het grote podium. Ik heb op Twitter met veel profs gesproken en sommigen van hen zagen dat ik wist waar ik het over had, dus ze begonnen me te volgen. Dit gaf me meer visibiliteit. Zo had ik bijvoorbeeld een prijzengeldverdeling opgezet voor een toernooi waarbij we merkten dat de organisatoren slechts de helft van de prijzenpot weggaven. Andere toernooien en andere professionals reageerden hierop. Met dit alles krijg je de namen en contactgegevens van mensen die de scene goed kennen.

Op dat moment wist ik niet eens dat er wat we nu coaches noemen, waren. De eerste echte “coaching” die ik kon geven vond plaats tijdens de kwalificaties voor een internationaal toernooi met Gilles Bernard. Je speelt ongeveer zestien uur FIFA op twee dagen tijd en aan het eind, als je als eerste eindigt, kom je in aanmerking voor een offline evenement in Boekarest, Singapore, Atlanta of elders in de wereld. Omdat ik op zo’n evenement op de eerste rij wilde zitten, heb ik SharePlay gebruikt tijdens de qualifiers en volgde ik gewoon. Je moet me geloven als ik je vertel dat je veel leert door naar zo’n kwalificaties te kijken.

Ik herinner me nog goed een moment waarop Gilles een corner mocht trappen en hij geen enkele goal vanuit een hoekschop kon scoren tegen Mikkel Hjorthbach. Hij vroeg me: “Wat moet ik doen?” Toen hij de naar de eerste doelpaal ging voor een kopbal met Ronaldo, zei ik hem dat hij Gullit naar de tweede paal moest verplaatsen. Ik raadde hem aan om de bal naar de tweede paal te sturen en om die dan terug in het centrum te brengen zodat iemand kon trappen. Hij deed wat ik voorstelde en hij scoorde. Op dat moment heb je het gevoel dat je een verschil hebt gemaakt. Maakt het uit? Niet per se, hij was al aan het winnen, maar voor mij is het nog steeds een onvergetelijk moment, waarop je bijna zin hebt om zelf de controller in handen te nemen.

Vanaf dat moment ging het allemaal heel snel. Ik werd uitgenodigd om de eProLeague te analyseren. Omdat Proximus erg blij was met mijn werk, kreeg ik ook de cast voor de Champions League en Pro League van dit jaar, en zo maakte ik naam in de Belgische esports-wereld. Zodra er iets met FIFA is, weet ik dat Proximus me zal bellen of een e-mail zal sturen. Alleen al het feit om dat te weten is ongelooflijk. Ik ben hen dankbaar dat ik deze bijna bevoorrechte positie heb.

Aan de andere kant konden Gilles en ik het goed met elkaar vinden en daarom vroeg hij mij om hem te vergezellen op offline evenementen zoals de Fut Cup in Parijs, de play-offs van de FIFA Global Series in Berlijn of de eLigue 1 (Frans kampioenschap) in Parijs. Zo heb ik de titel “Coach” opgeplakt gekregen.

Hoe lang en op welk(e) toernooi(en) was je al vertegenwoordiger van je universiteit op FIFA?

Vorig jaar was er de RIV4LS College League, een toernooi tussen de meeste Belgische hogescholen en universiteiten. Er gaan competities door op League of Legends, Hearthstone en FIFA. Dit jaar hebben ze Rocket League toegevoegd, denk ik. Het is een heel leuk toernooi in samenwerking met een aantal grote namen uit de esports, dus ik dacht waarom niet. Het toernooi zelf is persoonlijk goed verlopen op FIFA en ik heb zonder problemen de finale gehaald. In de finale moest ik het opnemen tegen Ardixa, een andere profspeler. Ik verloor helaas, maar je moet weten wanneer je niet goed genoeg bent en dat was in die finale het geval. Terugkijkend was het een leuk toernooi, ook al was de eindscore allesbehalve leuk. De druk en het niveau lag vrij hoog. De spelers hadden gepersonaliseerde truien en een ruimte om te ontspannen. Ze hadden zelfs een koelkast vol met Red Bull voor elke speler.

Net als vorig jaar werd het toernooi gespeeld tijdens de ramadan. Ik heb de anderen zien spelen, maar zelfs daar heb ik echt van genoten. Ik was blij om te horen dat ze een tweede seizoen gingen organiseren en dat ze zich hadden ingeschreven. Ik heb de finale weer gehaald, deze keer zonder ook maar één ronde te verliezen, dus ik hoop dat we ongeslagen kunnen blijven.

Je bent nog steeds een student op hogeschool. Hoe krijg je het voor elkaar om je planning te beheren tussen de studies en de passies?

Het is allesbehalve gemakkelijk, echt waar. Ik ben altijd de student geweest die te horen kreeg: “Je resultaten zijn goed, maar we hadden meer verwacht.” Ik stelde het studeren voor examens uit, niet omdat het me aan passie ontbrak, maar gewoon omdat ik examens op die manier benader. Dat wil ik echt veranderen. De afgelopen drie jaar heb ik informatica gestudeerd op VIVES en mijn diploma behaald. Jammer genoeg overlapten veel toernooien met verplichte cursussen of projecten. Ik had dus het gevoel dat ik kansen miste om bijvoorbeeld naar Singapore of Atlanta te gaan, maar mijn studies kwamen altijd op de eerste plaats. Trouwens, ik heb niet veel slaap nodig zolang ik iets doe waar ik van hou. Eerlijk gezegd hoefde ik niet veel te veranderen. Nu zit ik in mijn tweede jaar marketingcommunicatie. Ik volg een verkort traject. En ik heb de eenjarige opleiding in twee jaar gesplitst. Daardoor kunnen de cursussen elkaar in principe overlappen, maar zo kan ik ook meer tijd nemen voor mijn “hobby’s”, ook al was dat in eerste instantie niet mijn redenering.

De beste Belgische coach en analist

Op welk moment besluit je om coach te worden en waarom?

Ik hielp Gilles dus tijdens de kwalificaties en ik herinner me dat ik met een aantal profs sprak die me uitlachten, me video’s stuurden en me vroegen wat ze hadden moeten doen. Als “coach” moest ik dat namelijk weten. Ik zette het als meme op mijn cv en ik besefte al snel dat als ik ze kon helpen, ik DM’s zou krijgen van een aantal vrij bekende mensen. In die tijd hielp ik de meeste van hen gratis. Een van hen was een beroemde Britse dj. Hij ging van ongeveer 20 naar 25 overwinningen op 30 wedstrijden, wat een enorme verbetering is. Hij promootte me nadien op sociale media en toen kwam ik in contact met profvoetballers uit de Premier League, maar ook uit de Belgische competitie. Door hen opnieuw te helpen, toonde ik mijn kwaliteiten in het creëren van banden en netwerken.

Omdat ik geïnteresseerd ben in talen studeer ik Frans, Engels, Duits en Latijn naast de talen die ik al spreek, Nederlands (Vlaams) en het Marokkaanse dialect dat Berber/Tamazight heet. Doordat ik in verschillende talen ben opgevoed, heb ik veel verschillende talen kunnen leren. Het helpen van de spelers in hun eigen taal heeft me altijd een voordeel gegeven ten opzichte van anderen.

Op dit moment heb ik contact met meer dan 140 voetbalclubs over de hele wereld. Of het nu gaat om een voetballer of een FIFA-speler of zelfs hun manager. Ik denk dat dat best cool is.

Wie denk je dat de beste speler ter wereld is op FIFA?

Ik kan niet kiezen uit verschillende spelers, dus ik onderscheid twee categorieën:

Ten eerste, de categorie van getalenteerde spelers.
Ik heb altijd van “msdossary” gehouden voor zijn constante hoge niveau, waardoor hij veel toernooien en wedstrijden met hoge intensiteit heeft kunnen winnen. Maar er is ook “Tekkz” die uit het niets is opgedoken en die als een van de beste spelers binnen de FIFA-scene wordt beschouwd. En dan is er nog Niklas Raseck. Hij blijft onder de radar. Hij krijgt niet de eer die hij verdient. Hij blijft jaar na jaar presteren, maar hij krijgt nooit dezelfde erkenning als Tekkz of Dossary. Daarom denk ik dat hij een speler van zeer hoog niveau is.

Vervolgens is er de categorie van de veelbelovende spelers.
Er zijn enkele talenten die steeds meer op de voorgrond treden zoals Ollelito, Maestro of Thomas Leese, maar ze behoren niet tot dezelfde categorie als de drie die ik eerder opsomde. Als ze blijven spelen en goed presteren, zullen ze tot de beste spelers ter wereld gerekend worden, dat is zeker.

Met welke spelers heb je kunnen werken op het Belgische en het wereldtoneel?

Ik heb met veel spelers gewerkt, met de ene al wat korter dan de andere. Maar op dit moment werk ik o.a. samen met Gilles Bernard, de speler van Genk, en Abdullah Waiss voor de komende qualifiers en LAN’s.

Daarnaast heb ik een groep vrienden met wie ik kan praten en ik probeer hen zoveel mogelijk te helpen. Ik kijk af en toe met ze samen naar een wedstrijd bijvoorbeeld, maar zonder noodzakelijkerwijs hun coach te zijn. Hun namen? M10Levy, Lev Vinken, TonyKokNL, TjardoPaliama, HugeGorilla.

© MrDoorey

Wat is je beste herinnering en grootste teleurstelling als coach?

Als coach is je invloed beperkt. Ik herinner me nog goed een penalty in de 94e minuut van de wedstrijd tussen Agge Rosenmeier en Gilles. Gilles stond 4-3 voor en had enorm veel stress omdat de penalty het gevolg was van een slechte spelerswissel. Ik probeerde de speler te kalmeren in 2 of 3 seconden omdat het een spannende match was. Ik hou echt van de momenten waarop je je speler kracht moet geven. Het was een groots moment om te zien hoe hij zijn kin vooruitstak nadat hij de strafschop gered had en zichzelf een plaats in de top 16 van de FIFA-wereldbeker op PlayStation had geschonken.

Als echte coach kan ik je het verhaal van Gaz van Geordie Shore vertellen. Hij speelt FIFA in zijn vrije tijd en streamde zijn wedstrijden ook af en toe. Hij nam contact met me op omdat hij beter wilde worden. Op dat moment had hij denk ik het Silver 2-niveau bereikt, wat 10 overwinningen in 30 gespeelde wedstrijden betekent. Ik hielp hem meteen en liet hem verschillende tactieken en basisvaardigheden zien. Een paar weken later zag ik hem in mijn vriendenlijst het Elite 2-niveau bereiken, wat neerkomt op 25 overwinningen in 30 wedstrijden. Een ongelooflijke verbetering! Een ander vergelijkbaar verhaal is dat van een Belgische speler die het niveau van 20 overwinningen in 30 wedstrijden had bereikt en na twee uur trainen met mij 27 overwinningen wist te behalen. Hierdoor werd hij Elite 1 is en kreeg hij de toelating om deel te nemen aan profcompetities op FIFA. Het zijn persoonlijke overwinningen voor de jongens die je coacht, maar ook mij motiveren die overwinningen.

De meest teleurstellende ervaring die ik als coach waarschijnlijk heb gehad is de nederlaag in de halve finales van de eLigue 1. Gilles verloor in de 118e minuut van zijn tegenstander, echt een ongelukkig verlies terwijl hij de overwinning verdiende. Zelfs de tegenstander kwam zich na het laatste fluitsignaal “verontschuldigen”, ook al deed hij er natuurlijk alles aan om te winnen. Gilles haalde de halve finales na het verslaan van CocoVBastos van Lyon en Maniika die op dat moment bij PSG zat. Dat zijn twee zeer goede spelers.

Welk advies zou je als beste Belgische coach kunnen geven aan onze volgers? Om een prof te worden moet je…

Om een prof te worden heb je verschillende dingen nodig, ik zal proberen ze zo goed mogelijk op te sommen.

Ten eerste, het mentale aspect. Mensen vergeten dat FIFA eigenlijk een mentaal spel is. Ik wil Abdullah daar niet aan doen herinneren, maar hij kraakte in de halve finale van het Belgisch kampioenschap. Indien hij kalm was gebleven, had hij de wedstrijd gewonnen. Maar omdat hij gestrest was en de wedstrijd niet goed verliep voor hem, verloor hij zijn concentratie en de wedstrijd. Je mag zo goed zijn als je wil, als je niet de juiste mentaliteit en kalmte hebt tijdens je wedstrijden is het erg moeilijk om te slagen.

Ten tweede, talent. Er wordt altijd gezegd dat “de harde werker de getalenteerde verslaat, indien de getalenteerde niet hard genoeg werkt”. Dat is waar, maar je moet een soort voetbalbrein hebben om prof te worden op FIFA. Je hoeft niet per se een pass te imiteren zoals in het voetbal, maar ik kan in één oogopslag zien of iemand ooit naar voetbal heeft gekeken of gewoon FIFA speelt. Veel basics uit het voetbal komen terug in het spel. Het hebben van het talent om het spel te begrijpen of snelle reacties hebben zal je zeker helpen om het profniveau sneller te bereiken en beter te presteren.

Ten derde, ondersteuning. Ik heb gezien dat veel professionals onvoorwaardelijke steun krijgen van familie, vrienden en hun organisatie. Het hebben van mensen die je vertrouwen geven je de “stress” die je nodig hebt om te presteren, maar ook een comfortabele positie (mentaal, financieel, etc.) om rustig genoeg te zijn in het spel.

En tot slot, geluk. Je kunt de beste speler ter wereld zijn, als het geluk niet aan jouw kant staat, haal je het niet. Geluk is iets wat je zelf afdwingt. Met hard werken zal zich dus altijd een mogelijkheid aandienen.

De voetbalkenner

Wie is je favoriete voetballer op FIFA en in het echt?

Dit jaar is een van mijn favoriete kaarten Ribéry in Summer Edition. Hij heeft vijf sterren voor technische vaardigheden én voor zijn mindere voet. Dat maakt hem volgens mij de perfecte centrale aanvallende middenvelder achter Mbappé of zelf als aanvaller. Hij schiet ook goed met beide voeten en hij heeft de nodige techniek. Hij is echt onverslaanbaar met de bal aan zijn voet.

In het echt was ik een grote fan van Deco en Simao, maar nu volg ik meer de mensen die ik ken. Een van hen is Eloy Room. Hij heeft echt laten zien waartoe hij in staat is. Ik weet dat hij dit gaat lezen, dus ik moest hem vermelden (lacht). Tom Pett mag ook zeker niet vergeten worden. Nee, eerlijk gezegd, deze jongens klimmen op de ranglijst en spelen geweldig op FIFA en bovendien laten ze op het veld zien waartoe ze in staat zijn. Andere spelers die ik graag aan het werk zie zijn Lukaku, Courtois, Hazard en De Bruyne. Ze slagen erin om de critici het zwijgen op te leggen en om de eventuele problemen die bekendheid met zich zou kunnen meedragen te vermijden. Zo’n mentaliteit spreekt me enorm aan. Maar dat betekent niet dat ik ze ook een wedstrijd op FIFA zou laten winnen!

Wat zijn je voorspellingen voor de Champions League en zijn esports-versie op 20 augustus?

Het verloop van de Champions League is moeilijk te voorspellen dit jaar. De wedstrijden zijn afhankelijk van de vorm van de teams en van de spelers op de dag van de wedstrijd. Ik hoop echt dat PSG of Lyon zal winnen, gewoon om een nieuw team te zien winnen. Voor de eChampions League geldt hetzelfde, maar ik denk dat het dit jaar tussen Ollelito en Niklas Raseck zal gaan. Die wedstrijd zal de winnaar van de competitie bepalen.

De halve finales en de finale van de eChampions League worden gespeeld op zaterdag 22 augustus en worden live uitgezonden op Proximus Sport 3 en op Twitch.

Je bent ook de Nederlandstalige stem gedurende FIFA-competities in België. Welk advies zou je willen geven aan de fans die commentator willen worden?

Je moet zoveel mogelijk leren over het spel. Je leert veel door naar internationale commentatoren als Brandon Smith en Richard Buckley te luisteren.

Je mag ook niet bang zijn voor het mondelinge aspect. Vroeger hield ik er bijvoorbeeld van om mondelinge presentaties te geven voor mijn klas op school. Spreken voor een groep zorgde voor stress, maar het was de juiste soort stress die me aanmoedigde om mezelf te overtreffen, ik hield er altijd van om het te doen! Dat is de mentaliteit die je moet hebben als je commentator wil worden. Deel wat je weet aan een community en wees er trots op.

Wat verwacht je van de nieuwe FIFA-editie, nu we aan het eind komen van dit FIFA 20-jaar en zijn bijbehorende competities?

Het is nog te vroeg om daar een antwoord op te geven. Ik hoop alleen dat we snel weer LAN’s zullen kunnen organiseren!

Een rondje kies en verlies

Messi, Ronaldo of Neymar?

Messi.

De Bruyne of Hazard?

Joker. Ik kan niet kiezen. Het zijn twee enorm grote talenten.

CSGO of LoL?

LoL.

Een ijsje of een sorbet in de zomer?

Een ijsje.

Je favoriete FIFA-editie?

De WK 2006-editie. Zoals ik al zei hou ik er heel goede herinneringen aan over.

Hiermee sluiten we ons interview met MrDoorey af. We bedanken hem voor zijn antwoorden op onze vragen en wensen hem alvast veel succes op FIFA 21!

Wat ons betreft zien we elkaar volgende maand terug voor het interview van de maand september.

© MrDoorey