App TV
Proximus Pickx Download de app GRATIS
Openen

Muzikale duizendpoot Hantrax vertelt over de gekste momenten op het podium

“Ik gooide ooit een vriend in de lucht op het podium, in de veronderstelling hem ook weer op te vangen. Helaas had ik dat verkeerd ingeschat.”

Weinig muzikanten spelen zulke uiteenlopende muziek als Hantrax. Je kan hem boeken voor een klassiek pianoconcert, maar ook voor lekkere gabbertunes. Één ding staat vast: Hantrax weet perfect hoe hij zijn publiek moet verrassen én vervoeren. VICE spreekt hem over de plekken waar hij zelf heenging als beginnend feester, welke herinneringen hij overhoudt aan festivals en het (toilet-)ritueel dat hij uitvoert voor hij het podium opgaat.

VICE: Hé Han, je muziek is altijd heel experimenteel én dansbaar. Naar wat voor feestjes ging jij als tiener en twintiger?
Hantrax: Mijn eerste feestjes waren in Scheld’Apen, een kraakpand en cultureel jeugdhuis in Antwerpen. Dat was denk ik in 1997 en dat was magic. Er werd drum n bass en electro gedraaid, onder de hoede van Raphael. We reden ook naar Fuse, Rafinerie en Structure Beton in Brussel, waar Vadim ‘Poladroid’ speelde, of naar de Culture Club in Gent. En ik ging ook naar kraakfeestjes in Nederland. In Antwerpen ging ik naar de Kaaiman, Club Obelix en de Flandria, de boot die toen een hele nacht op de Schelde voer, met techno aan boord. Als twintiger ging ik dan weer naar punkconcerten in Bar Napoleone en het Nieuwe Badhuis, of naar café's zoals Florida II aan het Centraal Station, waar Goa gedraaid werd.

Hoe voel je je voor je het podium opgaat?
Ik ben altijd heel benieuwd naar het publiek en voel me vastberaden om alles te geven. Maar ik ben ook heel gefocust op techniek en daardoor altijd lichtjes zenuwachtig dat er iets fout zal lopen of dat het geluid niet goed zal zijn.

“Voor de show sluit ik me een halfuurtje op op het toilet met alle lichten uit.”

Hantrax

Heb je een soort ritueel voor of na je show?
Voor de show sluit ik me een halfuurtje op op het toilet met alle lichten uit, zodat ik geen impulsen krijg. Het is een rustmoment vooraleer ik opga om héél veel lawaai te maken! Op het toilet overloop ik alles nog eens en denk ik soms ook aan iemand die er niet meer is. Dat moment is voor mij zowel een herdenking als een soort geluksbrenger.

Wat is jouw favoriete Belgische festival?
Ik hou er wel van als het begrip festival zowel organisatorisch als conceptueel eens vanuit een andere hoek wordt bekeken. Horst vind ik erg inspirerend door de combinatie van architectuur, elektronische muziek, kunst, natuur en het uitzicht op de koeltorens. Er komen mensen van overal en ik voelde er vorig jaar veel verbondenheid. Ook Ghost draag ik een warm hart toe. Dat is een soort mini-festival waarin elke band of muzikant maar 15 minuutjes optreedt. Het vindt telkens ergens anders plaats, zoals in de Vooruit of op Les Ardentes.

Wat is jouw beste festivalherinnering?
Vroeger ging ik een aantal keer mee met Mauro World en met de muzikanten onder elkaar was dat altijd erg gezellig. Tijdens Pukkelpop trad ik mee op met Black Cassette en tijdens de show van Gruppo di Pawlowski werd ik heel enthousiast, eigenlijk was ik niet te houden. Ik kroop het podium op, waar ook theatermaker Louis van der Waal een performance aan het doen was. Ik gooide hem in de lucht, in de veronderstelling hem ook weer op te vangen. Helaas had ik dat verkeerd ingeschat. Achteraf hebben we daar wel hard om kunnen lachen, maar toen vond ik dat heel erg. Gelukkig zegt iedereen van die bende nog altijd even vriendelijk goeiedag.

“In het midden van de show viel alles gewoon uit, terwijl ik net zo hard aan het gaan was.”

Hantrax

Is er al eens een show helemaal misgegaan?
Zeker. Dat overkomt iedereen wel eens denk ik. Op een keer blokkeerde er een apparaat door condensatie. In het midden van de show viel alles gewoon uit, terwijl ik net zo hard aan het gaan was. Maar door de adrenalinestoot kon ik het ook gelijk oplossen, meteen weer inpikken en een fijne show afwerken. Ik voelde dat het publiek ook helemaal uitgelaten was en gelukkig bleef iedereen geduldig staan.

Wat is de beste show van een andere artiest die je ooit hebt gezien?
Wovenhand in De Casino in Sint-Niklaas. Ik was er met Sven Rayen en het was heel tof om dat samen te ontdekken, we waren allebei echt gefascineerd door zanger David Eugene Edwards.

Als je mag dromen, waar wil je dan ooit nog eens spelen?
Op dit moment droom ik van een show in een groene omgeving met een gevarieerde line- up, met veel mensen, maar geen massa. Misschien wel in Ijsland, waar de elfjes leven.

We zien je daar.

VICE & Pickx - 1 Stage Festivals

Bekijk alles

Top