App TV
Proximus Pickx Download de app GRATIS
Openen

Backstage met Belgische jazzgroep Commander Spoon

“Wij zijn van die mensen die nog grapjes aan het maken zijn tot vlak voordat we het podium op moeten gaan.”

Met hun energieke jazz en heel diverse invloeden, is de Belgische band Commander Spoon al snel uitgegroeid tot een must-see in ons land. Hun muziek komt misschien wel het beste tot zijn recht tijdens een live concert, waar het meedanst op het ritme van het moment. Om beter te begrijpen waarom de groep zo fascinerend is voor het publiek, spraken we Pierre en Samy, de saxofonist en drummer van de groep.

VICE: Hey guys. Hoe voelen jullie je net voordat jullie op het podium stappen?
Pierre: Ik denk dat we niet al te veel nadenken over wat we gaan doen of wat er gaat gebeuren. We zonderen ons ook niet af om ons volledig te concentreren. Wij zijn van die mensen die nog grapjes aan het maken zijn tot vlak voordat we het podium op moeten gaan. We hebben geen ritueel ofzo.
Samy: Het laatste halfuur voor het concert begint, willen we wel met ons vieren samen zijn, en niet elk in ons hoekje zitten. Ik zou het beschrijven als iets tussen opwinding en goesting.

“Zet ons live voor een hoop mensen en dan zijn we pas echt in ons element.”

Pierre, Commander Spoon

Geen zenuwen?
Pierre: Het kriebelt altijd een beetje. Maar ik ben het met Samy eens, ik zou het eerder opwinding noemen. We zien een concert niet als een gevecht. Voor ons gaat het meer om het publiek ontmoeten en tegemoet komen.

En na het concert, hoe voelen jullie je dan?
Samy: Meestal voelen we ons dan verdomd goed. Alle chemische stoffen in ons lijf zijn dan optimaal aanwezig en dat is een aangename staat om je in te bevinden. Zeker omdat we na de show graag nog met het publiek gaan babbelen. Soms krijg je dan complimentjes en dat is niet slecht voor ons ego. Het is als een beloning voor al het onzichtbare werk dat we als band verzetten. Het is het moment dat je opnieuw energie krijgt om dit te blijven doen.

Pierre: Ja, dat gevoel van een job well done. Het gebeurt niet snel dat we een concert hebben dat slecht verloopt, dus meestal overheerst er een tevreden gevoel.

Ik hoor dat jullie graag op het podium staan. Doen jullie dat liever dan in de studio spelen?
Pierre: We houden van het podium, maar we amuseren ons ook in de studio. We vinden het fijn om fysiek muziek te maken - platen en video’s - maar zet ons live voor een hoop mensen en dan zijn we pas echt in ons element. Die uitwisseling van energie is zo sterk. Omdat we redelijk spontane muziek maken en op het moment zelf creëren, gaat het dus ook in twee richtingen: we reageren op wat er voor ons gebeurt.

“Onze beste ervaring was bij Niveau4 XXL op Couleur Café. Op een bepaald moment begon er een gigantische pogo op een stuk dat eigenlijk een jazzstuk is. Dat was waanzinnig.”

Pierre, Commander Spoon

Samy: Het is een beetje als uit eten gaan met je vriendin, en daarna de nacht samen doorbrengen. Bij een liveconcert is er die verbinding met het moment, een fysieke verbinding. Dat gevoel, dat is iets heel magisch. Het is een gevoel dat ik op geen enkele andere moment beleef, heel bijzonder. En het werkt verslavend. Als dat dan een paar maanden van je wordt afgenomen, dan voel je wel dat je dat mist. Het is ook die sfeer van feesten en mensen zien feesten en genieten.

Wat is jullie favoriete festival in België?
Pierre: Onze beste ervaring qua aantal mensen en reacties was bij Niveau4 XXL op Couleur Café. We stonden op de Green Stage met een massa van wel zevenduizend mensen voor ons. Op een bepaald moment begon er een gigantische pogo op een stuk dat eigenlijk een jazzstuk is. Totaal onverwacht. Die enorme cirkel mensen die voor ons in en uit elkaar sprongen... Dat was een waanzinnige ervaring. En Dour vonden we vorig jaar ook heel goed. We hadden daar normaal dit jaar ook gestaan, maar goed…

Hebben jullie een bepaalde festivalherinnering die jullie nooit zullen vergeten?
Samy: Toen we vorig jaar op Dour speelden, was Juicy er ook met een hele hoop muzikanten. Pierrot speelde met hen mee en ik speelde die dag ook met Roméo Elvis. Op een bepaald moment waren we backstage, met zo’n veertig mensen denk ik, en het leek even of Dour gewoon van ons was. Het was onze bende die daar gezellig pintjes zat te drinken. Een heerlijk moment. Met hier en daar de occasionele Amerikaanse groep op een klapstoeltje aan de zijkant. Het barstte er van de Belgen en dat was zo cool. Het leek of er dingen aan het veranderen waren.

Pierre: Een andere belangrijke herinnering voor mij is één van de eerste festivals waar we ooit stonden: RSL Jazz. We mochten vlak voor een geweldige Engelse groep, Sons of Kemet, spelen. Dat was één van onze eerste programmaties en dan meteen met een groep die we enorm respecteerden. Dat was ook sterk.

Hebben jullie ooit technische problemen gehad op het podium? Hoe gaan jullie daarmee om?
Pierre: Hout vasthouden, maar voorlopig is Commander Spoon daarvan gespaard gebleven. Denk jij aan iets bepaalds, Samy?

Samy: Nee, je hebt gelijk. Het grote voordeel is dat we geen computers nodig hebben, aangezien we enkel akoestisch spelen. En de meeste technische problemen hangen toch daarmee samen.

Is er een optreden van een andere artiest dat jullie echt is bijgebleven?
Pierre: Lang geleden, toen Samy en ik nog bij Oyster Node speelden, mochten we het voorprogramma doen van Anderson .Paak in Botanique. Hij had net ‘Malibu’ uitgebracht, maar hij was nog niet de megaster die hij nu is. Als in: twee maand later speelde hij meerdere keren voor een uitverkochte AB. Dat zou ik een prachtige herinnering noemen. En anders: Kamasi Washington.

Samy: En ook Lauryn Hill, dat was waanzin.

Wat maakt voor jullie een goed liveoptreden?
Pierre: Eerst en vooral is dat een optreden van iemand waarvan ik alle albums heb beluisterd en alle video’s heb bekeken. Iemand wiens universum mij aanspreekt en die live nóg beter is.

Samy: Een goed liveconcert is er één waar je ziet dat de artiest op het podium écht is. Lauryn Hill vind ik een goed voorbeeld. Ze wordt zwaar bekritiseerd over haar optredens, omdat ze een beetje gestoord of bizar is ofzo. Maar ik heb haar al een paar keer live gezien en ik kan je vertellen dat ze een van de meest oprechte artiesten is die ik ken. Ze liegt niet. Dat eerlijke aspect is voor mij heel belangrijk, nog meer dan het genre van de muziek die een artiest speelt.

Als je naar een band gaat kijken die mensen wil laten dansen, moeten ze dat echt willen, ze moeten willen feesten. Zoiets zien, daar word ik echt blij van. We leven ook in een tijd waarin de muziek en liveoptredens van artiesten meer en meer worden verbeterd door machines. En bij steeds meer optredens wordt de muziek ook gesynchroniseerd met lichten, vuurwerk of andere spektakels. Ik vind dat veel artiesten iets verliezen als ze te hard inzetten op zulke dingen: er mist dan een soort oprechtheid. Toen we Denzel Curry zagen op Dour, stond hij als 19-jarige alleen op het podium met zijn dj. Dat was hallucinant. Hij stond er echt.

Is er een bepaalde plek of festival waar jullie ongelofelijk graag eens zouden willen spelen?
Samy: Eerlijk gezegd droom ik ervan om met Commander Spoon de AB eens volledig plat te spelen. Als Brusselaar blijft die zaal toch iets mythisch hebben. Het niveau van de zaal is eersteklas: qua geluid, qua techniek en qua mensen die er werken. Ik ben er zelf ook naar tientallen concerten gaan zien, dus het voelt een beetje als thuis.

Pierre: Voorlopig hebben we nog niet veel in het buitenland gespeeld, dus dat is iets waar we ook wel zin in hebben.

Samy: Zoals North Sea Jazz in Rotterdam!

Pierre: Ah ja, dat zou echt top zijn.

VICE & Pickx - 1 Stage Festivals

Bekijk alles
Top