App TV
Proximus Pickx Download de app GRATIS
Openen

AB-programmator Astrid De Sterck over hoe ze nieuw muzikaal talent ontdekt

“Zwangere Guy, dat was Gorik van in de keuken.”

In de Ancienne Belgique is programmator Astrid De Sterck (25) de jongste van het team. We spraken haar over bands selecteren op buikgevoel, activistische concerten en onderhandelen met Brusselse pastoors. “Je mag gerust fier zijn op een programma dat er staat, maar er bestaat geen succesformule die je elk jaar kan blijven toepassen.”

VICE: Hey Astrid, je werkt als programmator in Ancienne Belgique, dé concertzaal in Brussel. Maar vertel eens, hoe is de AB eigenlijk ontstaan?
Astrid De Sterck: In het jaar 1979 kreeg elke Belgische taalgemeenschap in Brussel zijn cultuurhuis. Langs Franstalige kant werd dat de Botanique, langs Nederlandstalige kant de AB. Er was in Brussel in die tijd nood aan een concertzaal, maar de rock ‘n’ roll van toen zorgde voor geluidsoverlast. Dus kwam er een verbouwing. Vóór het jaar 1979 was dit eigenlijk ook al een plek voor amusement. Er stonden hier lange tafels waaraan dames een kopje koffie dronken, in de slag van een parochiezaal. Franse chansonniers zoals Edith Piaf en Jacques Brel kwamen langs, maar evengoed goochelaars. De AB werkte toen samen met concertzaal Olympia in Parijs. Variétéartiesten kwamen eerst hier en dan daar optreden.

Hoe is jullie concertwerking veranderd doorheen de jaren?
Er wordt vaak over de AB gesproken als dé rocktempel. We hebben weliswaar onze geschiedenis van rockconcerten, maar als je naar de programmatie van de laatste jaren kijkt; naar alles wat we hebben gedaan met Brusselse en andere hiphop, r&b, soul, experimentele elektronica, Turkse psychedelica, afrobeat en de nieuwe golf in de jazz; dan zijn we daar voorbij.

Ten opzichte van vroeger zijn artiesten ook minder afhankelijk van platendeals. Ze beginnen zelf projecten op te zetten en staan directer in contact met hun publiek. Die verandering speelt mee in een zaal. En we gaan natuurlijk ook zelf constant op zoek naar nieuwe dingen.

Hoe doe je dat dan? Hoe blijf je bij?
Heel het team heeft een ongelooflijke honger naar muziek, dat is de basis. Ikzelf ga op heel veel plekken kijken, en ik probeer zoveel mogelijk te lezen. Van de bijlage bij De Standaard, Focus Knack en het Britse The Wire tot Pitchfork. Ik spreek met veel mensen en raak bevriend met muzikanten die me dan weer een bepaalde richting uitwijzen. En artiesten komen ook zelf naar me toe.

Heeft de AB impact op Brussel? Hoe zijn de twee verstrengeld?
Onze locatie is natuurlijk ongelooflijk. Een concertzaal voor 2.000 mensen recht in het stadscentrum, dat is echt wel speciaal. En hoewel we een grotere culturele partner zijn, willen we geen onbereikbare instelling zijn. Daarom werken we nauw samen met andere grote instellingen als de Beursschouwburg of de Botanique, maar ook met kleinere, meer experimentele plekken, zoals Les Ateliers Claus, Q-O2, Mophradat, Kraak, Oorstof, Crevette, Volta en de Brusselse jeugdhuizen. We doen sinds kort ook concerten in kerken: dan gaan we echt met de pastoor bekijken wat er wel of niet kan. En voor mensen die niet in Brussel wonen, is de AB natuurlijk ook het perfecte excuus om naar Brussel te komen.

Welke muziekhuizen in het buitenland houd je in de gaten?
De AB is deel van het Liveurope-netwerk. Dat zijn 14 Europese zalen zoals de Melkweg in Amsterdam, l’Aéronef in Lille, Apolo in Barcelona of Bla in Oslo. Jaarlijks bezoeken we één van die partners en praten we samen over al die verschillende lokale muziekscènes. Zo leer je ook nieuwe muziek kennen of kan je anderen over Belgische bands vertellen. En het is altijd interessant om te praten met programmatoren uit andere zalen. Ook met programmatoren hier in België natuurlijk. Dat verruimt je blik.

Over een ruime blik gesproken. Hoe kies je dingen uit om te programmeren?
Ikzelf probeer zoveel mogelijk mijn ogen open te houden, vooral op festivals. In Berlijn ben ik onlangs naar CTM Festival geweest. Daar slagen ze erin de diversiteit van de stad te laten terugkomen in het publiek en dat werkt erg inspirerend. Ik kwam er echt opgeladen van terug. Le Guess Who? in Utrecht vond ik ook heel interessant, omdat zij aan artiesten vragen om te cureren. Dat is zalig, want artiesten stellen op een heel andere manier een programma samen. Ze zijn niet per se bezig met de praktische kant, waardoor de creatieve vrijheid nog groter is. Artiesten cureren wie hen heeft beïnvloed of muziek die ze zelf goed vinden. Hier in de AB zit ik daarvoor geregeld samen met LeFtO.

De AB is een Vlaamse speler in Brussel. In hoeverre is de AB Vlaams?
Dat Vlaamse, dat is onze geschiedenis natuurlijk, maar muziek staat daar in mijn ogen boven. We programmeren ook zoveel internationale artiesten, dus onze identiteit, dat is een mix.

Programmator worden bij de AB is de droom van elke muziekliefhebber. Wat is jouw tip voor mensen die in je voetsporen willen treden?
Een goede programmator moet voor mij zichzelf en de venue of het festival voor wie die werkt in vraag durven stellen, op zo’n manier dat je er nieuwe dingen kan uithalen. Alleen zo kan je vooruit. Je mag gerust fier zijn op een programma dat er staat, maar er bestaat geen succesformule die je elk jaar kan blijven toepassen. Je moet blijven nadenken over nieuwe mogelijkheden.

Het klinkt heel wollig, maar voor mij heeft het ook te maken met buikgevoel, en daarop durven afgaan. Eén van de bekendste voorbeelden is Zwangere Guy, die hebben we met de AB altijd gesteund. In het begin was dat Gorik van in de keuken hé! [Zwangere Guy aka Gorik van Oudheusden werkte een tijdje in de keuken van de AB, red.]

Stikstof [de rapcrew waar Zwangere Guy ook deel van uitmaakt, red.] was zo’n leuke Brusselse bende, maar plots sloeg dat om naar een hoger niveau. Je voelde dat dat eerste album van Zwangere Guy, ‘Zwangerschapsverlof’, ineens hard ging.

Met Brihang hebben we dat ook meegemaakt. Die had hier al tien keer in voorprogramma’s gestaan voor hij zijn eigen show speelde. Toen hij vertelde dat hij aan een nieuwe plaat aan het werken was, wilden we hem in het AB Box-concept voorstellen. Daar passen 900 bezoekers in. Maar dan kwam zijn eerste single uit, Steentje, en verkocht hij los die Box uit. Dus hebben we vergroot, tot 2.000 man. En die heeft dat op één week tijd uitverkocht. En dat was dan ook een héél goed optreden. Dan voel je de magie echt in de lucht hangen. Echt vet.

Wat is er voor jou essentieel voor een goed optreden?
Ik word aangetrokken door artiesten die een verhaal willen vertellen, een statement maken of iets aanklagen, of met hun werk mensen willen wakker schudden of iets in gang willen zetten. Maar ook artiesten die zichzelf blijven heruitvinden, nieuwe dingen maken en dat ook overbrengen op het podium; artiesten die een bepaalde energie in de zaal brengen. De beste optredens worden niet per definitie gespeeld door de technisch beste muzikanten.

Wat was voor jou het concert in de AB dat je het meest bijblijft?
Voor ik hier werkte, zag ik Kamasi Washington in de Club, daar was ik nadien nog drie dagen high van. Maar sinds ik hier werk, spelen er andere dingen mee. Vorig jaar hadden we Little Simz. Dat was niet het beste concert dat ik ooit heb gezien, maar haar boodschap betekende heel veel voor mij. Haar plaat, ‘GREY Area’, was zó feministisch. Ze klaagt met haar muziek aan dat de muziekwereld nog steeds zo mannelijk is. We hebben haar in de Box geprogrammeerd, al was het niet zeker dat ze dat zou uitverkopen. Maar we hebben er met heel de ploeg hard aan gewerkt. De collega’s van de promo, ook vrouwen, stonden ook heel erg achter haar boodschap. Na het concert zei ze tegen mij dat ze ervan verschoot hoeveel volk er was. Dat blijft me ook bij, want we hebben daar samen met de collega’s hard aan gewerkt en we hadden het gevoel dat we op die manier haar boodschap voor een stukje mee konden verspreiden.

De AB gaat vanaf september terug met voornamelijk Belgische artiesten in zee – voor concerten tot 200 personen. Heb je daardoor zelf meer Belgisch talent ontdekt?
Goh, het zou erg zijn als ik zou zeggen ‘ik ga nu aan die zoektocht naar Belgisch talent beginnen’. Dat moet een evidentie zijn. We waren daar écht al lang en veel mee bezig. Buitenlandse festivals en artiesten zijn cool om te volgen, maar je moet ook weten wat er hier speelt. Een combinatie van beiden houd je scherp. We vinden dat heel belangrijk in onze programmatie en gaan Belgische artiesten nu extra in de kijker zetten. Doordat er geen festivals zijn, missen zij heel veel inkomsten. De AB wil daar een verantwoordelijke rol in spelen en hen bij ons een plek geven.

VICE & Pickx - 1 Stage Festivals

Top

Kinderslot geactiveerd

Voer uw pincode in om kinderslot gedurende 10 minuten uit te schakelen.

Je pincode vergeten? Bel 0800 99 696

Hulp?