De reeks over Michael Jordans laatste seizoen bij de Chicago Bulls, "The Last Dance", scheert hoge toppen op Netflix, maar zijn teammaats in het succesteam dat 6 NBA-overwinningen behaalde in 8 jaar tijd zijn niet altijd even lovend over hoe de docu vooral MJ zelf lijkt op te hemelen. Was Jordan het lichtend voorbeeld waar zijn teammaats zich konden aan optrekken of was hij toch eerder een tiran in de kleedkamer die iedereen naar zijn pijpen kon laten dansen?
Michael Jordan staat tot op de dag van vandaag te boek als de beste basketballer die ooit voet heeft gezet op het parket. In de loop van de jaren 90 was de ster van de Chicago Bulls nu eenmaal de maat der dingen in de sport. Zes kampioenschapstitels met de Bulls en vijf uitverkiezingen tot MVP, ga er maar aanstaan!

Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat vele sportfans wereldwijd zitten te schuimbekken tijdens het bekijken van het laatste kunststukje van Jordan en co. Alleen denken niet al zijn ploegmaats daar hetzelfde over. Ze vinden dat de docu te veel Jordans personencultus verheerlijkt en ook een te postitief beeld schetst over MJ.

Pure winnaar of bullebak?

Zo verklaart Jordan in de documentaire tot tranen toe bewogen zijn spelfilosofie. "Winnen heeft zijn prijs", aldus de basketster. "Net als leiderschap. Dus ik sleepte mensen mee, wanneer ze dat niet wilden. Ik pushte ze tot het uiterste, wanneer ze liever op hun lauweren wilden rusten. Ik eigende me dat recht toe omdat mjn ploegmaats nooit moesten verduren wat ik te verduren kreeg. Eens je deel uitmaakte van het team, dan moest je je aanpassen aan het niveau waarop ik speelde. Voor minder deed ik het niet. En als dat betekende dat ik je af en toe een schop onder kont moest geven, dan deed ik dat ook."

Dat Air Jordan dat echter soms iets te letterlijk opnam, blijkt uit een aantal fragmenten uit "The Last Dance". Zo krijgt rookie Scott Burrell het herhaaldelijk zwaar te verduren en gaat Jordan zelfs op de vuist met Steve Kerr. Jordan zelf verklaart het veelvuldig treiteren van Burrell doordat de nieuwkomer naar eigen zeggen "te zachtaardig" was. Burell zelf verklaarde achteraf trouwens dat dat net was wat hij op dat moment nodig had, maar andere voormalige teammaats vinden dat Jordan in zijn behandeling van de rookie een brug te ver ging. Met name Horace Grant, die samen met MJ 3 titels behaalde, is keihard voor de "zogenaamde documentaire".

De vete tussen Grant en Jordan gaat terug naar het beruchte boek "The Jordan Rules", waarin kleedkamerverhalen naar buiten werden gelekt. Volgens Jordan lag Grant aan de basis daarvan, iets wat de power forward ten stelligste ontkent. "Leugens, leugens en nog eens leugens. De kleedkamer is heilig, ik zou nooit dingen naar de buitenwereld lekken", aldus Grant tegen ESPN.

"90% is bullsh*t"

Grant gaat zelfs nog verder en beweert dat 90% van de documentaire "bullsh*it" is, omdat Jordan wel degelijk weerwerk kreeg toen hij over de schreef ging. Toch voelde Grant zich niet goed bij hoe sommige van zijn voormalige ploeggenoten werden behandeld door His Royal Airness. "Zijn gedrag tegenover Will Perdue, Steve Kerr en rookie Scott Burrell brak echt mijn hart. Om een leidersfiguur zo hard te zien uithalen naar die jongens. Ik snap dat je in een oefenwedstrijdje weleens een slag of een stoot uitdeelt, maar iemand echt slaan of hen uitmaken voor vanalles en nog wat, dat was er gewoon los over."

Ook Jordans voormalige rechterhand Scottie Pippen zou de documentaire niet echt kunnen smaken. Volgens insiders is hij "meer dan razend" over hoe hij wordt geportretteerd. Zo komt zijn weigering om het veld te betreden in de slotseconden van de play-offwedstrijd tegen de New York Knicks in 1994 uitgebreid aan bod - een seizoen wanneer MJ er niet eens bij was, nota bene. En stelt Jordan zich ook openlijk vragen bij de migraineaanval van Pippen, die de Bulls de nederlaag kostte in de beslissende zevende wedstrijd tegen de Detroit Pistons in 1990. Zelfs enfant terrible Dennis Rodman is niet te spreken over hoe zijn voormalige ploeggenoot afgebeeld wordt.

Rest de vraag of Michael Jordan in essentie een ware tiran was, die net als in de kleedkamer ook de opnames naar zijn hand zette - hij had namelijk afgedwongen dat hij finaal zijn akkoord diende te geven om de serie te maken - of dat Jordan gewoon een op en top winnaar was die af en toe over de schreef ging op zoek naar eeuwige roem. Een vraag waarop we mogelijks nooit het antwoord zullen weten... MJ zelf denkt er alvast het zijne over: "Indien de mensen mij na het zien van de reeks een tiran vinden, is dat hun probleem. Je snapt dat niet als je zelf nog nooit iets gewonnen hebt.”

Je kunt de 10 afleveringen van de docureeks "The Last Dance" integraal bekijken op Netflix!