Slapende reuzen: vergane glorie Hamburger SV

Bundesliga | Doorheen de twintigste eeuw scheerde Hamburger SV hoge toppen in het Duitse voetbal. Eind de jaren 70 en gedurende het daaropvolgende decennium behoorde de Noord-Duitse club zelfs tot de beste in Europa. Maar op het einde van het seizoen 2017-2018 volgde de degradatie. Traditionsvereine, aflevering 3 over Hamburger SV.

Door Proximus

Deel dit nieuws

Hamburger Sport-Verein e. V, beter gekend als Hamburg, werd boven de doopvont gehouden op 29 september 1887. Althans, dat was het geval voor SC Germania von 1887, dat samen met Hamburger FC 1888 en FC Falke 06 op 1 juli 1919 samensmolt tot het huidige HSV.

De club uit het noorden van Duitsland groeide uit tot een van de meest succesrijke Duitse voetbalclubs. In haar meer dan 130-jarige bestaan veroverden Die Rothosen 7 landstitels, naast onder meer Europese successen in de Europacup I (1983) en Europacup II (1977).

De laatste jaren zakte Hamburg echter alsmaar verder weg in het moeras van het Duitse voetbal en volgde de onvermijdelijke degradatie in het seizoen 2017-2018.

Topclub in de jaren 20

Meteen na de fusie maakte Hamburg haar opwachting op het hoogste niveau. De strijd voor de Duitse landstitel werd dan nog via een soort eindronde tussen de regionale kampioenen beslecht.

In 1922 eindigde Hamburg slechts als derde in de Noord-Duitse competitie, maar dankzij de titel een jaar eerder mochten ze toch deelnemen aan de eindronde. Ze schopten het daarin tot in de finale, waarin ze het opnamen tegen 1. FC Nürnberg. Die partij zou de geschiedenis ingaan als Das endlose Endspiel. Op 18 juni 1922 eindigde de partij na 90 minuten onbeslist in een 2-2 gelijkspel. Aangezien er een winnaar uit de bus moest komen, begonnen beide ploegen daarna meteen aan de verlengingen, die echter nog geen tijdslimiet kenden. Bovendien waren ook wissels niet toegestaan. Bij het invallen van de duisternis legde de scheidsrechter de partij na 3 uur en 9 minuten stil, met nog steeds de 2-2 tussenstand op het bord.

Zeven weken later volgde de replay. Na 90 minuten spelen stond ditmaal een 1-1 gelijkspel op het scorebord. Nürnberg diende de verlengingen echter aan te vatten met slechts 8 spelers, nadat er reeds 2 van het veld waren gestuurd en een derde de strijd geblesseerd moest staken. In de eerste verlenging volgde een nieuwe blessure, waarop de scheidsrechter de wedstrijd definitief staakte. Hamburg kreeg de titel via de groene tafel toegekend, maar weigerde de trofee in ontvangst te nemen.

Het jaar nadien veroverde de club opnieuw de titel, zij het ditmaal helemaal via de sportieve weg. Vijf jaar later volgde nog een derde titel.

Glorieperiode eind jaren 70 - jaren 80

De jaren nadien dwarsboomden de opkomst van de nazi's en de Tweede Wereldoorlog het normale verloop van de competitie.

Voor Hamburg zou het wachten zijn tot het jaar 1960 voordat het een nieuwe titel kon vieren, meteen ook goed voor de eerste kwalificatie voor Europa. Onder impuls van topschutter aller tijden Uwe Seeler kwam daar in 1963 ook de eerste bekerwinst bij. In datzelfde jaar zag ook de Bundesliga, zoals we die vandaag de dag kennen, het levenslicht.

Oorspronkelijk bleken die Rothosen niet meer dan een middenmotor, maar daar kwam eind jaren 70 - begin jaren 80 verandering in, toen HSV uitgroeide tot een van de toonaangevende clubs in Europa. Met sterren als Felix Magath, Kevin Keegan en Horst Hrubesch in haar rangen, rijgde de club plots de trofeeën aan elkaar. Bekerwinst in 1975 werd gevolgd door een overwinning in Europacup II in 1977 en een kampioenstitel twee jaar later.

In 1982 voegde HSV nog een titel aan haar palmares toe. Tussen 16 januari 1982 en 29 januari 1983 vestigde Der Dino trouwens ook de langste reeks ongeslagen wedstrijden in de Bundesliga, maar liefst 36 partijen op een rij werd Hamburg niet afgetroefd.

Kroon op het werk was de overwinning in de Europacup I in 1983 toen het in de finale het Juventus van Michel Platini met 1-0 aftroefde, dankzij een doelpunt van HSV-icoon Magath. Datzelfde seizoen werd ook een tweede opeenvolgende titel in de trofeeënkast bijgezet.

Vier jaar later volgde dan de voorlopig laatste trofee, met een nieuwe bekerwinst.

Stadionklok valt (definitief?) stil

In de jaren 90 werd de neergang van de trots van Noord-Duitsland echter stilaan ingezet. Hamburg vervelde van een topploeg tot een middenmotor en kwam ook in financiële nood.

Herhaaldelijke opflakkeringen niet te na gesproken, zou Hamburg nooit meer het aura van weleer terugvinden. Daar konden ook onder meer Vincent Kompany, Ivica Olic en Rafael Van der Vaart niet veel aan veranderen.

Het water kwam HSV pas echt aan de lippen te staan in het seizoen 2013-2014, toen het zich dankzij een uitdoelpunt in de playdowns tegen SpVgg Greuther Fürth ternauwernood wist te handhaven. Die Rothosen toonden zich ook het jaar erop een ware ontsnappingskoning. Opnieuw dienden de playdowns te worden afgewerkt, ditmaal tegen Karlsruher SC. Tot de laatste minuut van de reguliere speeltijd leek een ticket voor de Tweede Bundesliga haast onafwendbaar, maar toen trof Marcelo Diaz raak met een vrije trap. In de verlengingen verzekerde Nicolai Müller Der Dino van nog een extra seizoen eerste klasse.

Het was echter louter uitstel van executie. In het seizoen 2017-2018 moest de club uit Noord-Duitsland op de allerlaatste speeldag finaal nipt de duimen leggen tegen VFL Wolfsburg, waardoor het voor het eerst in zijn bestaan uit de Bundesliga tuimelde. De stadionklok bleef stilstaan op 54 jaar, 261 dagen en 19 uur eerste klasse.

Kijk wat je leuk vindt, waar en wanneer je wilt.

Ontdek Pickx Inloggen

Top

Top