Valt er te lachen met nazi-Duitsland? In Jojo Rabbit, een tragikomedie van Nieuw-Zeelander Taika Waititi, in elk geval wel!
In het satirische Jojo Rabbit zien we de Tweede Wereldoorlog door de ogen van de tienjarige Jojo (een ontwapenende Roman Griffin Davis), die er van droomt om zich aan te sluiten bij de Hitlerjugend. In realiteit blijkt hij al gauw het kneusje van de groep te zijn op het kamp onder leiding van de sadistische kapitein Klenzendorf (Sam Rockwell). Gelukkig is er zijn ingebeeld vriendje - de Führer himself - om hem de nodige peptalk in te spreken. Al loopt dat niet helemaal goed af...

Terug thuis komt het wereldbeeld van een herstellende Jojo helemaal op zijn kop te staan wanneer hij ontdekt dat zijn alleenstaande moeder (Scarlett Johansson) een Joods meisje (Thomasin McKenzie) op hun zolder verstopt. Haar verraden betekent zoveel als zijn moeder verraden en dus probeert hij de nieuwe bewoonster te aanvaarden. Het doet zijn Jodenhaat en idolatrie voor Adolf Hitler (gespeeld door de regisseur zelf) al gauw wankelen.

Jojo Rabbit won de publieksprijs op het filmfestival van Toronto en is goed voor maar liefst zes Oscarnominaties, onder andere voor beste film, beste scenario en beste actrice in een bijrol voor Johansson. Toch waren niet alle filmcritici even enthousiast: ze noemden de film tandenloos en naïef. Wie meestapt in de denkwereld van het verhaal en de aparte humor zal nochtans zowel hard lachen als ontroerd worden. Jojo Rabbit is immers niet alleen dolle pret, ook de gruwelen van de nazi's worden niet geschuwd. Maar ondanks de rauwe realiteit slaagt Waititi erin je de filmzaal te laten verlaten met een glimlach op je gezicht en daar kunnen we alleen maar blij om zijn!

Jojo Rabbit loopt vanaf deze week in de zalen. De meeste films die nu in de bioscoop te zien zijn, verschijnen ongeveer vier maanden later in de op aanvraag-catalogus van Proximus Pickx.