Current language: nl

Bishop Gunn: oude bluesrock in een nieuwe (rafelige) jas

Als wij denken aan blues of bluesrock zien we steevast een stel overjaarse muzikanten, de gezichten gegroefd van het jarenlange toeren, weinig slaap en het bezingen van de besognes van het leven. Groot was onze verbazing – en verrassing – toen we plots ‘Natchez’ van het Amerikaanse Bishop Gunn in onze bus kregen.
Bishop Gunn: oude bluesrock in een nieuwe (rafelige) jas

© Anthony Scarlati

Bij de eerste luisterbeurt voelden we ons meteen Star Trek-gewijs overgebeamd naar de Mississippidelta. Rootsblues, stevig verankerd in de traditie en zo Amerikaans als marshmallows op de BBQ. Met ‘Natchez’ steekt Bishop Gunn niet enkel de neus aan het internationale venster, neen. Ze zwaaien en zeggen: “Gasten, we zijn er, laat ons binnen.” Which we did.

Live! On stage.

Live! On stage.

© Anthony Scarlati

Op 2 maart stonden de heren in Trix. Wijze show, bezield en begeesterd gespeeld, met het muzikale hart op de juiste plek. Vier muzikanten, vier keer lang haar, vier keer niet goed uitgeslapen, want de heren kwamen van Engeland, waar ze hun Europese tournee startten.  



“We waren nog nooit in Europa geweest”, aldus Travis McCready, de zanger van Bishop Gunn. “Het is tot dusver een fantastische ervaring. We hebben er al een aantal shows opzitten in Ierland en Engeland, en ik vond die in Dublin echt cool. Zeer intieme setting. Ik vond het erg fijn om te zien dat het publiek ons zo goed ontving. Ik zag zelfs Amerikaanse vlaggen. In Glasgow was het ook erg goed: het publiek zong de songs gewoon mee. Zeer cool was dat Phil van de band Temperance Movement mee on stage kwam om mee te spelen op onze versie van ‘Hey Jude’. En in Londen hebben we een aantal video’s geshoot. Be sure to check The Blues Kitchen online session. Dat was echt cool.” 



Naar welke show kijken jullie zelf het meest uit?  

Travis: “Naar allemaal, man. We zijn nog nooit in Europa geweest. Voor ons is dit een grote ontdekking en een fantastisch avontuur. Elke dag ontdekken we wel iets nieuws.”  

Wie luistert naar ‘Natchez’ hoort dat Bishop Gunn een liveband is. Jullie zijn erin geslaagd om de livefeel op plaat vast te leggen. Hoe hebben jullie dat gedaan?   

Travis: “We hebben tracks opgenomen in Muscle Shoals, de legendarische studio in Alabama. All in one take. We hebben achteraf de stemmen, het orgel, de piano en de blazers toegevoegd.”

Mr. Marc Neill

Mr. Marc Neill

Jullie hebben samengewerkt met Marc Neill. Voor wie hem niet kent, wie is hij?  

Travis: “Marc is een very old school producer die erg graag met analoge apparatuur werkt. Hij heeft heel veel opnames gedaan met talloze bands in de laten jaren 1960 en begin jaren 1970, maar een van zijn meest succesvolle projecten was het Black Keys-album ‘Brothers’. Wij zijn bij hem terechtgekomen via Dave Cobb, de producer van Rival Sons en anderen.”

Opnemen in Muscle Shoals, dat is toch heilige grond, neen?  

Travis: “Absoluut. Het was een magische ervaring. Hoeveel bands kunnen zeggen dat ze in Muscle Shoals opgenomen hebben? De plek waar een aantal van de grootste artiesten ooit platen opgenomen hebben? The Rolling Stones, Aretha Franklin, Willie Nelson, Lynyrd Skynyrd, Paul Simon, Cat Stevens ... We vonden het allemaal een grote eer. Muscle Shoals is een heel inspirerende omgeving. Ik denk dat we er als een betere band buitengekomen zijn.”  

Bishop Gunn maakt een brug tussen vandaag en het verleden. Je stem doet zowel aan Chris Cornell als aan Otis Redding denken. Zijn dat je grote inspiraties?  

Travis: “Dat heb je goed gehoord! Tel daar Bob Seger bij en je hebt mijn drie grootste invloeden bij elkaar. Ik krijg die vergelijkingen vaak en ik ben er erg blij om. Erg flatterend.” 



Ik las ergens dat je een verleden als lasser hebt. Op een dag besloot je om volledig voor de muziek te gaan. Al spijt gehad? 

Travis: “Hell no! Ik mis mijn ‘laskarretje’ niet, hoor. Ik mis soms wel de mensen met wie ik vroeger samenwerkte in Natchez. Maar goed, ik kan hen opzoeken als ik weer thuis ben.” 

Wie Bishop Gunn intikt in Google, krijgt dit: “Bishop Gunn of Natchez, Mississippi, is rooted in the history and sounds of their home and the surrounding Delta, and features a blend of rock and roll, soul and blues.” Goed om te lezen dat er nog steeds jonge bands zijn die kiezen voor bluesrock, maar maakt jullie dat niet wat de witte raaf tussen alle Post Malones van deze wereld?   

Travis: “Ik denk dat onze soort van muziek er altijd al geweest is. Alleen maakt Bishop Gunn een blend van alle invloeden die we ondergaan als aparte bandleden. Iedereen brengt wel iets mee, en dat leidt tot een mix van blues, rock-‘n-roll, soul en een beetje country. Als je de echte Bishop Gunn-beleving wil meemaken, dan moet je op 11 mei afzakken naar de Crawfish Bowl in Natchez, Mississippi, want dat wordt echt een fantastische show.”

Top