Current language: nl

Tien bands om in de gaten te houden in 2019!

Waar zitten die nieuwe bands? De hemelbestormers? Overal, zo blijkt, van Japan over België tot in de VS! Want er is veel muziek, heel veel muziek, en soms zie je door het bos de bomen niet meer. Maar wij doken vol overgave het wereldwijde web in, en botsten op parels, stuk voor stuk klaar om te schitteren in 2019.
Tien bands om in de gaten te houden in 2019!

© Wikipedia

Tamino

Tamino

© BELGA

Beginnen in eigen land? Waarom niet. Een portie valse onbescheidenheid mag. Ta-mi-no. We scanderen zijn naam sinds twee jaar, uit volle borst, sinds hij laureaat werd in StuBru’s ‘De Nieuwe Lichting’. Voordien was hij al opgepikt door Het Zesde Metaal, dat hem mee het podium opsleurde voor een Radio 1-sessie. Maar het ging pas echt hard voor Tamino-Amir Moharam Fouad na zijn StuBru-passage, waarna hij aan de borst gedrukt werd door duizenden (jonge) fans. De nieuwe Jeff Buckley was geboren. Hold your horses. Niemand kan in de voetsporen van Buckley treden, en dat is ook niet de ambitie van Tamino. Wat dan wel? Beklijvende songs maken, zoals ‘Habibi’, waarmee hij zichzelf in de annalen van de Belgische popgeschiedenis zong. Anno 2018 lijkt Tamino’s broodje gebakken. En voor 2019? Nog meer! Tamino bracht in het najaar zijn debuutalbum uit, ‘Amir’. De toekomst staat nu al reikhalzend aan het raam.  

Khruangbin

Khruangbin

© Wikimedia

Neen, geen tempel in Cambodja, dit drietal, maar één van de te volgen bands. Komen uit Houston, Texas en verzamelen invloeden: op hun eerste plaat was dat vooral Thais, op hun tweede Spaans en het Midden-Oosten. Kruanghbin speelde zich afgelopen festivalseizoen in de kijker met hun pyschedelische mellow funk. Zeker online te bekijken is hun passage op Best Kept Secret, een bijzonder aangename trip met hier en daar een leuke knipoog naar gangsta rap. Zowel Speer als Lee (gitaar en bas) speelden al samen in Bonobo en Yppah, maar lijken het nu, aangevuld met de flegmatieke timekeeper DJ Johnson helemaal te gaan maken. Special feature? The hairdo. 

Miya Folick

Miya Folick

© Kirk Stauffer

Half Japans, half-Russisch, en geboren in Santa Fe, Californië én opgevoed als een boeddhist. Hmmm, daar zit muziek in moet het lot gedacht hebben en vanuit het nirwana kwam een gezant die Miya prompt talent gaf om muziek te maken. Geen verloren energie, zo blijkt, want Folick bracht in oktober haar debuutplaat uit, ‘Premonitions’, en ging op tour met Pale Waves en Sunflower Bean, door de VS en Europa. Grossiert in hedendaagse pop, met een angeltje, en weet zich als ‘angry young woman’ staande te houden tussen het grote geweld. Beetje Throwing Muses, beetje The Breeders, wat Fleetwood Mac... you get it. 

Let’s Eat Grandma

Let’s Eat Grandma

© Wikimedia

Stonden onlangs nog in het voorprogramma van CHVRCHES en deden dat – volgens ingewijden – helemaal zoals het hoort. Let’s Eat Grandma – let’s not – is het heerlijke groepje van Rosa Walton en Jenny Hollingworth; ze hebben al twee platen op hun conto. En ze zijn amper 19. Er ligt nog een hele toekomst in het verschiet! Hun eerste plaat ‘I, Gemini’ verscheen in 2016; meteen volop in de roos en helemaal de lucht in geprezen door NME, Pitchfork en The Guardian. Dit jaar brachten ze hun tweede uit, ‘I’m All Ears’, waarvan de coole single ‘Hot Pink’ op nogal wat bijval kon rekenen. 

Chai

Chai

© Nadeshiko Nakahara

Nagoya, Japan. Chai, vier meisjes met veel zin in een muzikaal experiment, startten in 2013 met ietwat lichtvoetige muziek. Van dat pad weken ze af en ze begonnen aan een eigen sound te werken; dat resulteerde in de EP Hottaraka Series – de single Gyaranboo werd opgepikt door Spotify – en de tweede EP ‘Homegrow Series’ (2017) doet een beetje aan Deerhoof denken – vooral de zang dan – met een scheut J-Pop. In oktober 2017 kwam hun eerste full album ‘Pink’. A new exciting woman band – NEO!  

Kelly Moran

Kelly Moran

© Kelly Moran

We hadden al het hedendaags klassiek van Nils Frahm en consorten, en nu is daar ook Kelly Moran, een New Yorkse pianiste die de piano een heel nieuw gezicht geeft. Uitwaaierende klanken, bijzonder sfeervol, vernieuwend... het zijn maar een aantal termen die de media hanteren wanneer ze het hebben over Moran. Westers klassiek en jazz meets Oosterse ambient meets the world, en dat allemaal – zo lijkt het – met de vingers in de neus en de blik op de toekomst. “I kind of just accepted that no one would really care about my work because I was such a weirdo,” zei ze ooit. Not! Met drie platen op haar conto is ze klaar voor de wereld.  

Blu Samu

Blu Samu

© Koen Bauters

Salomé Dos Santos - Blu Samu - is een Portugese-Belgische rapper-singer-songwriter; ze groeide op in Antwerpen, maar zit ondertussen helemaal in de Brusselse scene. Hokt samen met de homies van Le 77 en reist het land rond met Zwangere Guy. De "blue" in haar naam verwijst naar melancholie, "samu" naar haar fascinatie voor de samoerai; ze kortte het laatste woord in om te vermijden dat haar naam 'blauwe samoerai' zou worden. In 2015 bracht ze de EP ‘BLUE’ uit en sindsdien heeft ze hard aan de weg getimmerd. Ze wint aan sneltempo zieltjes met haar intuïtieve mix van hiphop en soul. Ze stond op Couleur Café met Niveau 4, op Dour met Le 77 en Zwangere Guy. In 2017 verscheen ‘I run’, in 2018 ‘Sadu Blu’. Onze pronostiek: rise high.  

JOHN

JOHN

© JOHN

Als je met twee mannen in een band zit die allebei John heten, verloopt het zoeken naar een naam makkelijk: het wordt gewoon JOHN (TIMESTWO). En ze klinken alsof ze een muur te lijf willen gaan met hun vuisten. Bijzonder hard, snedig en niet bang om het publiek te trakteren op een welgemeende kopstoot. Wat ze live ook doen – ze laten de broekies van Royal Blood met bloedende handjes achter zich. Punk, noise, rock... in de voetsporen van IDLES, Metz, Pulled Apart By Horses... Hun debuut ‘God Speed is the National Limit’ is een plaat om in huis te halen. Binnenkort, overal!  

Marc Rebillet

Marc Rebillet

© Marc Rebillet

Een ware internetsensatie deze Marc ‘Loop Daddy’ Rebillet; speelde zich online al in de picture als one-man-bedroom-band met zijn songs à l’improviste, waarbij hij gretig gebruikt maakt van een loopstation. Rebillet ziet er een beetje uit als een nerd die naar de gym gaat, en zijn piano-opleiding – he was a child prodigy - inruilde voor ‘ik doe mijn goesting’-muziek, met een goeie portie ADHD. ‘Zal ik een song maken?’ Ja! Kies een thema en Rebillet geht los. Vol humor, zotheid en wat pompende beats. Laat zich inspireren door Reggie Watts. Hou ‘m in de gaten!   

Viagra Boys

Viagra Boys

© Viagra Boys

Viagra Boys. Eindelijk nog eens een band die zich niet laat ringeloren door de heersende braafheid. Staan met zeven op een podium, met twee drummers in de rangen, toetsen, klaterende bas – helemaal The Fall – een saxofoon en een vuilbekkende, schorre frontzanger met meer tattoos dan Guatemalteekse straatschoffies. Spelen tegenwoordig Europa rond, in kleine clubs en verdienen zo de kilometers op de teller. De naam Viagra Boys? Past perfect. Potig als de neten, stevig als een scheut rum in de ochtend en hard als staal. Noemen het zelf ‘street blues’. Nou! Zeker te checken. 



Luister naar jouw muziek in je favoriete streaming-apps met eindeloze mobiele data, dankzij Epic Beats

Top