Current language: nl

De verhalen achter bekende cd- of platenhoezen

De verhalen achter bekende cd- of platenhoezen

© ParlophoneEMI & Robert Frase-Jann Haworth-Michael

Vroeger, toen er nog geen Spotify, Youtube of Appel Music bestond, kon je pas naar je favoriete muziek luisteren als je de cd of plaat kocht. Bands staken dan ook heel wat werk in de cover art, zoals dat vaak heet. Sommige muziekalbums werden wereldbekend dankzij hun inspirerende muziek, maar ook dankzij de aparte cover. Wij leggen het denkproces bloot achter de meest iconische cd- en platenhoezen.

Nirvana – Nevermind

Nirvana – Nevermind

© Geffen Records

Dé hoes die wereldbekend werd voor z’n foto en niet per se om de fantastische muziek van grungeband Nirvana. De vier maanden oude baby op de cover werd tijdens de shoot echt in het water gegooid, maar de vishaak met het dollarbiljet werd wel digitaal toegevoegd. De naakte baby staat voor ‘onschuld’, terwijl het dollarbiljet voor de muziekindustrie zou staan.

The Velvet Underground & Nico – Banana Album

The Velvet Underground & Nico – Banana Album

© Polygram Records

De bekende cover werd ontworpen door een minstens even bekende artiest: Andy Warhol. De overrijpe banaan kreeg heel wat kritiek omdat de cover ‘te erotisch’ zou zijn. Naast de fallus-achtige vorm, schreef Warhol ook nog de tekst: Peel slowly and see (Pel traag en ontdek). Op de originele hoezen kon je een vleeskleurig exemplaar ontdekken achter de banaansticker, die door een medewerker individueel met de hand geplakt werd in de platenfabriek. Omdat dit te veel werk was, werd de sticker niet meer gebruikt na 1968.

Led Zeppelin - Houses of the Holy

Led Zeppelin - Houses of the Holy

© Atlantic

Voor deze cover moesten twee kinderen naakt over enkele rotsen in Noord Ierland kruipen. De bedoeling was om een zonsopgang en zonsondergang op de foto vast te leggen, maar het weer werkte niet mee. De foto's werden in zwart-wit gemaakt, maar door multiprinting werd er een effect gecreëerd dat uiteindelijk wel in de smaak viel. Het idee was gebaseerd op de sciencefiction roman ‘Childhood’s End’.

Pink Floyd - Dark Side of the Moon

Pink Floyd - Dark Side of the Moon

© Harvest-Capitol & Storm Thorgerson, George Hardie

Op de cover zien we een prisma waar licht en regenboogkleuren doorschijnen. De band wilde afwijken van foto’s en iets ‘slimmers’ op hun plaat plakken. Pink Floyd stond bekend om zijn oogverblindende lichtshows tijdens optredens en de cover paste dan ook erg goed bij het imago. De triangel zou voor ambitie staan, maar ook voor netheid. De cover is dus zeker voor interpretatie vatbaar.

U2 – The Joshua Tree

U2 – The Joshua Tree

© Island Records, Anton Corbijn

De boom op de cover is een Joshua Tree en werd, volgens de Mormonen, genoemd naar de Bijbelse figuur Joshua die zijn handen in gebed naar de hemel rijkte. De band vond deze tijdloze betekenis inspirerend en zo geschiedde. De boom stierf in 2000, maar fans hebben in de woestijn een soort gedenkplaats gemaakt om de symboliek van het album en hun favoriete groep in stand te houden.

Bob Dylan – The Freewheelin’ Bob Dylan

Bob Dylan – The Freewheelin’ Bob Dylan

© Columbia

Bob Dylan liep arm in arm met zijn vriendin en toenmalige muze tijdens een gewone fotoshoot. Het was ijskoud, maar Bob Dylan droeg enkel een dun vestje omdat ‘imago nu eenmaal alles is’. Zijn vriendin had meerdere lagen kledij aan om zich warm te houden en vertelde later dat ze vindt dat ze erg dik lijkt op de foto. Het was helemaal niet de bedoeling om met de foto een album te versieren. Maar de fotograaf vond de magie tussen de twee zo mooi, dat dit toch het resultaat werd.

Coldplay – A Rush of Blood to the Head

Coldplay – A Rush of Blood to the Head

© Parlophone

Het album van de legendarische popband Coldplay toont een hoofd, of toch een deel ervan als je je verbeelding gebruikt. Het is een werk van de bekende fotograaf Sølve Sundsbø, die in de plaats van een camera een 3D-printer had gebruikt. Omdat de printer geen kleuren kon overdragen en het bestand te groot was, kwam er dus maar een half hoofd met puntige delen uit voort. Chris Martin vond het fantastisch en de artiest mocht later nog andere albums voor Coldplay ontwerpen.




The Beatles - Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band

The Beatles - Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band

© Parlophone/EMI & Robert Frase, Jann Haworth, Micha

Het alom gekende album met de vier Beatles en een hele hoop andere bekende koppen was een echte doorbraak in de muziekindustrie. In die tijd was knippen en plakken nog letterlijk: de Beatles poseerden voor een kartonnen bord waarop alle foto’s handmatig waren geplakt. Het idee was om een nieuwe band weer te geven met een hele boel (bekende) fans. De ontwerpers en de bandleden gaven zelf een lijst op met bekende koppen om hen te omringen. De bedenkers Peter Blake en Jann Haworth wonnen voor de cover zelfs een Grammy Award.




Blink 182 – Enema of the State

Blink 182 – Enema of the State

© MCA Records

Het punkrockalbum van Blink 182 laat niets aan de verbeelding over met een rondborstige dame – een pornoactrice in het echte leven - op de cover. Op de achterkant van het album staan bandleden halfnaakt rond een operatietafel. De band beweert dat ze op dat moment niet wisten welk beroep hun fotomodel uitoefende. Op de eerste versie van het album was een rood kruis te zien op het hoofddeksel van de verpleegster, maar het Rode Kruis heeft de band gedwongen om het symbool te verwijderen.

Queen – Queen II

Queen – Queen II

© Parlophone, Elektra, EMI

Omdat hun eerste albumcover niet echt aansloeg, wilde Queen het tweede album aantrekkelijk maken zodat de plaat zeker zou opvallen in de winkels. De band vroeg om een zwart-wit thema voor het album, wat in de platencover goed tot z’n recht komt. Ook de platen zelf zijn artistiek. De ene kant heet ‘de witte zijde’, met een foto van de leden in het wit gekleed. De andere kant ‘de zwarte zijde’ met de in het zwart geklede artiesten. De coverfoto werd eerst afgekeurd door de band, maar de fotograaf overtuigde hen dat ze dankzij die foto “belangrijker leken dan ze toen eigenlijk nog maar waren”.

Top