Current language: nl

40ste verjaardag van het overlijden van Jacques Brel

40ste verjaardag van het overlijden van Jacques Brel

© Belga

Op 9 oktober 2018 zal Jacques Brel veertig jaar overleden zijn. Deze muzieklegende en populaire zanger vulde zijn leven en zijn carrière zonder toegevingen in.

1953-1954 - Jacques Brel neemt zijn eerste plaat op

1953-1954 - Jacques Brel neemt zijn eerste plaat op

© Belga

Jacques Brel zingt al enkele jaren in Brusselse cabarets. Hij droomt van zijn eigen plaat en neemt een maquette op. Op aanraden van Jacques Canetti trekt hij naar Parijs, met zijn gitaar onder de arm. Daar mag hij zingen bij "Trois Baudets", die ook Boris Vian en Jean Yanne lanceerde. We schrijven september 1953. Een jaar later neemt hij zijn eerste 33-toerenplaat op.

1955-1956 - Quand on n'a que l'amour

1955-1956 - Quand on n'a que l'amour

© Belga

De eerste jaren zijn moeilijk, maar in 1955 mag Brel op de planken van de Ancienne Belgique staan. Hij zet zijn carrière evenwel verder in Parijs en gaat met zijn gezin in Montreuil wonen. In 1956 ontmoet hij de pianist François Rauber. Die zal hem tijdens zijn ganse zangcarrière begeleiden. Datzelfde jaar neemt Brel zijn eerste succesnummer op: Quand on n'a que l'amour .

1958 - 1960 - De succesjaren

1958 - 1960 - De succesjaren

© Belga

Jacques Brel geniet van dit succes om veel concerten te spelen en zijn eigen publiek op te bouwen. In 1958 is hij de hoofdact bij Bobino, waar hij een bijzonder intense versie van Ne me quitte pas brengt. Dit is het ook het jaar van La valse à mille temps . De concerten volgen elkaar in een razendsnel tempo op. In 1960 koopt hij een huis in Roquebrune-Cap-Martin dicht bij Monaco, om er te ontspannen.

1960- 1962 - Een moeizame relatie met België

1960- 1962 - Een moeizame relatie met België

© EPA

Brel verlaat dus al snel zijn thuisland waarmee hij trouwens een paradoxale relatie heeft. Sommigen spreken zelfs van een haat-liefderelatie... Brel werd geboren in Schaarbeek en beschouwde zichzelf als een Vlaming die Frans sprak, omwille van zijn vader die afkomstig was uit Zandvoorde. Met Le plat pays uit 1962 of Marieke uit 1961 bracht hij een ode aan zijn vaderland, maar tegelijk staat hij bekend voor zijn hardere teksten aan het adres van zijn landgenoten. Vooral dan met Les flamandes uit 1959, een krachtige satire over de veronderstelde hypocrisie van de vrouwen in het noorden van het land ...

1962 - 1964 - De grote Jacques Brel

1962 - 1964 - De grote Jacques Brel

Jacques Brel kiest voor een register dat steeds dramatischer wordt met Le plat pays uit 1962, Les vieux uit 1963, Au suivant en Amsterdam uit 1964. De zanger toont de eerste tekenen van vermoeidheid en uitputting.

1966 - 1967 - De laatste jaren op de scène...

1966 - 1967 - De laatste jaren op de scène...

© Belga

In 1966, op het toppunt van zijn kunnen, brengt Jacques Brel een nieuw album uit met songs die de klassiekers van zijn repertoire zullen worden: Jef , Ces gens-là , Mathilde . Tijdens een concert in Laon, aan het begin van de zomer van 1966, beslist Brel niet meer op te treden omdat hij vindt dat zijn optredens te mechanisch zijn geworden en niet langer authentiek zijn. Hij komt zijn contracten na en neemt in de Olympia afscheid voor de ogen van 2.000 toeschouwers die Ne nous quitte pas schreeuwen.

1967 - 1969 - De eerste stappen in de cinema

1967 - 1969 - De eerste stappen in de cinema

© EPA

Tijdens de zomer van 1967 speelt Brel in zijn eerste film, Les risques du métier. Het is ook in deze jaren dat zijn passie voor vliegen en zeilen het licht ziet. Er verschijnen nog twee albums, met zijn laatste hits La chanson des vieux amants , L'éclusier en Vesoul . Nu verschijnt ook La... La... La... waarin hij zingt: Vive la République, vive les Belgiens! Merde, pour les flamingants (Leve de republiek, leve de Belgen! De pot op met de flaminganten). In 1969 is Brel Mon oncle Benjamin in de film van Edouard Molinaro, waarvoor hij samen met François Rauber de muziek schrijft.

1970 - 1973 - De acteur Jacques Brel

1970 - 1973 - De acteur Jacques Brel

© Belga

In 1971 speelt de acteur mee in Les assassins de l'ordre en L'aventure, c'est l'aventure van Claude Lelouch, de cultfilm met Lino Ventura. Hij speelt opnieuw met de Italiaanse acteur in 1973. L'emmerdeur wordt de laatste film van zijn carrière. Ondertussen regisseert hij in 1971 Franz en in 1973 Le Far West , een commerciële flop die zwaar onder vuur werd genomen.

1974 - 1976 - Jacques wordt avonturier

1974 - 1976 - Jacques wordt avonturier

© EPA

Na zijn carrière als zanger, acteur en regisseur heeft Jacques Brel zin om andere passies en horizonten te ontdekken. Tijdens een zeiltocht rond de wereld met zijn zeilschip L'Askoy II voelt hij een hevige pijn in de borststreek. De diagnose: longkanker. Na een operatie ontsnapt hij naar de Marquesaseilanden waar hij met zijn vliegtuigje taxidiensten verleent.

1977 - 1978 - Het einde van de droom

1977 - 1978 - Het einde van de droom

© Belga

In 1977 keert hij terug naar Parijs om zijn laatste album Les Marquises op te nemen. Hij maakt nog een laatste liedje om zijn afkeer voor flaminganten uit te drukken: Les f... Het jaar erop stelt een oncoloog vast dat de ziekte is teruggekeerd. Brel sterft op 9 oktober 1978 in het Avicenne-ziekenhuis als gevolg van een longembolie. Hij is 49 jaar oud. Zijn lichaam wordt begraven op het kerkhof van Atuona, op de Marquesaseilanden, dicht bij dat van Gauguin. 

Brel blijft voortleven

Brel blijft voortleven

© Belga

In 1981 wordt de Stichting Jacquel Brel opgericht die het werk van de artiest promoot. De stichting ondersteunt onderzoek naar kanker en hulp voor gehospitaliseerde kinderen. In december 2005 wordt Jacques Brel door het publiek van de RTBF verkozen tot grootste Belg. Vandaag kent iedereen, jong en oud, zijn grootste, tijdloze en universele songs, uit het hoofd.



Luister naar Jacques Brel in je favoriete streaming-apps met eindeloze mobiele data, dankzij Epic Beats

Top