Current language: nl

Deze bands mag je niet missen op Rock Werchter

Deze bands mag je niet missen op Rock Werchter!

Deze bands mag je niet missen op Rock Werchter!

© joris bulckens

Festivalzomer, muziekzomer! Wie afzakt naar Rock Werchter en op muzikale ontdekking gaat of gewoon van zijn/sokken geblazen wil worden: tien tips!

Volg hier vanaf donderdag 5 juli de live stream van Rock Werchter 2018!

Post Malone

Post Malone

© Rock Werchter

Wel eens benieuwd hoe de jonge Post Malone het er live vanaf brengt? Dit is je kans. Blingbling op het podium? Het zou zo maar eens kunnen, maar dat er volk voor de stage zal staan, daar kan je gif op innemen. Post Malone is tegenwoordig hotter than hot. Country, rock én R&B, met een verleden in metal. Wat Malone nu doet, wijkt daar enigszins van af, maar ’t wordt wel een heus feest.

At The Drive In

At The Drive In

© Rock Werchter

Je zou denken dat alternatieve gitaarmuziek wat aan het verdwijnen is ( Hello radio? ), maar wie graag een portie gitaargeweld over zijn hoofd krijgt: check At The Drive In. Medio jaren 1990 gaven ze de muziekscène een kopstoot. Eén die nog steeds blijft nagalmen. De band viel wel uiteen in Sparta en The Mars Volta, maar heden zijn de heren terug. ‘in•ter a•li•a’ heet hun nieuwe album. GoBerserk!

blackwave.

blackwave.

© Rock Werchter

Antwerps.  Chill.Laid-back . Rap & roots, gemarineerd in jazz en soul. Dit zou wel eens een van de concerten van de dag kunnen worden. Laat in de avond, als de zindering van de zon muzikale harten heeft beroerd, komt blackwave. de boel mooi afsluiten. Live laat dit duo zich begeleiden door een handvol jazzmuzikanten van het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Mooi, mooi.

Isaac Gracie

Isaac Gracie

© Rock Werchter

Wij hebben Tamino. Engeland heeft Isaac Gracie. ‘Songs From My Bedroom’ heet zijn eerste plaat. Songs geschreven op zijn slaapkamer, met enkel een oude gitaar. Aangespoord door zijn dichtende moeder en een ietwat getormenteerde jonge-jongensgeest zit Gracie het liefst van al in zijn uppie muziek te spelen. Liever wat mystiek dan veel volk. En toch op Rock Werchter. Go check it out.

Jack White

Jack White

Mjah. Benieuwd waar alle fuzz rond Jack Whites meest recente worp om ging? Te veel elektronica en te weinig loyauteit aan zijn bluesroots? Hm. White is live altijd goed. Met zo’n back catalogue kan het niet anders. Niet twijfelen. Gaan en later niet komen blèten omdat je het gemist hebt.

Jorja Smith

Jorja Smith

© Rock Werchter

I like your music .’ Dixit Drake. Het ging over haar derde single ‘Where Did I Go?’ (2016). Smith brengt R&B met wortels in jazz en soul. Haar stem doet denken aan Lauryn Hill en wijlen Amy Winehouse. Op basis van maar een handvol nummers haalt ze drie nominaties binnen voor de MOBO Awards 2017, de onderscheidingen voor muziek van zwarte origine in Groot-Brittannië. Ze krijgt ook de Brit Critic’s Choice Award 2018. Redenen om niet te kijken? None.

Steven Wilson

Steven Wilson

© Rock Werchter

Hij had een band: Porcupine Tree. Die bestaat niet meer. Wilson wel nog. Heeft al 5 platen op zijn conto, maar blijft onder de radar van de mainstream media. Why? Geen idee. It just so happens. Wat ook gebeurt: Wilson maakt epische/psychedelische gitaarmuziek, met stukken van ‘laaaange minuten’. Perfect festivalvoer.

Wolf Alice

Wolf Alice

© Rock Werchter

‘Uitmuntend’ schreef NME in 2015, naar aanleiding van het debuut van Wolf Alice. Was ook zo. Met een mix van hedendaags, grunge, shoegaze en folk levert Wolf Alice de soundtrack van de tijd. Ellie Rowsell zingt. In de stijl van Elastica, Lush, Pixies, The Sundays... Back in time, een beetje.

Stone Sour

Stone Sour

© Rock Werchter

Ja, Corey Taylor van Slipknot heeft nog een andere band. Het is deze. Flinke brok hardrock, flinke hoop geluid, genoeg panache om een weide in vuur en vlam te zetten. Geen maskers deze keer, maar wel een vuist tegen klefheid. Reserveer je plek in de moshpit. En hou het proper!

Alice in Chains

Alice in Chains

© Rock Werchter

Zou het wat worden, zo zonder Layne Staley? Er is toch wat wantrouwen. Ja, de muziek staat nog steeds als een huis, maar AiC zonder Staley? Wie neemt de honneurs  nu waar? William DuVall, heeft zowat hetzelfde timbre. Same same, but different. En waar is Jerry Cantrell? Niettemin, trip down memory lane, in een nieuwe bezetting. Checken!

Top