Current language: nl

Benjamin Clementine: een artiest met een verhaal

Het leven, en hoe het te lijden. Of het te leiden. Of ook wel, hoe een dubbeltje rollen kan. Benjamin Clementine is een artiest met een verhaal. En wat voor een.

Benjamin Clementine staat op vrijdag 17 augustus op het podium van Pukkelpop!  

Kijk hier live naar de concerten van Pukkelpop 2018!

Benjamin Clementine: een artiest met een verhaal

© -

Als jonge kerel groeide hij op in een strikt katholiek gezin, waar geen plaats was voor muziek. Wel voor studie. Clementine leerde de piano kennen via zijn broer, en was meteen gepassioneerd door het instrument. Wat helemaal niet naar de zin van zijn vader was, die hem verbood om piano te spelen. Hij moest en zou studeren. Wat dan weer niet naar de zin van Clementine zelf was, want als kind zat hij vaker in de bibliotheek dan achter zijn lessenaar, en zocht hij inspiratie bij dichters als William Blake, T.S. Eliot en consorten.

Hij ging van school, kwam op straat terecht en verkaste naar Parijs. Op zijn negentiende was Clementine een buskende, straatarme vagebond, die vier jaar lang de Parijse straten afschuimde, speelde voor een habbekrats en poëzie schreef. Vier jaar lang. Het bezorgde hem een zekere reputatie. Toen hij op een avond naar huis stapte, sprak iemand hem aan. “Afspreken, ik ben een agent.”

Clementine ging erop in en zag de man de volgende dag. De agent introduceerde hem bij een bevriend zakenman, die in Clementine wel brood zag. Ondertussen, amper 10 jaar later, aan de vooravond van zijn 30ste verjaardag, heeft Clementine twee full platen op zijn conto (‘At Least for Now’, ‘I Tell a Fly’), twee EP’s (‘Cornerstone’ en ‘Glorious You’), lof van Paul McCartney en de befaamde Mercury Prize. From rags to riches, anno 2018. Het kan.

Bijzondere artiest, want...

Bijzondere artiest, want...

Geloof

Mocht Benjamin Clementine je zijn levensverhaal schetsen, je zou het wellicht niet geloven. Toen hij op zijn 19de helemaal berooid in Parijs belandde, had hij wellicht nooit kunnen vermoeden dat hij een paar jaar later bij Jools Holland zou spelen. Maar Clementine is blijkbaar nooit het geloof in het ‘goede’ en in zichzelf verloren.  Heck , als jongen van 15 leerde hij zichzelf de stukken van Erik Satie te spelen, en luisterde hij hoofdzakelijk naar klassieke muziek, omdat pop/rock hem verveelde.... 

Poète maudit

Zwerven doorheen de straten van Parijs, met een  scruffy gitaar onder de arm en gepassioneerd door poëzie, het klinkt haast als een cliché, maar het was het leven dat Clementine leidde. Anekdote? Toen hij moest spelen op het North Sea Jazz Festival in 2013 is hij daar nooit geraakt. Zijn toenmalige malafide touragent had hem geen geld gegeven voor de trein; Clementine was toch op de trein gesprongen, maar werd vriendelijk verzocht de trein weer te verlaten. Geen ticket. ‘Ik ga te voet’, dacht hij. Op teenslippers, 45 km naar Rotterdam. Hij kwam er toe, tien uur later, met bebloede voeten. Te laat, natuurlijk. Maar twee jaar later stond hij er wel. Op tijd.  

Stem

BC heeft een aparte stem, die een beetje aanschurkt tegen die van Antony Hegarty (Antony and the Johnsons) en Nina Simone. Een stem die perfect is voor het theater. Of, volgens Calum Bradbury-Sparvell (journalist bij het online The Quietus) ‘expressive but exact enunciation of a stage actor, which allows his lyrics to spill and scatter out of sync with his hands in a way which warrants the endless Nina Simone comparisons.’ Drie keer Clementine 

Cornerstone

Vijf jaar geleden alweer, maar toch een pareltje en de song waar het voor Clementine mee begon. 

 

Auto

Een autodidact. Je moet het toch maar doen. Hier zie je hem tijdens de Tiny Desk Concerts. David Byrne had ook nog een mooie quote over Clementines genie: ‘It seemed to me that Clementine’s autodidacticism was his way of asking how one should be in a world that doesn’t make sense — the type of inquisitive probing we get in his soulful songs, which draw on the work of French performers such as Léo Ferré, Édith Piaf and Henri Salvador. His stirring, impassioned tenor sounds like it’s from another world, but it’s the singer’s questioning of the one we live in that sets his music apart.’ The New York Times. 


 

Metro

Busken. Toen hij nog om den brode speelde in de Parijse metro. Het kan verkeren. 

 

Gaat dat zien7

Ja, Benjamin Clementine is geen Nina Simone, maar hij stopt wel dezelfde passie in zijn pianospel. Clementine aan het werk zien, dat is overgave. Niet twijfelen. 

Drie keer  

Het verhaal, uit de mond van de artiest:  

 

Jimi Hendrix is ook nooit ver weg:  

 

En Elvis ook niet (haha, grapje!): 



Luister naar Benjamin Clementine in je favoriete streaming-apps met eindeloze mobiele data, dankzij Epic Beats

Top