Current language: nl

Jack White, de man achter de voetbalhymne

Jack White, geboren als John Anthony Gillis. Hij had het wellicht zelf nooit kunnen vermoeden toen het gebeurde, maar toen Jack White 'Seven Nation Army' uit zijn mouw schudde, had hij meteen een wereldhit te pakken. Hoe dat ging, lees je hieronder.

Jack White staat zaterdag 7 juli op het podium van Rock Werchter!
Jack White, de man achter de voetbalhymne

© EPA

Een eenvoudige riff en – zo leek het wel – heel de mensheid ging voor de bijl. Heck, 'Seven Nation Army' werd zelfs een soortement van voetbalhymne. Maar goed, Jack White, en samen met hem Meg White, herleiden tot één song zou weinig respectvol zijn.

Meg White, zijn zus? Neen, zijn vrouw. Of zijn nichtje? Zijn halfzus? Het is alleszins niet zijn moeder, maar het is wel erg lang onduidelijk geweest hoe Jack en Meg zich tegenover elkaar verhielden. Niet dat het belangrijk is (ze waren man en vrouw, tussen 1996 en 2000). Wel belangrijk is dat ze een zeker je m'en foutisme in de muziek gebracht hebben en verantwoordelijk waren voor een nieuw soort band: de two-man group, met drum en gitaar.

Meer bleek blijkbaar niet nodig om miljoenen fans te maken, wereldwijd. Meg White kon eigenlijk niet drummen, maar net daardoor creëerde ze meteen een eigen rechttoe rechtaan stijl. De gitaarriffs van Jack en de big drums van Meg: de hype was geboren. Ondertussen is van The White Stripes – ja, bijna nog vergeten te vermelden dat dat hun naam was – geen sprake meer.

Wat Meg tegenwoordig doet, weten we niet, maar ze is al sinds 2013 niet echt meer actief in de musicbizz. En Jack? All work and no play makes Jack a dull boy? Niet echt. Frontman van The White Strips, drummer bij The Dead Weather (en wat voor een), zanger bij The Raconteurs, en soloartiest én pionier, omdat White een van de muzikanten is die aan de wieg staat van de garagerockrevival in het begin van de jaren 2000.

Wie meer over White wil weten, raden we de biografie aan van Nick Hasted: 'Jack White, How He Built an Empire from the Blues'. En het kon nochtans helemaal anders gelopen zijn, want White was bijna priester geworden. Maar zoals dat zo vaak gaat met bluesmuzikanten: op een dag staan ze op een kruispunt en fluistert de duivel in hun oor: 'Turn to the dark side.' Jack luisterde, de rest is geschiedenis. In 2018 brengt hij – ook al – zijn derde soloplaat uit: 'Boarding House Reach.'

Bijzondere artiest, want...

Bijzondere artiest, want...

© EPA

A touch of gold

Alles wat Jack White aanraakt, lijkt instant in muzikaal goud te veranderen. Op zijn 19de zat hij al achter de drums van Goober & The Peas, de band die hem kennis liet maken met het leven als toerend muzikant (come to think of it: White heeft zijn leven nog niets anders gedaan dan muziek gespeeld). Van Goober & The Peas bestaat weinig live-footage, maar hier hoor je White wel drummen:



Platenbaas!

White is een commerçant. Wel, niet heus, maar de man weet wat ondernemen is: in 2001 startte hij zijn eigen label 'Third Man Records', dat pas in 2009 echt een concrete invulling kende. Concrete, zoals in beton, want het duurde tot dan voor White een plek kocht waar hij zijn studio in kon onderbrengen. Daarover zei hij: "Ik heb nooit een eigen studio gewild of studiomateriaal; ik was het gewend om een studio binnen te stappen, er tien dagen te kamperen en een plaat op te nemen, gelijk met welk materiaal er stond. Ik vond die beperking net bevrijdend. Maar na 10, 15 jaar werd het wel eens tijd voor iets anders. Ik wou een studio met het materiaal waar ik het liefst mee werk." Naast een platenlabel is Third Man Records sinds 2017 ook een platenperserij.

Acteur?

Is op een podium staan niet altijd wat acteren? Als je sommige artiesten bekijkt wel: ze spelen een rolletje, iets wat ze vaak naast het podium nog makkelijk volhouden ook. Hoe het ook zij, de stap van het podium naar het witte doek is snel gezet. White kreeg een rolletje in 'Coffee & Cigarettes' van Jim Jarmusch (must see), in de scène 'Jack shows Meg his Tesla Coil'.



Drie maal Jack, drie maal ...1,2,3

Met een output als die van Jack White liggen de verschillende deelpersoonlijkheden van de man zo voor het rapen. Here we go! Jack White als bezieler-duivel-doet-al bij the White Stripes. In 1997 begon Meg White te drummen – een beetje 'op den bots' – en het resultaat was meteen goed. Bezield, niet bevlogen, maar wel met een gretigheid die aanstekelijk werkt.



He's a raconteur

In 2005 neemt Jack samen met Brendan Benson de song 'Steady, As She Goes' op. Ze noemen zichzelf The Raconteurs. En, zoals dat gaat, de rest is geschiedenis. De tweekoppige vriendenband wordt een foursome, en samen nemen ze de plaat 'Broken Boy Soldiers' op. Een beetje meer nineties geïnspireerd, met een vleugje shoegaze? Mjah!



"Hey Alison, wanna start a band?" "Sure." De Alison over wie het hier gaat is Alison Mosshart, frontvrouw van The Kills. The Kills waren mee on tour met The Raconteurs, voor de promotie van hun album 'Consolers of the Lonely'. Toen Jack last had van een keelontsteking en zijn stem verloor, viel Alison in. Meteen de kiem voor een nieuwe band: The Dead Weather. En dat gaf, hoe kan het ook anders, vuur!



Een plek vooraan!

Je hebt Jack White nog nooit live aan het werk gezien? In geen enkele band? Wel, rep je dan tot vlak voor de frontstage, en maak je achterstand goed. Laat het charisma over je neerdwarrelen en ga als een jonge kwispelende hond naar huis.



Dit. Nuffs said. Jack White goes crazy. Hij deed het al bij The White Stripes. Hij zal nu niet stoppen.



Jack-in-a-box!

Dat White van vele markten thuis is, weten we ondertussen al. Dat hij een begenadigd drummer is, ook. Hier licht hij zijn set-up bij The Dead Weather toe. En geeft-ie en passant nog een paar leuke solo's. Some guys.



Als je met Jimmy Page en the Edge mag samen spelen, dan weet je dat je toch iets kan. Zoals hier. Drie gitaargrootheden over gitaar. Haha, it does not get any better than this. Kashmir van Led Zeppelin. Kippenvel.



Een interview. Over het leven, de muziek, Third Man Records, ... 52 minuten genuine Jack White. Je komt er onder andere te weten dat er van Whites LP 'Lazaretto' in de eerste week 40.000 stuks werden verkocht. De meest verkochte vinylplaat van de laatste 20 jaar



Luister naar Jack White in je favoriete streaming-apps met eindeloze mobiele data, dankzij Epic Beats

Top