Simple Minds in concert: 10 opmerkelijke weetjes over de Schotse band

Simple Minds in concert: 10 opmerkelijke weetjes over de Schotse band

Al zijn ze bezig sinds de seventies, de Simple Minds zijn nog steeds ‘alive and kicking’. De Schotten hebben een nagelnieuw album uit dat ‘Walk Between Worlds heet’, en om die release in de verf te zetten maken ze weer een aantal podia onveilig. Op 18 februari vereren de Schotten de AB met een bezoekje. Een uitstekende gelegenheid om enkele opmerkelijke feitjes over Jim Kerr en zijn gevolg op te duikelen.

Het concert in de AB is uitverkocht, maar je kan hier een plaatsje reserveren op de wachtlijst

Simple-minded

Simple-minded

© Keystone France / Photo News

Jim Kerr en co haalden voor hun bandnaam de mosterd bij David Bowie. Wie de tekst van het welbekende nummer ‘The Jean Genie’ uit het album ‘Alladin Sane’ goed beluistert, kan de zin ‘He’s so simple-minded he can’t drive his module. He bites on the neon and sleeps in a capsule’ horen. Wanneer The Jean Genie ter sprake kwam, werd trouwens altijd beweerd dat de song over Bowies vriend Iggy Pop ging. ‘Niet over Iggy zelf, maar wel over een Iggy-achtig karakter’, vertelde de zanger daar zelf over.

Boek eens een kamer bij Jim Kerr

Boek eens een kamer bij Jim Kerr

© Alfio Garozzo / AKG / Isopix

Jim Kerr is niet alleen zanger, maar ook zaakvoerder van een luxueus hotel. ‘Villa Angela’ is gelegen in het Siciliaanse Taormina, met schitterende vergezichten op de Middellandse Zee, de Etna, olijfgaarden en citroenbomen. Een aanrader, maar echt goedkoop is logeren bij nonkel Jim niet: voor drie nachten in een kleine maar luxueuze kamer tel je al gauw 600 euro neer. Wel met ontbijt natuurlijk.

Pripton Weird en Charlie Argue

Pripton Weird en Charlie Argue

Voor er sprake was van The Simple Minds stampten Jim Kerr en guitarist Charlie Burchill de gedenkwaardige Schotse punkband Johnny And The Self-Abusers uit de grond. Kerr schoor zijn wenkbrauwen af en ging het podium op onder het pseudoniem Pripton Weird, terwijl Burchill zichzelf Charlie Argue noemde. Niet iedereen was even enthousiast over de act: ‘Het zijn brave jongens die hun handen thuis houden, en misschien zouden ze dat beter ook met hun muziek doen’, stond eind jaren ’70 te lezen in het muziekmagazine NME.

 

Het nummer dat niemand wilde

Het nummer dat niemand wilde

© Mazel / Sunshine / Isopix

Keith Forsey schreef de meezinger ‘Hot Stuff’ voor Donna Summer. Regisseur John Hughes vond het dus wel een goed idee om ‘m te strikken voor het themanummer van zijn nieuwe film ‘The Breakfast Club’, over een groepje studenten dat een strafstudie op zaterdag cadeau krijgt. Forsey liet ‘Don’t You (Forget about me)’ uit zijn pen vloeien en Bryan Ferry werd gepolst om het te zingen, maar die bedankte feestelijk. Toen ook Billy Idol het liedje maar kouwe kak bleek te vinden, trok John Hughes hoogstpersoonlijk naar Schotland om de nummer drie op zijn lijst te overhalen: de Simple Minds. Die hadden hem namelijk telefonisch ook al gezegd dat ze het niet zagen zitten, maar oog in oog met de regisseur besloten ze het toch te doen. Het nummer dat niemand wilde werd een dikke hit.

Te laat, Billy

Te laat, Billy

© Sam Emerson / Polaris / Photo News

Billy Idol kreeg uiteindelijk spijt dat hij niet toehapte, en nam zijn eigen versie van de populaire song op. Die kwam op z’n Greatest Hits-album terecht.

Zoals in de goeie ouwe tijd

Zoals in de goeie ouwe tijd

Bassist Derek Forbes en drummer Brian McGee bepaalden begin jaren ’80 mee het geluid van Simple Minds, Beide heren verlieten de band lang geleden. McGee gaf in interviews te kennen dat hij zich niet meer kon vinden in de ‘meer commerciële’ sound, een gevoel dat ook bij veel fans van het eerste uur leeft. Voor hen is ‘Don’t You’ geen nummer van ‘hun’ Simple Minds en ze vinden het nog altijd spijtig dat de newwave-deur na het succes van het liedje langzaam werd dichtgetrokken. Forbes en McGee richtten samen met Brians broer Owen Paul en enkele sessiemuzikanten de band Ex-Simple Minds op, tegenwoordig kortweg XSM. ‘Eind jaren 90, in de periode rond Neapolis, was ik tijdelijk even terug bij Simple Minds. Ik praatte na afloop van de shows regelmatig met fans. Negen van de tien verzoeknummers die ik toen kreeg waren tracks van de periode Real To Real Cacophony tot en met Sons And Fascination/Sister Feelings Call, en b-kantjes. Die nummers pikken wij nu met steeds groter succes op’, vertelde Forbes een aantal jaren geleden aan writteninmusic.com.

Leentjebuur

Leentjebuur

© Rex / Shutterstock / Isopix

De nummers van Simple Minds worden vaak gecoverd of gebruikt in samples. David Guetta bediende zich van een stukje uit ‘Someone Somewhere in Summertime’ voor z’n nummer ‘The World Is Mine’, ‘New Gold Dream’ werd als sample gebruikt voor ‘Open Your Mind’ van U.S.U.R.A. en de Britse houseproducer Joey Negro gebruikte ‘Theme For Great Cities’ als basis voor ‘The Real Life’, een riedeltje dat hij uitbracht onder de naam Raven Maize.


Akoestisch

Akoestisch

Qua akoestische concerten hield de groep de boot jarenlang af, ook al stroomden de aanvragen in de jaren negentig massaal binnen. Pas in 2016 kwam er een akoestisch album, ‘Simple Minds Acoustic’ getiteld, met een bijbehorende tournee. ‘Het definitieve besluit kwam toen iemand uit Zwitserland ons overhaalde. Hij heeft heel veel betaald. Wij zijn Schotten, dus geld is een belangrijke motivatie’, grapte Jim Kerr tijdens één van de concerten.

Niet zo best

Niet zo best

© Mazel / Sunshine / Isopix

De heren zijn niet vies van een beetje zelfkritiek. Na de opnames van hun debuutalbum ‘Life In A Day’ gaven ze ootmoedig toe zelf geen fan te zijn van de plaat, die geen goede verkoopscijfers had gehaald en ‘niet veel te maken had met hun stijl’. Snel een opvolger inblikken dus, het ietwat experimentelere en donkerdere Real To Real Cacaphony. Het werd echter een nog grotere flop. Jim Kerr heeft er ook geen moeite mee om rond te bazuinen dat hij de nummers ‘Don’t You (Forget About Me)’ en ‘Glittering Prize’ in den beginne barslecht vond. ‘In de loop der jaren leerde ik ze appreciëren’, vertelde hij op een bepaald moment in de pers.

Live in de lichtstad

Live in de lichtstad

Met het predikaat ‘schitterend live-album’ moet voorzichtig worden omgesprongen, maar een groot deel van de muziekminnende populatie is van mening dat het van toepassing is op ‘Live in the City of Light’, de registratie van een memorabel Simple Minds-concert in de Parijse concertzaal Le Zénith, uit hun wereldtournee van 1986. Die diende eigenlijk om de fans zoet te houden, want ze moesten nog twee jaar wachten op een opvolger voor ‘Once Upon A Time’. Een hele resem hits passeerde de revue tijdens die tournee.

Top